I SA/Ol 352/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu września 2008 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie sposobu załatwienia skargi na nieprawidłowe działanie organu egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 lipca 2008 r. M.K. wniósł skargę na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", którym organ uznał za niezasadną skargę złożoną w trybie art. 227 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na działanie organu egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie, wskazując zarazem, że przedmiot wniesionej skargi wykracza poza zakres kognicji sądów administracyjnych. Na uzasadnienie powyższego stanowiska organ powołał utrwaloną linię orzeczniczą sądów administracyjnych, zgodnie z którą w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (p. postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wa 80/05). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis § 2 powołanego artykułu zawiera zamknięty katalog aktów i czynności podlegających kontroli sądowej, wśród nich: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów. Zgodnie zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi, o której mowa w art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego i nast. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Należy zatem uznać, iż rozpatrzenie skargi wniesionej do organu w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego (tzw. skargi powszechnej) nie jest objęte zakresem przedmiotowym art. 3 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. W postanowieniu z dnia 1 grudnia 1998 r., sygn. akt III SA 1636/97) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 237 § 3 i art. 238 Kodeksu postępowania administracyjnego jest czynnością materialno – techniczną, od której nie wnosi się ani środka odwoławczego, ani skargi do sądu administracyjnego. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się bowiem tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z § 3 wymienionego artykułu Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie wymienionych przepisów p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.