I SA/Ol 451/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 30 września 2014 r. o sygn. akt I SA/Ol 550/14 przyznał prawo pomocy skarżącemu R. Ż. w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 12 listopada 2014r. sygn. akt I SA/Ol 550/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. W wyniku wniesienia skargi kasacyjnej organu administracji Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 czerwca 2015r. sygn. akt II FSK 625/15 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 451/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia "[...]"r. W dniu 2 listopada 2015r. skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną sporządzoną przez ustanowionego samodzielnie radcę prawnego. Do skargi załączono wniosek z dnia 29 października 2015r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych sporządzony na urzędowym formularzu wniosku PPF (k. 154-157). Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Stosownie do art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Ponieważ takim zwolnieniem objęty jest skarżący, albowiem postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 września 2014 r. zwolniono go od kosztów sądowych, a przyznane w tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte, jak również nie wygasło, korzysta on ze zwolnienia od kosztów sądowych przez cały tok postępowania sądowoadministracyjnego. Podkreślić bowiem należy, że przyznane prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne w danej sprawie, obejmuje postępowanie zażaleniowe i kasacyjne, a nawet postępowanie wznowieniowe (por. uchwałę NSA z dnia 2 grudnia 2010r. sygn. akt II GPS 2/10, publ. CBOiS). Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, aż do zakończenia postępowania. Strona korzysta z tego prawa pomocy na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi, w ramach sprawy sądowo administracyjnej i nie ma potrzeby ponawiania swojego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie ma więc znaczenia faza sprawy sądowoadministracyjnej, a nawet skutek w postaci definitywnego jej rozstrzygnięcia (p. ww. uchwała NSA). Skoro więc strona skarżąca w dalszym ciągu może korzystać z przyznanego jej prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, rozpoznawanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.