I SA/Ol 419/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011r. wniosku adwokata P.B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi T.U. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji wierzytelności postanawia 1/ przyznać adwokatowi P.B. od Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) netto powiększoną o należny podatek VAT według stawki 23%, za pomoc prawną udzieloną z urzędu tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, płatną z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, 2/ w pozostałym zakresie oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 29.07.2011r. sygn. akt jak wyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał T.U. prawo pomocy obejmujące m.in. ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 19.08.2011r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu w osobie adw. P.B. W dniu 15.11.2011r. wpłynęła do Sądu, sporządzona przez adwokata opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 06.10.2011r. sygn. akt I SA/Ol 419/11 wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały uiszczone w całości ani w części. Spisując koszty pełnomocnik wyszczególnił m.in. koszt korespondencji z klientem na kwotę 3,75 zł. Stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz.1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stanowi natomiast, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą - 50 % stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - 75% stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez adwokata P.B. czynności procesowych w imieniu skarżącej w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 120 zł powiększonej o należny podatek VAT mając na uwadze, iż sporządzenie opinii dotyczyło innej sprawy niż określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a cyt. rozporządzenia oraz, że adwokat prowadził sprawę w pierwszej instancji i zasądzono mu już z tego tytułu wynagrodzenie za pomoc udzieloną z urzędu - w pkt II sentencji w/w wyroku z dnia 06.10.2011r. Natomiast wyszczególniony przez adwokata koszt korespondencji nie został przez Sąd uwzględniony. Do niezbędnych kosztów postępowania można zaliczyć jedynie wydatek, który nie jest wynagrodzeniem, ani nie stanowi elementu kosztów sądowych (por. wyrok NSA z dnia 05.01.2007r., sygn. akt II FSK 1197/05, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Zakres wydatków profesjonalnego pełnomocnika nie może być rozszerzany na wydatki drobne i zwykle występujące przy okazji prowadzenia procesu sądowego, jak wydatki na korespondencję (por. postanowienie WSA w Opolu z dnia 28.09.2005r., sygn. akt I SA/Op 73/05, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Skoro bowiem sporządzanie i wnoszenie przez pełnomocnika pism procesowych w imieniu strony dokonywane jest w ramach pełnomocnictwa do prowadzenia danej sprawy, to wynagrodzenie, które jest mu należne za prowadzenie tej sprawy, obejmuje również wynagrodzenie za czynności polegające na sporządzaniu i składaniu pism procesowych (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 10.03.2005r., sygn. akt I SA/Lu 611/04, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Czynność, jaką jest sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dla swej skuteczności wymaga nie tylko sporządzenia opinii w formie pisemnej, ale również doręczenia tej opinii stronie skarżącej. Sporządzenie i doręczenie mocodawcy opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ma bowiem na celu ochronę interesu prawnego mocodawcy poprzez poinformowanie go w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej o braku podstaw do jej wniesienia. Tym samym, zostaje on uprzedzony o bezzasadności środka zaskarżenia. Natomiast jeżeli strona nie zgadza się z opinią, nie zamyka jej to drogi do wniesienia skargi kasacyjnej, po uprzednim wypowiedzeniu pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi i skorzystaniu z usług innego profesjonalnego pełnomocnika procesowego (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 20.10.2008r., sygn. akt II SA/Lu 936/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Uwzględniając, że doręczenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej stanowi nieodłączny element podjętej przez pełnomocnika czynności procesowej, należy uznać, że koszt przesłania tej opinii stronie został uwzględniony w postaci wynagrodzenia pełnomocnika za podjętą przez niego czynność. Koszt korespondencji nie ma charakteru odrębnego wydatku adwokata, niezależnego od przyznania na jego rzecz wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów w związku z art. 250 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd postanowił jak w sentencji.