I SA/Ol 339/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp.z o.o. na decyzję Zarządu Województwa z dnia "[...]" w przedmiocie zwrotu części środków dofinansowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 7 lipca 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek "A" sp. z o.o. o wstrzymanie w całości wykonania decyzji administracyjnej nr "[...]" z dnia 9 lipca 2013 r. Zarządu Województwa pełniącego funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym "[...]" na lata 2007-2013 . Uzasadniając wniosek Spółka podała, że w związku z wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r., (II GSK 146/14), którego skutkiem jest uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013 r. (I SA/Ol 603/13) oraz upadek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej nr "[...]" z dnia 9 lipca 2013 r. Zarządu Województwa na podstawie postanowienia Zarządu Województwa nr "[...]" z dnia 13 sierpnia 2013 r. oraz nr "[...]" z dnia 20 sierpnia 2013 r. - ponownie składa wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji administracyjnej nr "[...]" z dnia 9 lipca 2013 r. Zarządu Województwa. Podniosła, że "A" sp. z o.o. znajduje się obecnie w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody, a także trudne do odwrócenia skutki - stanowiąc zagrożenie dla dalszego istnienia spółki. Ewentualny zwrot wyegzekwowanej przez Organ kwoty po kilku latach związanych z postępowaniem sądowym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w tej sytuacji może nie mieć dla spółki żadnego znaczenia, ponieważ utrata dochodzonych przez organ środków w chwili obecnej przyczyni się do całkowitej utraty płynności finansowej spółki i znacznie utrudni układanie się spółki z wierzycielami. Spółka przeżywa od 2013 r. poważne trudności finansowe. Powyższe jest związane z kryzysem na rynku usług hotelarskich nie tylko w Polsce, ale również w całej Europie, gdzie odnotowywane są znaczne spadki rentowności biznesu hotelarskiego. "B" od początku powstania był nastawiony docelowo na pozyskiwanie grup biznesowych i konferencyjnych. W minimalnym stopniu hotel opierał swoją strategię na klientach indywidualnych. W tym zakresie były prowadzone kampanie reklamowe hotelu. Przy czym ze względu na położenie hotel starał się głównie o pozyskanie klientów z Federacji Rosyjskiej. Pogorszenie się sytuacji politycznej na rynkach wschodnich oraz kryzys ekonomiczny w Polsce spowodowały, że aktualnie hotel z trudem pozyskuje grupy biznesowe oraz w niezadawalającym zakresie sprzedaje miejsca hotelowe klientom indywidualnym. Powyższe powoduje, że spółka ma poważne problemy z obsługę kredytu inwestycyjnego udzielonego przez Bank "[...]" S.A. w kwocie 28.000.000 zł oraz z obsługą innych kosztów prowadzonej działalności gospodarczej. Strata z działalności gospodarczej narastająca od początku powstania spółki wynosi 4.928.853,84 zł. Z działalności na rok 2014 r. spółka osiągnęła stratę w wysokości 998.744,55 zł. Powyższe spowodowało, że spółka przekroczyła stratę kwalifikowaną określoną wart. 233 Kodeksu spółek handlowych (tj. strata przewyższająca sumę kapitału zapasowego i rezerwowego oraz połowę kapitału zakładowego), co spowodowało konieczność podjęcia uchwały co do dalszego istnienia spółki oraz wdrożenia planu naprawczego. Uchwała taka została podjęta na zgromadzeniu wspólników w dniu 21 czerwca 2013r. Spółka obecnie ma kłopoty również z regularną wypłatą świadczeń pracowniczych na rzecz swoich pracowników i prowadzi intensywne działania zmierzające do zawierania ugód z wierzycielami, w tym z największym wierzycielem jakim jest bank kredytujący inwestycję. Wyegzekwowanie w tym stanie rzeczy przez organ zaskarżonej administracyjnej stanowi istotne zagrożenie dla płynności finansowej spółki i dalszego jej funkcjonowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 par.1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych wyżej przesłanek. Naczelny Sąd Administracyjny dokonał wykładni przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, wskazując, że "znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków" ( por. post. NSA z dnia 13 maja 2015r. sygn.akt II FSK 1274/15 i powołane w nim orzecznictwo – CBOSA). Skarżąca dla wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niepowetowana szkodę lub trudne do odwrócenia skutki powołała się na trudną sytuację finansową, na której potwierdzenie przedłożyła bilans spółki za 2014 r. , protokół zwyczajnego zgromadzenia wspólników z dnia 15 czerwca 2015 r. na okoliczność straty za 2014 r. (uchwała nr "[...]") oraz protokół zgromadzenia wspólników z dnia 21 czerwca 2013 r. na okoliczność potwierdzenia konieczności podjęcia uchwały co do dalszego istnienia spółki (uchwała nr 4"[...]"). Przedłożono też odpis upomnienia z dnia 19.06.2015r. wystosowanego do Spółki przez Organ w trybie art.15 §1 u. p. e. a, stanowiącego wezwanie do zapłaty kwoty określonej zaskarżoną decyzją i odsetek za zwłokę ( łącznie 90.223,66 zł.). Z załączonego do bilansu Spółki rachunku zysków i strat wynika, że przychody netto ze sprzedaży w 2014r. wyniosły 11.400.715 zł, zaś koszty działalności operacyjnej 10.918.519 zł. Zysk z działalności operacyjnej wyniósł 744.059 zł. Na wystąpienie straty w wysokości 998.744,55 zł wpłynęły przede wszystkim koszty finansowe ( 1.740.538,80 zł), co potwierdza, że Spółka ponosi znaczne koszty zaciągniętych kredytów, i wobec nieosiągania wystarczająco wysokich zysków z działalności, może mieć problemy z ich spłacaniem. Trzeba jednak zauważyć, że w kosztach działalności operacyjnej uwzględniono amortyzację w kwocie 1.466.963,11 zł. Z powyższego wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą, która przynosi zyski. Wbrew argumentacji zawartej we wniosku również z załączonych uchwał, podejmowanych przez Zgromadzenie Wspólników Spółki nie wynika, by jej egzystencja była zagrożona. Zatem w ocenie Sądu sytuacja skarżącej Spółki nie wskazuje na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.