I SA/Ol 394/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Protokolant Lidia Wachowska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 15 października 2008 r., sprawy ze skargi P.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług oddala skargę. I SA/Ol 394/08 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" r. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania P. G., prowadzącego przedsiębiorstwo A, uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" r. w części dotyczącej podstawy prawnej, w pozostałym zaś zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, iż: Kierujący pojazdem o nr rejestracyjnym"[...]" W. W., W. C., wykonując usługę przewozu osób w ramach prowadzonego przez P. G. przedsiębiorstwa pod nazwą A z siedzibą w G., przekraczając granicę Wspólnoty przez przejście graniczne w "[...]", dokonali przywozu paliwa w ilości 550 litrów oleju napędowego, znajdującego się w zbiorniku wyżej wymienionego pojazdu. Ustalona w oparciu o deklaracje kierowcy ilość przywiezionego paliwa, potwierdzone została sporządzonym przez organ celny protokołem. W chwili kontroli sprawdzono i spisano stan licznika przejechanych kilometrów. Zgodność zapisów potwierdził kierujący pojazdem. W oparciu o dane zawarte w protokołach z kontroli, Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia "[...]" r. wszczął postępowanie celne w sprawie usunięcia spod dozoru celnego zwolnionego od należności celnych i podatkowych paliwa przywożonego w standardowym zbiorniku pojazdu mechanicznego przeznaczonego do działalności gospodarczej - autobusu o nr rejestracyjnym "[...]". W piśmie z dnia 16.11.2006r. stanowiącym odpowiedź na pismo z dnia 10.11.2006r. P. G. poinformował Naczelnika Urzędu Celnego, że autobus o nr rejestracyjnym "[...]" miał zbiornik paliwa o pojemności ok. 530 litrów. Decyzją z dn. "[...]"r. Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że powstał dług celny w związku z usunięciem spod dozoru celnego oleju napędowego w ilości 36 litrów. W związku z powyższym określił kwotę wynikającą z długu celnego, kwotę podatku akcyzowego, kwotę opłaty paliwowej oraz kwotę podatku od towarów i usług VAT. Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia "[...]" r. uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Jednocześnie wskazał, że organ I instancji prowadząc ponownie sprawę winien ustalić, czy w dniu zgłoszenia celnego paliwa do procedury dopuszczenia do obrotu istniała podstawa do skorzystania przez Przedsiębiorcę ze zwolnienia od należności przywozowych. Producent wyposażył autokar "[...]", w zbiornik o pojemności 300 litrów, tymczasem przewoźnik zgłosił paliwo w ilościach 550 litrów. W dniu 06.11.2007r. przesłuchano do protokołu w charakterze świadka kierowców oraz funkcjonariuszy celnych. Naczelnik Urzędu Celnego postanowił rozszerzyć postępowanie prowadzone w sprawie usunięcia spod dozoru celnego paliwa przewożonego w standardowym zbiorniku paliwa o postępowanie w sprawie zasadności zwolnienia z należności celnych paliwa przywiezionego na terytorium RP. Postanowieniem z dnia "[...]" r. wszczęto w tej sprawie postępowanie, jednocześnie włączając do niego materiał zgromadzony w postępowaniu prowadzonym pod nr "[...]". W dniu "[...]" r. postanowieniem o nr "[...]", "[...]"Naczelnik Urzędu Celnego postanowił włączyć do postępowania materiał dowodowy w postaci protokołów z przeprowadzonej kontroli celnej na Przejściu Granicznym w "[...]" z 2007r. Decyzją z dn. "[...]" r. Naczelnik Urzędu Celnego, działając na podstawie: - art. 20, art. 29, art. 30 ust.2 lit. a, art. 35, art. 201 ust.1 lit. a, ust. 2, ust.3, art. 214 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 ze zmianami), - art. 142 ust. 1 lit.c, art. 150, art. 169 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/1993 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993 ze zmianami), - art. 112 rozporządzenia Rady EWG nr 918/83 z dn.28.03.1983r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych (Dz. Urz. WE L 105 z 23.04.1983 ze