I SA/Ol 401/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Pierechod Asesor WSA Renata Kantecka (spr.) Protokolant Paweł Guziur po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007r. na rozprawie sprawy ze skargi B. J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia zawiesić postępowanie w sprawie. Pismem z dnia 26 czerwca 2007r. B. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży działki gruntu nr "[...]" oraz udziału do 1/6 części w działce gruntu nr "[...]", położonych w "[...]", aktem notarialnym Rep. A nr "[...]" z dnia 5 czerwca 2005r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Decyzji zarzucił: - rażące naruszenie art.15 ust.1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz.535 ze zm., dalej jako ustawa VAT), poprzez błędną wykładnię pojęcia "działalności gospodarczej" oraz "podatnik", - rażące naruszenie art.14a§1 i 4 Ordynacji podatkowej. Orzecznictwo sądów administracyjnych w sprawach, w których istotą było uznanie, czy strona będąca osoba fizyczną, dokonująca sprzedaży składników własnego majątku, działa w charakterze podatnika, a więc czy za działalność gospodarczą można uznać sprzedaż określonej ilości działek budowlanych, nie jest jednolite (por. wyroki WSA we Wrocławiu z dnia 6 września 2006r., sygn. akt I SA/Wr 1254/05, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 20 października 2006r., sygn. akt I SA/Wr 830/06, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 9 marca 2006r. sygn. akt I SA/Ol 10/06, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2006r., sygn. akt III SA/Wa 3885/06, wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2007r., sygn. akt I FSK 603/06). Rozpoznając skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 lutego 2006r., sygn. akt I SA/Ol 468/05, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji w kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek budowlanych, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sprawie pojawiły się kwestie prawne, których wyjaśnienie nastręcza znaczne trudności, głównie z powodu możliwości różnego rozumienia przepisów prawnych. Postanowieniem z dnia 20 marca 2007r., sygn. akt I FSK 526/06, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na stępującej treści: 1. czy definicja działalności gospodarczej zawarta w art.15 ust.2 ustawy VAT stanowi prawidłową implementację art.4 ust.2 i 3 VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej - ujednolicona podstawa wymiaru podatku, w zakresie w jakim za działalność gospodarczą uznaje się również czynność, która została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy ?, 2. czy za działalność gospodarczą, w rozumieniu art.15 ust.2 ustawy VAT, należy uznać okazjonalną sprzedaż przez osobę fizyczną określonej ilości działek budowlanych wydzielonych z jej majątku osobistego, w związku z nabyciem których, jako nabywanych do majątku osobistego, nie dokonywała ona odliczenia podatku naliczonego ?. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wystąpiła przesłanka, o której mowa w art.125§1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania. Zgodnie z powołanym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, m.in. sądowego. Podjęta przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwała w opisanej sprawie niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok w sprawie, w której sąd administracyjny ma dokonać kontroli zaskarżonej decyzji. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.