I SA/Ol 417/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" , nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia "[...]", Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania wobec K. B. (dalej jako skarżący) długu celnego, określenia kwoty cła, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej. Powyższa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i została doręczona za pośrednictwem poczty, pełnoletniemu domownikowi skarżącego w dniu 5 kwietnia 2017r. W dniu 17 maja 2017r. (data nadania na poczcie) skarżący wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na ww. decyzję. Do Sądu skarga wpłynęła w dniu 22 maja 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w dniu 25 maja 2017r. przekazał wniesioną skargę do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej celem nadania właściwego biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej cytowanej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Tym samym mając na uwadze powyższe wskazać należy, że w przypadku wniesienia skargi przez skarżącego bezpośrednio do sądu, o zachowaniu ustawowego trzydziestodniowego terminu decyduje data nadania skargi przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej (vide: postanowienia NSA z dnia 19 listopada 2008r., sygn. akt I FSK 1668/08, z dnia 16 września 2008r., sygn. akt II OSK 1489/07, opublikowane w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji). Jak wynika ze stanu faktycznego niniejszej sprawy zaskarżoną decyzję doręczono pełnoletniemu domownikowi skarżącego w dniu 5 kwietnia 2017r., tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 5 maja 2017r.. W dniu 22 maja 2017r. skarga wpłynęła zaś dopiero do sądu, który przekazał ją według właściwości do organu w dniu 25 maja 2017r. Doszło tym samym do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia skargi. Dodatkowo podkreślić należy, że już w dniu nadawania przez skarżącego skargi na poczcie (17 maja 2017r.) bezpośrednio do WSA upłynął termin do wniesieni skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.