zmianami), - art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 ze zmianami) , - art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1810/2004 z 7 września 2004r. zmieniającego załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 327 z 30.10.2004r. ze zmianami), - art. 39 ust. 1, art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622), - § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie kursu wymiany stosowanej w celu ustalenia wartości celnej (Dz. U. Nr 87, poz. 827), - art. 4 ust. 1, art. 7 ust.2, art. 10 ust. 2, art. 62, art. 64, art. 65 ustawy z dn.23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257), - §2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz.825 ze zmianami), - art. 37h, art. 37j ust. 1, art. 37k, art. 371, art. 37m, art. 37q ustawy z dn.27 października 1994r. o autostradach płatnych (Dz. U. z 2001r. m 110, poz. 1192 ze zmianami), - art. 5 ust. 1, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i ust. 16, art. 41 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), - art. 207, art. 53 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) orzekł, że w stosunku do paliwa zakupionego i wprowadzonego w ilości 550 litrów autobusem o nr rejestracyjnym "[...]" na obszar celny Wspólnoty w dn.09.11.2006r. przez przejście graniczne w "[...]", powstał dług celny. Wobec powyższego określił kwotę długu celnego, podatku akcyzowego w wysokości 576,00 zł, opłaty paliwowej w wysokości 49, 00 zł oraz podatku od towarów i usług w wysokości 364,00 zł.. Postanowieniem z dn. "[...]" r. Naczelnik Urzędu Celnego umorzył postępowanie w sprawie naruszenia warunków zwolnień od należności celnych i podatkowych paliwa zakupionego w Rosji w dn.09.11.2006r. i wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty w zbiorniku pojazdu mechanicznego przeznaczonego do działalności gospodarczej - autobusu o nr rejestracyjnym "[...]", ze względu na jego bezprzedmiotowość. W odwołaniu od decyzji, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Strona w odwołaniu zarzuciła naruszenie przepisów: 1) art. 20, art. 29, art. 30 ust. 2 lit. a, art. 35, art. 203 oraz art. 214 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dn.12.l0.l992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dn.19.10.l992 ze zm.) 2) art. 122, art. l66a, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), 3) art. 37 ust. 3, art. 39 ust. 1, art.73 ustawy Prawo celne i art. 31 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 7 i 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dn.26.04.2004r. w sprawie obniżenia podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, poz. 825 ze zm.). Ponadto Strona zarzuca organowi I instancji, że: - nie wskazał na jakiej podstawie dokonał ustalenia ilości paliwa zużywanego przez przedmiotowy pojazd; w decyzji nie jest wskazana ani marka, ani pojemność silnika, ani też jego rok produkcji, brak też informacji, czy przyjęto spalanie maksymalne, minimalne czy tez średnie. - nie wskazał na jakiej podstawie przyjął ilość paliwa zużywaną przez pojazd na odcinku 100 km. - do wyliczenia ilości zużywanego paliwa przyjął dane dotyczące zużycia paliwa w czasie jazdy, postoju, używania klimatyzacji, ogrzewania, na podstawie materiałów pomocniczych innych pojazdów; należności celne i podatkowe zostały ustalone dla określonego pojazdu, powinny więc dotyczyć tego pojazdu, w szczególności zużywanego przez niego paliwa z uwzględnieniem warunków drogowych, atmosferycznych (ogrzewanie), rodzaju trasy, długości postojów, oczekiwania na granicach; - przy wyliczaniu ilości paliwa przewożonego przez przedmiotowy autobus na teren Wspólnoty, nie wziął pod uwagę stanu faktycznego, a jedynie hipotetyczne domniemania, nie wiadomo o jakie podstawy oparte, - nie wskazał w jaki sposób dokonano pomiarów ilości paliwa w zbiorniku kontrolowanego pojazdu; - nie wskazał, na podstawie jakich okoliczności ustalił, że Strona dokonała wymiany zbiornika paliwa w przedmiotowym autokarze. Nie ustalił przy tym, jaka była pojemność zbiornika przed