I SA/Ol 348/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" określającą P.O. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Powołane rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, trybie i terminie zaskarżenia zostało doręczone stronie w dniu 8 maja 2012 r. W dniu 5 czerwca 2012 r. P.O. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na w/w decyzję (vide datownik poczty na kopercie k. 3 akt sąd.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej ppsa, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 8 maja 2012 r. Zatem termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upłynął w dniu 8 czerwca 2012 r. Skarga kierowana bezpośrednio do Sądu, została nadana w placówce pocztowej w dniu 5 czerwca 2012 r. Jednakże dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi bezpośrednio do sądu, bowiem na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 kpa, zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (por.postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004r. sygn. akt IV SA/Gi 647/04). Uzasadnionym jest wyjaśnić, iż stosownie do art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia i może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 2 i 3 ppsa). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W literaturze podkreśla się, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub organ pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, s. 54, też por. postanowienie SN z 14 listopada 1973r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). Mając powyższe na uwadze, należy uznać, iż w przedmiotowej sprawie skarga na powyższą decyzję została wniesiona w dniu 13 czerwca 2012 r., gdyż tego dnia została według właściwości przekazana przez tut. Sąd Dyrektorowi Izby Celnej. Co oznacza, iż pomimo prawidłowego pouczenia przez organ o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia skarżący uczynił to z uchybieniem 30-dniowego terminu, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 8 czerwca 2012r. W związku z powyższym, wobec stwierdzenia niedopuszczalności skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, odrzucono skargę (pkt I postanowienia). O zwrocie wpisu orzeczono zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego (pkt II postanowienia).