I SA/Ol 346/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Błesiński Sędzia WSA - Ryszard Maliszewski (spr.) Asesor WSA - Wojciech Czajkowski Protokolant - Anna Fic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 XI 2004r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług za październik 2003r. oddala skargę. I SA/Ol 346/04 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 05.01.2004 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19.12.2003 r., znak: "[...]", odmawiającej zwrotu wpłaconej, według deklaracji VAT-7 za miesiąc październik 2003 r., kwoty podatku od towarów i usług w wysokości 10.640 zł, Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie 220 § 2 i art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że decyzją Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie art. 14a ust. 1 w związku z art. 14a ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) odmówił Stronie zwrotu wpłaconej, według deklaracji VAT-7 za miesiąc październik 2003r., kwoty podatku od towarów i usług w wysokości 10.640 zł W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Spółka nie dokonała wpłaty, podatku od towarów i usług za październik 2003r., w terminie ustawowym tj. 25.11.2003r. W związku z powyższym nie spełniła warunku określonego w art.14 a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W złożonym odwołaniu Pełnomocnik Strony wnosił o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i o orzeczenie zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług w wysokości 10.640 zł. Decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego zarzucił naruszenie: art. 14a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez bezpodstawne pozbawienie Spółki prawa do zwrotu podatku od towarów i usług, art. 14 a ust. 6 pkt 1 w/w ustawy poprzez niewłaściwą interpretację i zastosowanie. Wywodził, iż w zaskarżonej decyzji dokonano niedopuszczalnej wykładni rozszerzającej art. 14 a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT . Przepis ten, jak sugerował Pełnomocnik, nie dotyczy prawa do zwrotu, lecz reguluje wyłącznie termin dokonania zwrotu. Dodał, iż ustawodawca w art. 14 a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług wyraźnie określił katalog podatników, którym nie przysługuje prawo do otrzymania zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług. Zdaniem Pełnomocnika w katalogu tym brak podatników, którzy nie dokonali w ustawowym terminie wpłaty podatku wynikającego ze złożonej za ten miesiąc deklaracji VAT-7. Twierdził również, że gdyby ustawodawca z tą okolicznością wiązał utratę prawa do zwrotu podatku, wymieniłby ją w art. 14 a ust. 7 wyżej cytowanej ustawy. Wskazał także na przepis art. 14 a ust. 7a pkt. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r., który powoduje przywrócenie prawa do zwrotu, po spełnieniu przewidzianych w nim warunków, podatnikom wymienionym w art. 14 a ust. 7 pkt 2 tej ustawy posiadającym zaległości podatkowe. Jednocześnie dowodził, że przyjęcie wykładni dokonanej przez organ I instancji powodowałoby postawienie w gorszej sytuacji podatnika, który kilka dni spóźnił się z wpłatą bieżących należności od podatnika posiadającego w dłuższym okresie zaległości podatkowe. Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując przedmiotowe odwołanie stwierdza co następuje. Istotą sporu podnoszoną w odwołaniu jest prawo Spółki do otrzymania częściowego zwrotu, nie wpłaconej w ustawowym terminie, kwoty podatku od towarów i usług. W myśl art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej ma prawo w zakresie działalności tego zakładu do otrzymania częściowego lub całkowitego zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług według zasad określonych w ust. 2-6a. Stosownie do art. 14a ust. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty, o której mowa w ust. 1, na rachunek bankowy prowadzącego zakład, w terminie 25 dni od dnia złożenia wniosku O dokonanie zwrotu kwoty dołączonego do deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług, nie wcześniej jednak niż od 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który jest składana deklaracja, pod warunkiem dokonania w terminie ustawowym wpłaty kwoty podatku wynikającej ze złożonej za ten miesiąc deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług, z zastrzeżeniem pkt 2.W niniejszej sprawie wniosek o dokonanie zwrotu podatku od towarów i usług w wysokości 10.640 zł. wraz z deklaracją VAT-7 za październik 2003 r. został złożony przez Spółkę w dniu 25 listopada 2003 r. Wpłaty kwoty podatku, wynikającej ze złożonej deklaracji, dokonano w dniach: 27 i 28 listopada 2003 r. W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, że Spółka w dniu 25 listopada 2003r. nie wpłaciła kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 2003r., wynikającej ze złożonej w tym dniu deklaracji VAT-7 wraz z wnioskiem o dokonanie zwrotu kwoty, o której mowa w art. 14a ust.1 wyżej cytowanej ustawy. Nieuzasadniony więc, w stanie faktycznym, jest zarzut odwołania dotyczący naruszenia przepisów art. 14a ust. 1 i 14a ust. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dokonanie bowiem zwrotu zgodnie z art. 14a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT jest możliwe w przypadku gdy kwota podatku wynikająca ze złożonej deklaracji dla podatku od towarów i usług została za dany miesiąc wpłacona w terminie ustawowym tj. 25.11.2003 r. Biorąc zaś pod uwagę wyjątkowy charakter art. 14a tej ustawy, zdaniem organu odwoławczego nie budzi wątpliwości, że przepis ten powinien być ściśle interpretowany. Oznacza to, że zakład pracy chronionej ubiegający się o częściowy lub całkowity zwrot wpłaconej kwoty podatku, musi spełniać wszystkie warunki, o których mowa w art. 14 a. Do takich warunków należy oprócz złożenia stosownego wniosku w terminie określonym do złożenia deklaracji dla podatku od towarów i usług wraz z tą deklaracji także wpłacenie kwoty wynikającej z tej deklaracji. Ze sposobu sformułowania tego przepisu wynika, że ustawodawca nie dopuszcza możliwości skorzystania z przywileju, określonego w tym artykule przez podatnika, który nie wpłacił w ustawowym terminie zadeklarowanej kwoty zobowiązania w pełnej wysokości. Wbrew wywodom odwołania przepis ten określa nie tylko termin dokonania zwrotu podatku od towarów i usług wpłaconego przez podatnika będącego zakładem pracy chronionej, ale formułuje także przesłanki, które muszą być spełnione by podatnik mógł z tego uprawnienia skorzystać. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje także argument odwołania dotyczący określenia przez ustawodawcę w art. 14a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym katalogu podatników, którym nie przysługuje prawo do zwrotu podatku. Organ odwoławczy nie kwestionuje powyższego, jednakże wskazuje, że zakład pracy chronionej ubiegający się o częściowy lub całkowity zwrot wpłaconej kwoty podatku, nie tylko nie może znajdować się w sytuacji określonej w art. 14a ust. 7 ustawy o VAT, ale także musi spełniać warunki z art. 14a ust. 6 pkt 1 tej ustawy. Z treści zaś tego przepisu jednoznacznie wynika, że ustawodawca nie dopuszcza możliwości skorzystania nawet z częściowego zwrotu podatku przez podatnika, który nie wpłacił w ustawowym terminie zadeklarowanej kwoty zobowiązania. Organ odwoławczy nie podziela wywodów Pełnomocnika w zakresie art. 14a ust 7 a ustawy z dnia 08.01.1993r. bowiem prawo Spółki do zwrotu podatku od towarów usług nie zostało zakwestionowane z uwagi na zaległości podatkowe. Nie są zasadne także argumenty odwołania w zakresie naruszenia zasady racjonalności ustawodawcy,, gdyż z wyżej przytoczonych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, iż Podatnik aby otrzymać zwrot podatku od towarów i usług musi najpierw w terminie ustawowym dokonać wpłaty na rachunek bankowy. W konsekwencji zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19.12.2003r., znak: "[...]", odmawiającą zwrotu wpłaconej, według deklaracji VAT-7 za miesiąc październik 2003r., kwoty podatku od towarów i usług w wysokości 10.640 zł. W złożonej skardze Pełnomocnik Skarżącego wnosił o uchylenie w całości decyzji objętej skargą wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego, orzeczenie o kosztach procesu według norm przypisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) poprzez bezpodstawne, w stanie faktycznym niniejszej sprawy, pozbawienie Spółki prawa do zwrotu podatku od towarów i usług, art. 14a ust. 6 pkt 1 w/w ustawy poprzez niewłaściwą interpretację i zastosowanie. W uzasadnieniu skargi Pełnomocnik Skarżącego powtórzył argumenty podniesione w odwołaniu do organu podatkowego II instancji. Dyrektor Izby Skarbowej odpowiadając na zarzuty skargi podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Istotą sporu podnoszoną w skardze jest prawo Skarżącego do otrzymania zwrotu, nie wpłaconej w ustawowym terminie, kwoty podatku od towarów i usług. W myśl art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze. zm.) prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej ma prawo w zakresie działalności tego zakładu do otrzymania częściowego lub całkowitego zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług według zasad określonych w ust. 2-6a. Stosownie zaś do art. 14 a ust. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty, o której mowa w ust. 1, na rachunek bankowy prowadzącego zakład, w terminie 25 dni od dnia złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty dołączonego do deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług, nie wcześniej jednak niż od 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który jest składana deklaracja, pod warunkiem dokonania w terminie ustawowym wpłaty kwoty podatku wynikającej ze złożonej za ten miesiąc deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług, z zastrzeżeniem pkt 2. W przedmiotowej sprawie wniosek o dokonanie zwrotu podatku od towarów i usług w wysokości 10.640 zł. wraz z deklaracją VAT-7 za październik 2003r. został złożony przez Skarżącego w dniu 25 listopada 2003r. Wpłaty kwoty podatku, wynikającej ze złożonej deklaracji, dokonano w dniach: 27 i 28 listopada 2003r., a zatem Skarżący do 25 listopada 2003r. nie wpłacił kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 2003r., wynikającej ze złożonej w tym dniu deklaracji VAT-7 wraz z wnioskiem o dokonanie zwrotu kwoty, o której mowa w art. 14a ust. 1 wyżej cytowanej ustawy. Dokonanie zwrotu zgodnie z art. 14a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT jest możliwe w przypadku, gdy kwota podatku wynikająca ze złożonej deklaracji dla podatku od towarów i usług została za dany miesiąc wpłacona w terminie ustawowym. Termin ten jest terminem wynikającym z przepisów prawa materialnego. A zatem nie może on być ani przedłużony ani przywrócony i powinien być ściśle stosowany. Oznacza to, że zakład pracy chronionej ubiegający się o częściowy lub całkowity zwrot wpłaconej kwoty podatku, musi spełniać wszystkie warunki, o których mowa w art. 14 a ustawy o VAT. Do takich warunków należy oprócz złożenia stosownego wniosku w terminie określonym do złożenia deklaracji dla podatku od towarów i usług wraz z tą deklaracją, także wpłacenie kwoty wynikającej z tej deklaracji. Ze sposobu sformułowania tego przepisu wynika, że ustawodawca nie dopuszcza możliwości skorzystania z przywileju, określonego w tym artykule przez podatnika, który nie wpłacił w ustawowym terminie zadeklarowanej kwoty zobowiązania w pełnej wysokości. W tym stanie faktycznym nie ma zastosowania 14a ust 7 a ustawy z dnia 08.01.1993r., który powoduje przywrócenie prawa do zwrotu, po spełnieniu przewidzianych w nim warunków podatnikom wymienionym w art. 14a ust. 7 pkt 2 tej ustawy posiadającym zaległości podatkowe, bowiem prawo Skarżącego do zwrotu podatku od towarów usług nie zostało zakwestionowane z uwagi na zaległości podatkowe, tylko z powodu braku wpłaty w ustawowym terminie zadeklarowanej kwoty podatku od towarów i usług. Należy zwrócić uwagę, że wpłacenie w ustawowym terminie zadeklarowanej kwoty jest pozytywną przesłanką zwrotu podatku. Negatywną przesłanką zawiera zaś art. 14a ust. 7 ustawy o VAT. Ustawodawca w art. 14 a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług wyraźnie określił katalog podatników, którym nie przysługuje prawo do otrzymania zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług. Przepis art. 14 a ust. 7a pkt. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r., umożliwia usunięcie tej negatywnej przesłanki i w dalszej kolejności przesuwa termin zwrotu podatku dokonywanego przez organy podatkowe. W wyroku NSA III S.A. 3215/00 , Przegląd Podat. 2003/1/63, Sąd ten wskazał, że zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej ubiegający o częściowy lub całkowity zwrot wpłaconej kwoty podatku, nie tylko nie może znajdować się w sytuacji określonej w ust art. 14a ustawy o Vat, ale także musi spełniać warunki, o których mowa w ust. 5 i 6 tego przepisu. Ze sposobu sformułowania ust 6 art. 14 a ustawy o Vat wynika, że ustawodawca nie dopuszcza możliwości skorzystania z przywileju określonego w tym artykule przez podatnika, który nie wpłacił zadeklarowanej kwoty zobowiązania w pełnej wysokości. Z powyższych względów skarga podlega oddaleniu. (art. 1 51 P.p.s.a).