rzekomą wymianą i po tej wymianie oraz kiedy to nastąpiło, - nie wskazał podstaw faktycznych, w oparciu o które dokonano założeń do obliczenia ilości paliwa usuniętego z kontrolowanego pojazdu. Strona podkreśliła, że organ podatkowy wydając zaskarżoną decyzję, przy ustalaniu ilości paliwa wprowadzonego na teren Wspólnoty, na podstawie których to ustaleń obliczył dług celny, podatki i inne należności budżetowe zobowiązany był z mocy prawa używać zatwierdzonych i zalegalizowanych przyrządów pomiarowych. Strona podaje, że funkcjonariusze celni nie stosowali jakichkolwiek przyrządów. Ponadto Strona podała, iż autobus posiadał zbiornik paliwa o pojemności 300 litrów. Według Strony nie jest możliwe zatankowanie do danego pojazdu większej ilości paliwa, niż jego faktyczna pojemność. Po rozpoznaniu odwołania, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia "[...]" roku, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej powołanej przez organ I instancji podstawy prawnej. Zdaniem organu odwoławczego w sprawie powinny mieć zastosowanie następujące przepisy: - art. 20, art. 30 ust.2 lit.a, art. 35, art. 201 ust.1 lit. a, ust.2, ust.3, art. 214 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) m 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 ze zmianami str.1, ze zmianami.; Dz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307, ze zmianami), - art. 142 ust. 1 lit. c, art. 150 ust. 1 i ust. 3, art. 169 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/1993 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92z dnia 12 października1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, ze zmianami; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3, ze zmianami), - art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 ze zmianami, Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zmianami), - art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) m 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 286 z dnia 28. 1 0.2005r.) - art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 z 2004r. ze zmianami), - art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust.2 pkt 1, art. 10 ust. 2, art. 62, art. 64, art. 65 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 z 2004r. ze zmianami), - art. 37h, art. 37j ust. 1 pkt 2, art. 37k ust. 1, art. 371, art. 37m ust. 4, art. 37q ustawy z dnia 27 października 1994r. o autostradach płatnych (Dz. U. z 2001r. m 110, poz. 1192 ze zmianami), - art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i ust. 16, art. 41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z 2004r. ze zmianami), - art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005r. ze zmianami) - § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie kursu wymiany stosowanej w celu ustalenia wartości celnej (Dz. U. Nr 87, poz. 827 z 2004r.), - §2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz.825 z 2004r. ze zmianami), - obwieszczenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 6 grudnia 2005r. w sprawie wysokości stawki opłaty paliwowej na rok 2006 (M.P. Nr 80, poz. 1144 z 2005r.). W pozostałej części, Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podniósł, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż w dniu 9 .11. 2006r., strona wwiozła na obszar celny Wspólnoty paliwo przewozowe w niestandardowym zbiorniku pojazdu o nr. rejestracyjnym "[...]", w ilości 550 litrów. Na powyższe wskazuje protokołu wjazdu do RP nr "[...]" z dn.09.11.2006r., sporządzony na okoliczność ustnego zgłoszenia celnego, pismo Strony z dn.16.11.2006r., - pismo firmy B z dn.25.04.2007r. Organ zaznaczył, iż zgodnie z informacją producenta autokar "[...]", nr nadwozia "[...]" wyposażony został w zbiornik paliwa o pojemności 300 litrów. Natomiast w dniu kontroli w przywozie kierowca, dokonując ustnego zgłoszenia celnego, zgłosił paliwo w ilościach 550 litrów przewożone w zbiorniku na paliwo pojazdu o nr rejestracyjnym "[...]". Strona w piśmie z dn.16.11.2006r. poinformowała Naczelnika Urzędu Celnego, że przedmiotowy pojazd ma zbiornik paliwa o pojemności ok. 530 litrów. Ponadto zaznaczyła, że w chwili przedmiotowej kontroli kierowca nie znał dokładnej ilości paliwa w zbiorniku, podał przybliżoną ok. 550 litrów. Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 40 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, każda osoba dokonująca wprowadzenia towarów lub wywozu towarów z obszaru Wspólnoty, zobowiązana jest do przedstawienia organom celnym tych towarów. Na osobie wprowadzającej ciąży obowiązek dokonania zgłoszenia celnego towarów i odpowiedzialność za jego skutki. Zgodnie z przepisem § 21 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne, dla towarów korzystających ze zwolnienia od cła na podstawie art. 110 do art. 116 rozporządzenia Rady Nr 918/83 z dn.28.03.1983r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych, dopuszcza się formę ustną zgłoszenia. Ilość przywiezionego na obszar celny Wspólnoty paliwa wpisana do protokołu oparta jest na informacji zawartej w ustnym zgłoszeniu celnym towaru. W ocenie organu, niewystarczające jest samo zakwestionowanie przez Stronę deklarowanej w ustnym zgłoszeniu celnym ilości przewożonego paliwa bez przedstawienia organowi celnemu jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego stan faktyczny w odniesieniu do ilości przewożonego paliwa. Kwestionując ilość paliwa widniejącą w protokole kontroli celnej, a deklarowaną przez kierującego pojazdem, Strona powinna wskazać jaka ilość paliwa faktycznie znajdowała się w zbiorniku paliwa autokaru o numerze rejestracyjnym "[...]" w chwili przedmiotowej kontroli oraz powinna przedstawić organowi celnemu dowody na poparcie wskazanego przez nią stanu faktycznego. Dyrektor Izby Celnej odmówił wiarygodności podanej przez kierowcę ilości paliwa - "nie więcej niż 520 litrów". Podniósł, iż kierowca nie wskazał dokładnej ilości paliwa, co sugeruje sformułowanie "nie więcej niż". Ponadto, nie przedstawiono dokumentu potwierdzającego wskazaną w oświadczeniu ilość paliwa. W ocenie organu, powyższe stwierdzenie świadczy o przywozie paliwa w ilości innej niż możliwa do przywiezienia w standardowym zbiorniku. Odnosząc się do stanowiska strony, zawartego w odwołaniu w którym strona wskazała, iż "organ wydający decyzję obliczył, iż w dniu 09.11.2006r. ze zbiornika paliwa autobusu o nr rej. "[...]" usunięto (zlano) 550 litrów oleju napędowego wwiezionego na terytorium Unii Europejskiej" organ zaznaczył, że powyższe twierdzenie nie ma odzwierciedlenia w zaskarżonej decyzji. Przedmiotem postępowania jest bowiem wprowadzenie na obszar celny Wspólnoty paliwa w ilości 550 litrów przywożonego. Organ II instancji, odnosząc się do pozostałych zarzutów strony odwołującej się wskazał, iż Naczelnik Urzędu Celnego określił dług celny, kwotę podatku akcyzowego, opłaty paliwowej i podatku od towarów i usług VAT, wobec wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty paliwa przewożonego w niestandardowym zbiorniku paliwa zamontowanego w autokarze o nr rejestracyjnym "[...]". Z uwagi na nie standardowy charakter zbiornika, paliwo w nim przewożone nie podlega zwolnieniom celnym. W takim przypadku nie bierze się pod uwagę zużywanej ilości paliwa przez dany pojazd, a należności celne i podatkowe oraz opłatę paliwową wymierza się wobec całości wprowadzonego na obszar Wspólnoty paliwa. Organ zaznaczył, iż w niniejszej sprawie nie dokonano podczas kontroli pomiaru paliwa wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty. Organ I instancji przyjął ilość paliwa na podstawie protokołu z granicznej kontroli celnej sporządzonego na okoliczność dokonanego ustnego zgłoszenia celnego. