I SA/Ol 380/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.) Sędzia WSA Wiesława Pierechod Protokolant Monika Gajowniczek po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 14 października 2010 r. sprawy ze skargi W. S. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 marca 2006r., sygn. akt I SA/Ol 346/05 1) Oddala skargę o wznowienie postępowania, 2) Zasądza od Skarbu Państwa (Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz radcy prawnego J. S. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższaną o stawkę podatku od towarów i usług. W. S. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z "[...]" r., sygn. akt "[...]" oddalającego skargę na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z "[...]"r., nr "[...]"w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002 r., oraz o uchylenie tej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Jako podstawę wznowienia powołał przepis art. 273§3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi wskazał, na wyroki Sądu Rejonowego w O z "[...]"., sygn. akt "[...]"oraz Sądu Okręgowego w O z "[...]"r. , sygn. akt "[...]"i wywiódł, że orzeczenia te uzasadniają żądanie wznowienia postępowania i uchylania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z "[...]"r., nr "[...]" Następnie pismem z 06.10.2010r. skarżący zmienił żądanie domagając się – po wznowieniu postępowania sądowego – stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Pełnomocnik W.S działający w ramach przyznanej pomocy prawnej – pismem z 12.10.2010 r. wniósł o wznowienie postępowania , o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z "[...]"r. oraz o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z "[...]"r. Jako przesłankę wznowienia wskazał przepis art. 273§2 p.p.s.a. W uzasadnieniu wywiódł, iż podstawę wznowienia postępowania sądowego może być późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Taka sytuacja zaistniała w sprawie niniejszej , gdyż postępowanie karno – skarbowe wobec W.S zostało umorzone. Tym samym opadła podstawa prawna decyzji. Podniósł także, że sprawa I SA/Ol "[...]"jest sprawą tożsamą ze sprawą karno – skarbową. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi wywodząc, że w sprawie brak jest podstaw do wznowienia postępowania, gdyż nie wyszły na jaw nowe okoliczności ani dowody, jak też nie istnieje wyrok dotyczący tej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wznowienie postępowania jest postępowaniem szczególnym i uregulowane zostało w Dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Może zatem być wszczęte w ściśle określonych w ustawie przypadkach i dotyczyć tylko postępowań zakończonych prawomocnym orzeczeniem. Stanowi o tym przepis art. 270 p.p.s.a. Z treści powołanego przepisu wynika, że wznowienie postępowania może nastąpić tylko na żądanie uprawnionego podmiotu. Takim podmiotem jest m.in. strona postępowania, co wynika z oparcia instytucji wznowienia postępowania na zasadzie skargowości oraz określania w Dziale VII p.p.s.a. terminów do wniesienia skargi. Wznowienie postępowania jako postępowanie szczególne może zatem nastąpić tylko wówczas, gdy zaistnieją przesłanki przewidziane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podstawy żądania wznowienia postępowania wymienione zostały w przepisach art. 271, art. 272§1 i art. 273 §1,2 i 3 p.p.s.a. W sprawie niniejszej skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z "[...]"r., sygn. akt "[...]"oparto na przepisie art. 273§2 i §3 p.p.s.a. Przepis §2 art. 273 powołanej ustawy stanowi, iż "Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu." Z treści §3 art. 273 p.p.s.a. wynika, że "Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy." Wznowienie postępowania jako postępowanie szczególne dzieli się na dwa etapy. Na pierwszym etapie postępowania sąd bada czy skarga o wznowienie postępowania oparta została na ustawowej podstawie uzasadniającej żądanie wznowienia postępowania. W przypadku stwierdzenia, iż skarga oparta jest na wymienionej w ustawie podstawie wznowienia i została wniesiona została w terminie, Sąd przystępuje do rozpoznania sprawy (art.281 p.p.s.a.). Na tym etapie postępowania sąd bada czy wskazana w skardze podstawa istnieje w rzeczywistości i przy stwierdzeniu jej istnienia rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd stosownie do okoliczności oddala skargę o wznowienie postępowania albo uwzględniając ją zmienia zaskarżone orzeczenie albo je uchyla i skargę odrzuca lub postępowanie umarza( art. 282§1 i2 p.p.s.a). Wyrok Sądu Okręgowego w O. sygn. akt "[...]"utrzymujący wyrok Sądu Rejonowego w O. z "[...]"r., sygn. akt "[...]"wydany został w dniu "[...]"r., a skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w dniu 09.06.2010 r. Zachowany został więc termin określony w art. 277 p.p.s.a. Przepis art. 273§2 p.p.s.a. traktuje o okolicznościach faktycznych lub środkach dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu , co w sprawie niniejszej oznacza, że okoliczności lub środki dowodowe ujawnione po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie "[...]"istniały w momencie orzekania przez ten Sąd lecz strona nie mogła z nich skorzystać, gdyż nie były znane. Z treści uzasadnienia wyroku WSA w Olsztynie w sprawie "[...]"z "[...]"r. wynika wprost, iż Sąd oceniał uprawnienie skarżącego do zwolnienia wynikającego z art. 7 ust.1 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług przy sprzedaży samochodu INVECO. Sąd rozważył także kwestie związane z zakupem stołów bilardowych i świadczenie usług poprzez udostępnianie ich graczom. Przedmiotem oceny Sądu były zawarte w aktach sprawy dowody. Jak wynika z uzasadnień wyroków w sprawie karno – skarbowej przedmiotem oceny sądów były dowody zebrane przez organy podatkowe w postępowaniu podatkowym. Sąd orzekający w sprawie karno – skarbowej dokonał tylko odmiennej oceny dowodów, przyjmując jednocześnie nieumyślność działania W.S. i wykazując, że występek skarbowy popełnić można tylko umyślenie. Odmienna ocena dokonana przez sąd karny od oceny dowodów dokonanej przez sąd administracyjny nie jest okolicznością nową w rozumieniu art. 273§2 p.p.s.a. Nadto podmieść należy, że wyroki sądów karnych (I i II instancji) nie istniały w chwili orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie I "[...]" , a zatem nie można mówić o wykryciu dowodów nieujawnionych w postępowaniu przed tym sądem. Przechodząc do oceny czy w sprawie zaistniała wskazana przez skarżącego podstawa wznowienia z art. 273§3 p.p.s.a., zauważyć należy, że z przepisu tego wynika, iż chodzi o późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Ta podstawa wznowienia związana jest z istnieniem bezwzględnej negatywnej przesłanki procesowej, a to powagi rzeczy osądzonej. Z powagą rzeczy osądzonej mamy natomiast do czynienia wówczas, kiedy w chwili rozpoznawania sprawy istniał już wykryty wyrok dotyczący tych samych stron i tego samego przedmiotu. W sprawie niniejszej nie mamy do czynienia z taką sytuacją gdyż: - po pierwsze wyroki karne (sądu I i II instancji) nie istniały w momencie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie "[...]" - po drugie sprawa "[...]"dotyczyła określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług, a sprawa rozpoznawana przez sądy karne dotyczyła odpowiedzialności karnej. Przedmiot postępowania w tych sprawach nie był więc tożsamy. Nie istniał też inny wyrok - w dacie orzekania w sprawie "[...]"– dotyczący określania zobowiązania podatkowego W. . w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2002 r. Nie mamy więc w niniejszej sprawie do czynienia z powagą rzeczy osądzonej. Reasumując, stwierdzić należy, że w świetle powyższych ustaleń i rozważań wskazane w skardze podstawy wznowienia postępowania w rzeczywistości nie istnieją. Dlatego, Sąd na podstawie art. 282§2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę o wznowienie postępowania.