I SA/Ol 407/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.), Protokolant Lidia Wachowska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2009 r., sprawy ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". nr "[...]" w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty oprocentowania od zwróconej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych Oddala skargę. Pismem z dnia 5 grudnia 2007 r. A. K. wniosła o sprawdzenie prawidłowości naliczenia odsetek od przekazanej kwoty zwrotu podatku wynikającego ze złożonych deklaracji VAT – 7 przez spadkodawcę za miesiące maj 2003 i czerwiec 2003 r. W dniu 16 stycznia 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. wezwał A. K. do sprecyzowania powyższego pisma. W piśmie z dnia 17 stycznia 2008 r., Skarżąca wskazała, iż wnosi o dokonanie naliczenia oraz wypłacenia należnych odsetek od nieterminowego dokonania wypłaty zwrotu podatku VAT w aspekcie zwrotu podatku za miesiąc lipiec 2003 r. pochodzącego ze złożonej deklaracji VAT – 7 jak i złożonych deklaracji VAT – 7 spadkodawcy. W dniu 25 lipca 2008 r. A. K. sprecyzowała swoje żądania wnosząc o naliczenie odsetek od pobranych kwot, tj. kwoty głównej 12.130,60 zł, koszty upomnienia 8,80 zł, odsetek za zwłokę na kwotę 264,70 zł – za okres od normy ustawowego zwrotu podatku VAT za miesiąc lipiec 2003 r. należnego Stronie od czasu otrzymania zwrotu podstawy należnej tj. kwoty 12.130,60 zł z dnia 11 sierpnia 2006 r., odsetek od podstawy 264,70 zł również od 11 sierpnia 2006r. Decyzją z dnia 29 sierpnia 2008 r., nr "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego w E. orzekł o odmowie naliczenia i wypłaty oprocentowania od zwróconej w dniu 11 sierpnia 2006 r. kwoty w wysokości 12.130,60 zł stanowiącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za czerwiec 2003 r. i odsetek za zwłokę w wysokości 264,70 zł. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Skarbowego w E. ustalił stan faktyczny: W dniu 15 lipca 2003r. A. K. złożyła w Urzędzie Skarbowym w B. deklarację na podatek dochodowy od łącznej kwoty wypłat PIT - 4 za miesiąc czerwiec 2003r. deklarując w niej kwotę do zapłaty 12.130,60 zł. 10 września 2003r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. upomnieniem nr Up 5 147 wezwał Stronę do uregulowania należności wynikających z deklaracji PIT-4 za miesiąc czerwiec 2003 w wys. 12.130,60 zł. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia 22 lipca 2003r. oraz kosztami upomnienia w wys. 8,80 zł. W dniu 21 sierpnia 2003 r. Podatniczka złożyła w Urzędzie Skarbowym w B. deklarację VAT-7 za lipiec 2003, wykazując kwotę do zwrotu na rachunek bankowy 43.330,00 zł. 18 września 2003 r. A. K. złożyła w Urzędzie Skarbowym w B. korektę deklaracji VAT-7 za miesiąc lipiec 2003r., wykazując kwotę 37.164 zł. do zwrotu na rachunek bankowy oraz wniosek o potrącenie z należnego zwrotu kwoty 8.817,60 zł. na poczet bieżącego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za sierpień 2003 r. W dniu 16 września 2003r. Strona złożyła wniosek o przeksięgowanie zwrotu podatku VAT za lipiec 2003 r. na poczet podatku dochodowego od wynagrodzeń pracowników PIT - 4 za miesiąc czerwiec 2003 wraz z kosztami upomnienia i odsetkami za zwłokę. W dniu 23 września 2003r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. wydał postanowienie nr "[...]" w sprawie zaliczenia z należnego zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2003r. w kwocie 37.164 zł. - kwoty 21.221,70 zł. po potrąceniu kosztów upomnienia w wysokości 8,80 zł. na poczet: zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za czerwiec 2003r. w wysokości 12.130,60 zł. wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 264,70zł., bieżącego zobowiązana podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za sierpień 2003r. w wysokości 