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, iż Strona w piśmie z dn.16.11.2006r., odnosząc się do protokołu z dn.09.11.2006r., poinformowała organ I instancji o pojemności zbiornika na paliwo w pojeździe o nr rejestracyjnym nr "[...]", wskazując 530 litrów. Powyższe pismo zostało sporządzone przez Stronę 7 dni po dokonaniu ustnego zgłoszenia celnego w przywozie, na okoliczność którego został sporządzony przedmiotowy protokół. Dokumentowi temu organ przyznał moc dowodową, ponieważ został sporządzony w krótkim odstępie czasu, tj. 7 dni od kontroli celnej w przywozie, na okoliczność konkretnej kontroli celnej, co świadczy o tym, że Strona miała pewność co do tego, jaki zbiornik na paliwo był zamontowany w przedmiotowym pojeździe w dniu 09.11.2006r. Ponadto, w ocenie organu oświadczenie kierowcy, że przedmiotowy pojazd ma zbiornik na paliwo o pojemności 530 litrów, stanowi potwierdzenie, iż w dniu przedmiotowej kontroli celnej w przywozie, tj. w dn.09.11.2006r., pojazd nie posiadał standardowego zbiornika. Dyrektor Izby Celnej zauważył, że w niniejszej sprawie Strona nie zawnioskowała o weryfikację zgłoszenia celnego odnośnie zadeklarowanej przez Stronę podczas kontroli celnej w przywozie w dniu 09.11.2006r., ilości paliwa wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty w zbiorniku pojazdu o nr rejestracyjnym "[...]". Nie przedstawiła również żadnego dokumentu potwierdzającego, że w dniu 09.11.2006r. wprowadziła na teren Wspólnoty inną niż widniejąca w protokole nr "[...]" ilość paliwa. W związku z powyższym, organy przyjęły jako dowód protokół przyjazdu do RP z dn.09.11.2006r. sporządzony na okoliczność dokonanego przez Stronę ustnego zgłoszenia celnego. Przedmiotowy protokół, podpisany przez kierowcę i funkcjonariusza celnego, poświadcza, że w dn.09.11.2006r. pojazdem o nr rejestracyjnym "[...]" należącym do Strony wprowadzono na obszar celny Wspólnoty 550 litrów paliwa. Do przedmiotowego protokołu nie wniesiono podczas kontroli celnej zastrzeżeń, co świadczy o prawdziwości danych w nim zawartych. Dyrektor Izby Celnej podniósł, że w niniejszej sprawie nie jest ważne kto i kiedy dokonał wymiany zbiornika na paliwo w pojeździe o nr rejestracyjnym "[...]". Kwestią zasadniczą jest bowiem, czy w chwili kontroli celnej przedmiotowy pojazd miał zbiornik zamontowany przez producenta i jaka ilość znajdowała się w zbiorniku w chwili kontroli w przywozie do RP. W dn. "[...]" r. postanowieniem o nr "[...]", "[...]" Naczelnik Urzędu Celnego postanowił włączyć do postępowania materiał dowodowy w postaci protokołów z przeprowadzonej kontroli celnej na Przejściu Granicznym w "[...]" z 2007r. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że wymienione w decyzji organu I instancji protokoły z przeprowadzonej kontroli celnej na przejściu granicznym w "[...]" z 2007r. nie mogą stanowić dowodu w niniejszej sprawie, bowiem dotyczą innego przedziału czasowego. Wskazał również, iż Strona nie przedstawiła dokumentu (rachunku) służącego do ustalenia wartości celnej przedmiotowego towaru, w związku z czym nie można było zastosować art. 29 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Wartość celną ustalono w oparciu o art. 30 ust. 2 lit. a rozporządzenia, ustalając wartość celną przedmiotowego towaru na podstawie wartości transakcyjnej identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub w zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Za cenę 1 litra paliwa przywiezionego z zagranicy w dniu 09.11.2006r. przyjęto 16,20 RUB (cena wskazana na załączonym do sprawy rachunku zakupu z dnia 09.11.2006r.). Uwzględniając powyższe organ stwierdził, iż przepisy art. 112 rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych i art. 39 ustawy - Prawo celne, stanowiące o zwolnieniu od należności celnych przywozowych nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Skarżący zarzucił decyzji naruszenie: - art. 20, art. 29, art. 30 ust. 2 lit. a, art. 35, art. 203 oraz art. 214 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 ze zm.) - art. 37 ust. 3, art. 39 ust. i, art. 73 ustawy Prawo celne i 31 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26.04.2004r. w sprawie obniżenia podatku akcyzowego (Dz. U Nr 87, poz. 825 ze zm.), - art. 31, art. 68, art. 71 i art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dl 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 3 z dnia 19.1 0.1992r.) ostatnio zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskie i Rady (WE) Nr 648/2005 z dnia 13.04.2005r. zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 117 z dnia 4.05.2005r. ). - art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2.07.1993r. wprowadzające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z dnia 11.1 0.1993r. ze zm.) - art. 153 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z 2002r. ze zm.), - art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 38 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, - art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 20 ust. 2 i art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, - art. 122. art. 166 a, art 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi zarzuciła organowi celnemu, iż z góry przyjmuje tezę o innej ilości paliwa, niż udokumentowana przez Stronę (pismo producenta o pojemności zbiornika w ilości 300 litrów). Podniosła, że organ celny wydając zaskarżoną decyzję zarzucił Stronie naruszenie art. 112 i art. 115 rozporządzenia ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych, polegające na usuwaniu z pojazdu o nr rejestracyjnym "[...]" paliwa zwolnionego z należności celnych przywozowych, wbrew warunkom tych zwolnień, zgodnie z którymi zwolnieniami paliwo to nie może być wykorzystane w pojazdach inne niż te, w których zostało przywiezione, ani nie może zostać usunięte z tych pojazdów z wyjątkiem okresów niezbędnych napraw tych pojazdów. Naruszenie powyższych artykułów rozporządzenia ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych spowodowało powstanie długu celnego w wysokości 989 złotych, na którą to kwotę składają się zaległe należności z tytułu podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej. Organ wydający decyzję obliczył, iż w dniu 9.11.2006r. ze zbiornika paliwa autobusu o nr rejestracyjnym "[...]" usunięto (zlano) 550 litrów oleju napędowego wwiezionego na terytorium Unii Europejskiej. Skarżący nie zgadzając się z zaskarżoną decyzją podkreślił, że istotą sporu w niniejszej sprawie stanowi przypisanie Stronie zarzutu, iż posiadany przez niego pojazd o nr rejestracyjnym "[...]", w dacie kontroli celnych objętych zaskarżoną decyzją, posiadał niestandardowy zbiornik paliwa. Jako przesłankę takiego stanowiska przyjęto przede wszystkim protokół z dnia 9.11.2006r. oraz pismo Strony z dnia 16.11.2006r. Z informacji producenta przedmiotowego pojazdu wynika, że zbiornik tego pojazdu miał pojemność 300 litrów. Zdaniem Skarżącego, organy celne odwróciły niejako kolejność rzeczy i na podstawie ilości paliwa zapisanej w protokole z dnia 9.11.2006r. (ilość paliwa większa niż 300 litrów) przyjęły, iż zbiornik był niestandardowy. Jednocześnie Skarżący podkreślił, że pismo z dnia 16.11.2006r. zawierało oczywistą omyłkę i dotyczyło innego pojazdu, co z racji licznych kontroli prowadzonych u Skarżącego, nie powinno budzić wątpliwości. Ponadto zarzuca organom celnym I i II instancji, że nie ustosunkowały się do znajdującego się w aktach pisma Strony z dnia 18.02.2008r., iż w przedmiotowym pojeździe nie dokonywano wymiany zbiornika. Pominięto też dowód z przesłuchania Strony, chociaż winien on być przeprowadzony z uwagi na dyspozycję art. 187 Ordynacji podatkowej. W sprawie niniejszej nie uwzględniono również faktu, iż różnica pomiędzy zbiornikiem o pojemności 300 litrów i 530 litrów jest znacząca, gdyż drugi zbiornik jest prawie dwukrotnie większy. Skarżący zarzucił, że nie ustosunkowano się do zeznań Z. oraz C, kierowców Strony skarżącej, wskazując iż świadek N. złożył początkowo zeznania dotyczące innego pojazdu. Podkreślił również, że funkcjonariusze celni nie potwierdzili, żeby ustalili fakt zamontowania zbiornika niestandardowego w przedmiotowym pojeździe. W ogóle nie byli o to pytani. Jednocześnie Skarżący podniósł, że nie bez znaczenia jest fakt, iż decyzją z dnia "[...]" r. Naczelnik Urzędu Celnego, umorzył postępowanie dotyczące kontroli celnej z dnia 1.12.2006r. uznając, iż w przedmiotowym pojeździe – autobusie o nr rejestracyjnym "[...]" zamontowany był zbiornik standardowy. Strona skarżąca podkreśliła, że niewielki przedział czasowy tego samego rodzaju dowodu oraz różne ustalenia dotyczące okresu od dnia 9.11.2006r. do dnia 1.12.2006r., wskazują na brak spójności stanowiska organów celnych. Ponadto Skarżący wskazuje, że ciężar dowodu w postępowaniu podatkowym spoczywa na organach podatkowych. To organ podatkowy zobowiązany jest do poszukiwania dowodów, następnie zaś do ich wyczerpującego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 127 ze zm., cyt. dalej jako ppsa) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z art. 134 §1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji co do zgodności z prawem, sąd bada więc prawidłowość zaskarżonej w sprawie decyzji zarówno pod względem zastosowania przepisów postępowania, jak i przepisów prawa materialnego. Należy przy tym zauważyć, że tylko prawidłowo przeprowadzone postępowanie może doprowadzić do wydania decyzji zgodnej z prawem materialnym. Zastosowanie przepisów prawa materialnego determinowane jest bowiem przez ustalenia faktyczne, których prawidłowość zależy wprost od wszechstronnego, zgodnego z zasadą prawdy materialnej rozważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Te wymogi procesowe zawarte zostały w art. 122, 180,187§1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy na wstępie zauważyć, iż istota powstałego w tej sprawie sporu nie dotyczy określenia ilości paliwa usuniętego spod dozoru celnego w zbiorniku autobusu o numerze rejestracyjnym "[...]", jak błędnie przyjmuje strona skarżąca, lecz wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty paliwa w ilości 550 litrów, przywożonego w zbiorniku na paliwo o objętości przekraczającej pojemność zbiornika zamontowanego przez producenta w przedmiotowym pojeździe. W związku z powyższym, istotne było ustalenie, czy w chwili kontroli celnej przedmiotowy pojazd miał zbiornik zamontowany przez producenta oraz jaka ilość paliwa znajdowała się w zbiorniku w chwili kontroli w przywozie do RP. Warto wskazać, iż zgodnie z art. 112 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady nr 918/83 z dnia 28 marca 1983r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych (Dz. Urz. WE L 105 z 23.04.1983 ze zm.) oraz art. 39 pkt. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz. U. z 2004r. Nr 68 poz. 622 ze zmianami), zwolnione od należności przywozowych jest 600 litrów paliwa przewożone w standardowym zbiorniku handlowego pojazdu samochodowego służącego do odpłatnego lub nieodpłatnego przewozu więcej niż dziewięciu osób wraz z kierowcą. Paliwo przewożone w zbiorniku niestandardowym nie korzysta ze zwolnienia od cła. Zwykły zbiornik to zbiornik na stałe zamocowany przez producenta we wszystkich pojazdach silnikowych tego samego rodzaju jak pojazdy, których to dotyczy, oraz w których zamocowanie na stałe umożliwia bezpośrednie wykorzystanie paliwa zarówno do napędu, jak, w odpowiednim przypadku, do funkcjonowania systemu chłodzącego (art. 112 ust. 2lit.c ww. rozporządzenia). W ocenie Sądu, organy celne obu instancji zasadnie przyjęły, iż w dniu 09.11.2006r. wprowadzono na obszar celny Wspólnoty 550 litrów, przewożonych w niestandardowym zbiorniku na paliwo w pojeździe "[...]", o nr rejestracyjnym "[...]". Ustalenia faktyczne dokonane w tym postępowaniu przez organy celne oparto między innymi na dowodach w postaci protokołu z kontroli paliwa sporządzanych przy przekraczaniu granicy RP, a zawierających informacje dotyczące m.in. numeru rejestracyjnego środka transportu, stanu licznika kilometrów; określenia kierunku (wjazd do kraju lub wyjazd), jak też trasy przejazdu oraz deklarowanej i stwierdzonej ilości paliwa. Dane zawarte w protokole zostały przy tym potwierdzone przez kierującego autokarem, który do protokołu, czy do sposobu prowadzenia kontroli celnej nie zgłaszał zastrzeżeń. W związku z powyższym organy celne miały prawo uznać prawdziwość danych w nim zawartych. Zdaniem Sądu, nie tylko wskazany wyżej protokół stanowi potwierdzenie przyjętego w zaskarżonej decyzji stanowiska organu celnego. O niestandardowości zbiornika w chwili przedmiotowych kontroli świadczą również: pismo strony z dnia z dnia 16.11.2006r. oraz dołączone do odwołania z dnia 3.04.2007r. oświadczenie W. C. z dnia 26.03.2007r. Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z dnia 16.11.2006r. Skarżący odnosząc się do protokołu z dn.09.11.2006r. informował organ I instancji o pojemności zbiornika na paliwo w pojeździe o nr rejestracyjnym "[...]", wskazując 530 litrów. Jakkolwiek, w skardze Skarżący podkreśla, że powyższe pismo "zawierało oczywistą omyłkę i dotyczyło innego pojazdu, co z racji licznych kontroli prowadzonych u Skarżącego, nie powinno budzić wątpliwości" to jednak należy podkreślić, iż w piśmie z dnia 16.11.2006r., Strona załączyła do odwołania oświadczenie W. C. z dnia 26.03.2007r., w którym mowa jest właśnie o pojemności zbiornika 530 litrów. Powyższe oświadczenie kierowcy, stanowi zatem kolejny dowód wskazujący, że w dniu przedmiotowej kontroli celnej w przywozie, tj. w dn.09.11.2006r., pojazd posiadał niestandardowy zbiornik paliwa. Z akt sprawy wynika, że zgodnie z informacją producenta, autokar "[...]", został wyposażony w zbiornik paliwa o pojemności 300 litrów, który został przyjęty jako zbiornik zwykły, standardowy. Sąd uznał również za bezzasadny, zarzutu strony skarżącej, iż organ celny pominął dowód z przesłuchania strony. Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 199 Ordynacji podatkowej organ podatkowy może przesłuchać stronę po wyrażeniu przez nią zgody. Do przesłuchania strony stosuje się przepisy dotyczące świadka, z wyłączeniem przepisów o środkach przymusu. Należy podkreślić, iż ustawodawca uzależnił przesłuchanie strony nie tylko od jej zgody ale również od oceny organów, czy przeprowadzenie powyższego dowodu, zgodnie z zasadą prawdy materialnej, doprowadzi do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Innymi słowy, organ powinien przeprowadzić powyższy dowód, jeżeli jego przedmiotem są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, czyli dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Z przepisu tego wynika, że organ może zrezygnować z przesłuchania strony postępowania, jeżeli w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy uzna, iż dana okoliczność została już stwierdzona innym dowodem. Sąd nie zgodził się również z zarzutami skarżącego, iż stanowisko organów celnych jest niespójne, w zakresie ustalenia standardowości bądź niestandardowości przedmiotowego zbiornika. Przywołana przez Skarżącego decyzja z dnia "[...]" r., umarzająca postępowanie wszczęte dnia 5.12.200 nie dotyczy ustaleń dokonanych w niniejszej sprawie i nie może w związku z tym stanowić dowodu na standardowość zbiornika. W ocenie Sądu, w sprawie mamy do czynienie z wprowadzeniem paliwa na obszar celny Wspólnoty w niestandardowym zbiorniku paliwa, znajdującego się w autobusie marki "[...]", numer rejestracyjny "[...]", które nie podlegało zwolnieniu od należności celnych przywozowych określonych w art.39 Prawa celnego i art..112 rozporządzenia Rady ( EWG) Nr 918/83 ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych, które to okoliczności ustalono na podstawie zebranego materiału dowodowego w sprawie, przeto dowód z przesłuchania strony uznano za zbędny Podsumowując Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja wydana została bez istotnego naruszenia przepisów postępowania. W szczególności nie ma, wbrew zarzutom skargi, podstaw do przyjęcia, że doszło do naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania podatkowego. Wszystkie okoliczności sprawy zostały bowiem wszechstronnie wyjaśnione i rozważone, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, szczegółowo przedstawiającym poczynione ustalenia oraz ich ocenę prawną oraz podstawy prawne rozstrzygnięcia. Uzasadnienie decyzji w pełni odpowiada również wymogom z art. 210§4 Ordynacji podatkowej. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 151 ppsa orzec należało jak w sentencji wyroku.