I SA/Ol 376/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.J. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 rok postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. S.J. w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą z dnia 5 kwietnia 2009 r. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 rok. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż wskutek niezastosowania się przez organ podatkowy do oceny prawnej wyrażonej w uprzednio wydanym w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 czerwca 2007 r. o sygn. akt I SA/Ol 95/07 przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz dotknięta jest wadami formalnoprawnymi. Ponadto skarżący wskazał, że wykonanie decyzji będzie pociągało za sobą negatywne dla niego skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Zwrócić należy uwagę, iż w niniejszej sprawie wskazano na wadliwość zaskarżonej decyzji jako przesłankę uzasadniającą pozytywne rozpoznanie wniosku. Odnosząc się do powyższego, zaznaczyć należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się jednoznaczne stanowisko wskazujące na brak podstaw do oceny zasadności skargi w toku rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, NSA wskazał, że niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. to dwie różne kwestie. W powołanym orzeczeniu Sąd wyjaśnił, że "o ile pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu, i jak stwierdzono, ma odmienną osnowę. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej." Uznając, iż użyta przez stronę powyższa argumentacja nie mogła odnieść skutku w postępowaniu z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazać należy, że rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd zważył, iż w sformułowanym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z punktu widzenia strony rozstrzygnięcia. Wskazując na przyczynę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jaką, w ocenie strony, jest niebezpieczeństwo wyrządzenia negatywnych skutków, nie przywołano bowiem żadnych argumentów, które miałyby istnienie powyższej przesłanki w rozpoznawanej sprawie potwierdzić. Ocena wniosku prowadzi zatem do konstatacji, że strona nie wykazała zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.