8.817,60 zł. W dniu 21 października 2003 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. dokonał zwrotu podatku VAT za miesiąc lipiec 2003r. w kwocie 15.942,30 zł. na rachunek bankowy Strony. W dniu 19 maja 2006 r. A. K. złożyła w Urzędzie Skarbowym w B. korektę deklaracji PIT – 4 z miesiąc czerwiec 2003 r., w którym wykazała zerowe zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych od łącznej kwoty dokonanych wypłat. Deklaracja ta, w związku ze zmianą właściwości miejscowej od dnia 22 listopada 2004 r. została przekazana zgodnie z właściwością Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w E. pismem z dnia 29 maja 2006 r., Nr "[...]" i wpłynęła do Urzędu Skarbowego w E. w dniu 30 maja 2006 r. Następnie w dniu 20 lipca 2006 r. Skarżąca złożyła w Urzędzie Skarbowym w E. wniosek o zwrot kwoty 12.130,60 zł wraz z należnymi odsetkami. Naczelnik Urzędu Skarbowego w E. dokonał zwrotu nadpłaty wynikającej z korekty deklaracji PIT – 4 za miesiąc czerwiec 2003 r. w wysokości 12.130,60 zł wraz z odsetkami w kwocie 264,70 zł na rachunek bankowy A. K. w dniu 11 sierpnia 2006r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w E. powołał treść art. 73§1 pkt 1, art. 75§3, art. 77§1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa. Na powyższa decyzje Skarżąca złożyła odwołanie. Decyzją z dnia 2 kwietnia 2009 r., nr "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W świetle przepisów Ordynacji podatkowej - art. 72§1 pkt 1, art. 73§1 pkt 4, art. 77 §1 pkt 6, art. 78§3 pkt 3 lit. c oraz mając na uwadze stan faktyczny sprawy organ odwoławczy stwierdził, że Skarżącej nie przysługuje oprocentowanie od zwróconej w dniu 11.08.2006r. kwoty w wysokości 12.130,60 zł stanowiącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za czerwiec 2003r. i odsetek za zwłokę w wysokości 264,70 zł, gdyż zwrot nadpłaty nastąpił w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o zwrot nadpłaty, stosownie do przepisu art. 77 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Organ podkreślił, iż pełnomocnik Strony wiąże zaś zwrot nadpłaty z podatkiem od towarów i usług, podczas gdy z chwilą zaliczenia zwrotu podatku VAT za miesiąc lipiec 2003r. wynikającego ze złożonej przez Stronę deklaracji VAT-7 na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiąc czerwiec 2003r. w kwocie 12.130,60 zł wykazanej w deklaracji PIT-4 wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 264,70 zł, zgodnie z wnioskiem Strony z dnia 15.09.2003r., kwota ta stała się nadpłatą w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu w Olsztynie złożyła Skarżąca, zarzucając naruszenie treści art. 120, 121, 122 ustawy Ordynacja podatkowa "poprzez przeplatanie w taki sposób informacji dotyczących działalności prowadzonej osobiście przez Stronę, na Jej numerze osobistym NIP z dokonywanymi czynnościami przez ponad 4 lata (wraz ze sprawami sądowymi, prowadzonymi przez WSA w Olsztynie), dla których sąd wskazał, iż należą się Stronie kwoty zwrotu wynikające z deklaracji VAT-7 męża." Działanie takie, zdaniem A. K., zamazuje stan rzeczywisty. Naruszenie art. 3 pkt 7, art. 76b, art. 97 § 1 i § 2, art. 100, art. 101, art. 102, art. 104, art. 105, art. 133 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, które to podstawy prawne dają w sposób jasny i przejrzysty obraz, iż nic nie stało na przeszkodzie, aby organ dokonał zwrotu podatku jako następcy prawnemu, będącemu jednocześnie jedynym spadkobiercą i wydał w tym zakresie stosowną decyzję. Ponadto organ winien wydać decyzję w zakresie dokonania zapłaty PIT -4 za miesiąc czerwiec 2003 r. za zmarłego męża, będącego płatnikiem podatku dochodowego od wynagrodzeń pracowników. Naruszenie zasady zawartej w treści art. 13 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa organem podatkowym. Zdaniem Skarżącej