I SA/Ol 47/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. w przedmiocie : umorzenia zaległości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 30 grudnia 2005r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarga M. B. z wnioskiem o umorzenie zaległości względem wierzyciela P.K.P. S.A. Centrala Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w O., objętych postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez Komornika Sądowego Rewiru "[...]" przy Sądzie Rejonowym w B. Skarżąca podniosła, iż pomimo złożonej już w czerwcu 2003r. prośby o umorzenie tej należności oraz podjętej w sprawie interwencji poselskiej, a następnie szeregu pism i korespondencji, w tym Departamentu Kolejnictwa w Ministerstwie Infrastruktury i Ministerstwa Finansów, dotychczas nie otrzymała odpowiedzi. Od 2002r. nie regulowała należnych kwot ponieważ uzyskując jedynie świadczenie rodzinne, praktycznie pozostawała bez środków utrzymania. Obecnie otrzymuje zaś rentę w wysokości 391zł. Skarżąca podniosła również, że w tym czasie znacznie wzrosły odsetki od egzekwowanej przez komornika zaległości. W przesłanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odpowiedzi na skargę z dnia 25.01.2006r. Polskie Koleje Państwowe S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w O. poinformowały, że skarga M. B. dotyczy sprawy z powództwa cywilnego o zapłatę kwoty 5.401,04zł z odsetkami i kosztami sądowymi, z tytułu zawartej umowy najmu lokalu użytkowego znajdującego się na stacji PKP w B. Nakaz zapłaty w/w kwoty został zaś orzeczony nakazem Sądu Rejonowego w z dnia 03.04.2001r. o sygn. "[...]", po czym wobec nie uregulowania należności skierowany do Komornika Sądu Rejonowego, z wnioskiem o wszczęcie egzekucji . Jak podano w odpowiedzi na skargę w dniu 23.05.2005r. postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone z powodu braku majątku u dłużniczki. W 2005r. w/w Oddział P.K.P przeprowadził postępowanie wyjaśniające dotyczące posiadanego przez M. B. majątku i związku z jego ustaleniami zamierza złożyć wniosek do Biura Gospodarowania Nieruchomościami Centrali PKP S.A. o umorzenie długu, o czym powiadomi zobowiązaną. Po dokonaniu kontroli wstępnej skargi złożonej przez M.B. Sąd stwierdził, iż skarga ta podlega odrzuceniu gdyż, nie dotyczy przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. Do jej rozpoznania nie jest w związku z tym właściwy sąd administracyjny. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd ten sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zaś zgodność wydawanych aktów prawa administracyjnego zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego wyznaczają natomiast przepisy art.3-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr. 153, poz.1270 ze zm.). § 2 i 3 art. 3 tej ustawy określając właściwość rzeczową sądu administracyjnego i wskazując akty prawa podlegające zaskarżeniu do tego sądu nie wymieniają wśród nich rozstrzygnięć wydawanych przez organy egzekucyjne w postępowaniu wykonawczym w zakresie należności cywilnoprawnych, prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z dnia 1 grudnia 1964 r. nr 43 poz.296 ze zm.). O umorzenie zaś takich należności, jak wynika z treści skargi, zwróciła się do sądu administracyjnego M. B. W sytuacji zatem, gdy skarga dotyczyła czynności nieobjętych zakresem działalności administracji publicznej, a w opisanym wyżej stanie faktycznym odnosiła się do umorzenia należności cywilnoprawnych w związku z egzekucją świadczeń pieniężnych, właściwym w tej sprawie pozostaje organ prowadzący egzekucję na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Organ ten jest bowiem uprawniony do umorzenia tych należności na wniosek wierzyciela (art.825 kpc). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż stanowiąca przedmiot skargi sprawa nie należała do właściwości sądu administracyjnego. Z tych przyczyn skargę M.B. należało odrzucić na podstawie art.58 § 1pkt 1ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.