ustawodawca nie wskazał w treści przepisów prawa, aby istniała możliwość przenoszenia uprawnień wyłącznie zagwarantowanych dla orzekania przez organ podatkowy na innych pracowników Izby Skarbowej. Treść art. 207 § 1 Ordynacji podatkowej wyraźnie wskazuje, iż to organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji, a nie kierownik działu, obrazę art. 247 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa - została wydana z rażącym naruszeniem prawa, poprzez całkowitą ignorancję treści art. 98 i art. 100 Ordynacji podatkowej - w treści tych przepisów ustawodawca unormował możliwość dokonania przez organ zwrotu podatku wynikającego ze złożonej deklaracji VAT-7 za maj 2003 r. przez spadkodawcę, naruszenie art. 21 (w zakresie wskazania instytucji zwrotu podatku) oraz art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, obowiązującej na rok 2003, pomijając całkowicie przepisy prawa materialnego, jak i orzecznictwo sądów w zakresie zwrotu podatku, obrazę art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z drastycznym przekroczeniem granic uznania administracyjnego w ocenie sprawy, brakiem działań na rzecz wyjaśnienia okoliczności korzystnych dla Strony, naruszenie elementarnych praw i gwarancji procesowych Strony w toku postępowania, prowadzenie czynności dowodowych w sposób deformujący ich przebieg oraz treści wypowiedzi Strony i pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 cytowanej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma fakt złożenia przez A. K. w dniu 30 maja 2006 r. korekty deklaracji PIT – 4 za miesiąc czerwiec 2003 r., w której Skarżąca wykazała, iż zobowiązanie podatkowe nie występuje. W dniu 20 lipca 2006 r. A. K. złożyła wniosek o zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 12.130,60 zł, co spowodowało rozpoczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż na wniosek A. K. z dnia 16 września 2003r. nastąpiło zaliczenie zwrotu podatku VAT za lipiec 2003 r. na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za czerwiec 2003 r. w wysokości 12.130, 60 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 264,70 zł. W związku z uwzględnieniem powyższego wniosku Skarżącej kwota 12.360,60 zł wraz z odsetkami w kwocie 264,70 zł przestała być kwotą podatku naliczonego VAT podlegającego zwrotowi. Podkreślić należy, iż nadpłata zgodnie z art 73 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej powstaje, z zastrzeżeniem § 2 z dniem wpłacenia przez płatnika podatku w wysokości większej od należnej. W myśl art 75 § 2 pkt 2 lit b) w/w ustawy uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, przysługuje również płatnikom jeżeli w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od należnej. W przypadkach takich płatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest zobowiązany złożyć skorygowana deklarację ( art 75 § 3 w/w ustawy). Zgodnie z art 75 § 4 Ordynacji podatkowej organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę, jeżeli prawidłowość skorygowanej deklaracji nie budzi wątpliwości. Nadpłata zaś zgodnie z dyspozycją art. 77 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej podlega zwrotowi w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowaną deklaracją., w przypadkach o których mowa w art 75 § 3, lecz nie wcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia deklaracji, o których mowa wart 73 § 2. Jeżeli nadpłata nie zostanie zwrócona w terminie, wynikającym z art 77 § 1 pkt 6, podlega oprocentowaniu, chyba, że do opóźnienia w zwrocie nadpłaty przyczynił się płatnik (art 78 § 3 pkt 3 lit c). Nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem § 2 (art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej). W związku z powyższym nie można w przedmiotowej sprawie mówić o istnieniu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za czerwiec 2003 r., gdyż podatek ten był podatkiem należnym, wynikającym ze złożonej przez Skarżącą deklaracji PIT – 4. Podkreślić należy, iż nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych powstała dopiero w momencie złożenia korekty deklaracji. Odsetki od tej nadpłaty przysługiwałyby w przypadku, gdy nadpłata ta nie zostałaby zwrócona przez organ podatkowy w terminie 2 miesięcy od daty złożenia wniosku o zwrot nadpłaty. – art. 77§1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa. Wniosek o zwrot nadpłaty Skarżąca złożyła w dniu 20 lipca 2006 r., a nadpłata została zwrócona w dniu 11 sierpnia 2006 r., a zatem w ustawowym terminie. W ocenie Sądu nie doszło również do naruszenia art. 3 pkt 7, art. 76b, art. 97§1 i §2, art. 100, art. 101, art. 102, art. 104, art. 105, art. 133§1 ustawy Ordynacja podatkowa. Podkreślić należy, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia oprocentowania nadpłaty z tytułu nienależnego wpłacenia kwoty 12.130, 60 zł. Stwierdzić zatem należy, iż część zarzutów Skarżącej nie dotyczy przedmiotowego postępowania. Również nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 13§1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, albowiem nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie. Decyzja I instancji została wydana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego E., a nie prze Dyrektora Izby Skarbowej, natomiast zaskarżona decyzja II instancji została podpisana zgodnie z upoważnieniem, jakie może mieć miejsce w myśl art. 143§2 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Sąd nie znalazł podstaw by uznać, iż zostały naruszone przepisy art. 120 , art. 122, art. 123§1 i art. 210 Ordynacji podatkowej. Podkreślić należy, że ocena dowodów należy do organu, który nie jest skrępowany żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych dowodów i dokonuje oceny w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na zebranym materiale dowodowym. Sąd nie może podważać dokonanej oceny, jeżeli organ nie naruszył zasad logiki, doświadczenia życiowego, traktował dowody jako zjawiska obiektywne i dokonał wszechstronnej oceny dowodów we wzajemnym powiązaniu. Pełnomocnik Skarżącej w sposób czynny brał udział w postępowaniu, tak przed organem I instancji, jak i organem odwoławczym. Strona zawiadomiona była również o prawie zapoznania się z zgromadzonym materiałem dowodowym. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu słusznym jest stanowisko organów podatkowych, iż Skarżącej nie przysługuje oprocentowanie od kwoty 12.130,60 zł stanowiącej zobowiązanie w podatku chochołowym od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za miesiąc czerwiec 2003 r. i odsetek za zwłokę w wysokości 264,70 zł. Wskazać należy, iż zwrot nadpłaty, o którą wnioskowała Skarżąca w piśmie z dnia 20 lipca 2006 r. nastąpił zgodnie z art. 77§1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia przedmiotowego wniosku o zwrot nadpłaty. Podkreślić również wypada, że kwota 12.130,60 zł (wykazana w deklaracji PIT – 4) wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 264,70 zł stała się nadpłatą, ze względu na fakt, iż zgodnie z wnioskiem Skarżącej z dnia 15 września 2003 r., została zaliczona na zwrot podatku VAT za miesiąc lipiec 2003r., wynikającego z deklaracji VAT – 7 na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiąc czerwiec 2003 r. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił, gdyż nie dopatrzył się w działaniu organu podatkowego naruszenia prawa wskazanego w skardze. Również Sąd nie podzielił zasadności pozostałych zarzutów podniesionych w skardze, gdyż w przedmiotowej sprawie organ podatkowy zgromadził pełny materiał dowodowy i poddał go wnikliwej analizie, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a którą Sąd orzekający w całości podziela.