I SA/Ol 479/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Sędziowie : Sędzia WSA Zofia Skrzynecka (spr.) Asesor WSA Wojciech Czajkowski Protokolant : Paweł Guziur po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2006 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy ze skargi M. i R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" roku Nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. oddala skargę Decyzją z dnia "[...]" r. Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 233 par 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm. cytowanej dalej jako Ordynacja podatkowa) po rozpatrzeniu odwołania M. i R. K. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr "[...]" z dnia "[...]" odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. w innej wysokości niż wykazano w zeznaniu podatkowym za ten rok, tj. w kwocie 2.586,30 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawą rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej były następujące ustalenia i wnioski: M. i R. K. w dniu 22.08.2000r. zawarli umowę ze Spółdzielnią Mieszkaniową A, która zobowiązała się wybudować i przydzielić na warunkach lokatorskiego prawa do lokalu - mieszkanie nr "[...]", położone na II i III piętrze w budynku nr "[...]" na osiedlu "[...]". Umowa ta została podpisana m. in. przez Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej A – H. S. W dniu 30.10.2001r. do niniejszej umowy sporządzono aneks Nr "[...]". Z treści tego aneksu wynika, że został on zawarty, gdyż Spółdzielnia nie wywiązała się, z przyczyn od niej niezależnych, z obowiązków wynikających z umowy z dnia 22.08.2000r. Ponadto w aneksie tym Strony oświadczyły, iż za wzajemną zgodą cofają oświadczenie w sprawie odstąpienia od umowy z dnia 22.08.2000r. i czują się związane umową w kształcie nadanym jej przez niniejszy aneks. W §1 pkt 1 w/w aneksu Spółdzielnia zobowiązała się wybudować i ustanowić na rzecz Strony odrębną własność lokalu mieszkalnego położonego na poddaszu, oznaczonego nr "[...]", w budynku mieszkalnym nr "[...]", na osiedlu "[...]" przy ul. "[...]" w "[...]". Strona szczegółowo określiła standard wykończenia i zakres rzeczowy robót ogólnobudowlano-montażowych do wykonania przez Spółdzielnię, będącą inwestorem tej inwestycji. Protokołem "przekazania lokalu mieszkalnego" z dnia 08.01 .2002r, nr "[...]", nastąpiło przyjęcie przez M. R. K. przedmiotowego lokalu mieszkalnego położonego na poddaszu nr "[...]" przy ul. "[...]" w "[...]". Syndyk upadłości Spółdzielni Mieszkaniowej A w piśmie z dnia 01.04.2003r., znak: L.dz. "[...]" poinformował, że wartość lokalu mieszkalnego wynosiła 87.630.00 zł i zaświadczył, że na w/w lokal mieszkalny Strona dokonała następujących wpłat: - dnia 23.08.2000r. - 20.000,00 zł, - dnia 27.09.2000r. - 34.924,00 zł, - dnia 10.01.2002r. - 29.398,00 zł, - dnia 02.12.2002r. - 3.308,00 zł. Na podstawie aktu notarialnego rep. "[...]" z dnia 03.12.2002r. strona - umową sprzedaży - nabyła odrębną własność lokalu mieszkalnego nr "[...]" znajdującego się na poddaszu w budynku mieszkalnym nr "[...]" przy ul. "[...]" w "[...]" wraz z przynależną piwnicą oraz ze związanymi z nim udziałami w prawie własności wszelkich części wspólnych budynku oraz prawie użytkowania wieczystego gruntu ( 4 lit. "b" aktu). Jednocześnie przy niniejszym akcie notarialnym okazano: – umowę przedwstępną sporządzoną dnia 14.12.2001r., na mocy której Spółdzielnia Mieszkaniowa A w "[...]" zobowiązała się ustanowić na rzecz Strony odrębną własność lokalu mieszkalnego oznaczonego nr "[...]" w budynku nr "[...]" przy ul. "[...]" w "[...]" oraz przenieść na ich rzecz odrębną własność w/w lokalu mieszkalnego wraz z przynależną piwnicą oraz ze związanymi z nim udziałami w częściach wspólnych budynku oraz prawie użytkowania wieczystego gruntu ( §3 lit. "d" aktu), – aneks do w/w umowy przedwstępnej zawarty dnia 03.12.2002r., z którego wynika, iż umowę tą zmieniono w ten sposób, że Syndyk Upadłości zobowiązał się ustanowić na rzecz Strony odrębną własność przedmiotowego lokalu oraz sprzedać Stronie w/w lokal mieszkalny wraz ze związanymi z nim udziałami oraz udziałem we własności lokalu użytkowego - wymiennikowni C.O. ( §3 lit. "e" aktu). W toku postępowania podatkowego Strona przedłożyła kserokopię dokumentacji przedwykonawczej i powykonawczej. Zleceniodawcą dokumentacji przedwykonawczej był Zakład Budowlany B. Inwestorem była Spółdzielnia Mieszkaniowa A, a tematem opracowania architektonicznego był projekt budowlany zamienny poddasza budynku mieszkalnego. W odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu skarbowego pełnomocnik stwierdził, że ponoszone przez M. R. K. w roku 2000 i w latach kolejnych wydatki dotyczyły "przystosowania innego pomieszczenia na cele mieszkalne". Swoje stanowisko oparł na dokumentacji przedwykonawczej i powykonawczej dotyczącej inwestycji polegającej na przebudowie pomieszczeń strychowych oraz na protokole przekazania z dnia 08.01.2002r. Dyrektor Izby Skarbowej, uznał iż istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do prawidłowego sklasyfikowania wydatków poniesionych przez stronę na własne potrzeby mieszkaniowe, a tym samym przyznania prawa do skorzystania z ulgi podatkowej, o której mowa w art. 27a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2002r. W motywach zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził iż zgodnie z obowiązującym od dnia 01.01.2002r. przepisem art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 134, poz. 1509), podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 lit. a)-f) - ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2002r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania od podatku dalszych wydatków na kontynuację danej inwestycji - poniesionych od 1 stycznia 2002r. do 31 grudnia 2004r. Rodzaje wydatków objętych ulgą podatkową, tzw. budowlaną oraz warunki jakie należy spełnić, aby nabyć prawo do tej ulgi, wynikają z art. 27a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. Zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2001r., podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, obliczony zgodnie z art. 27, obniżony zgodnie z art. 27b o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, zmniejsza się na zasadach określonych w art. 2-17, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone m. in. na: – zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej (lit. "d" w/w ustawy), – (...) przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu (lit. "f" w/w ustawy). Zdaniem organu odwoławczego, projekt przedwykonawczy, dotyczący projektu budowlanego zamiennego poddasza budynku mieszkalnego, nie jest podstawą do uznania poniesionych przez Stronę wydatków za wydatki, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "f" ustawy. Projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jest jednym z wielu dokumentów pośrednich wymaganych (tak jak projekt powykonawczy), zgodnie z prawem budowlanym, od inwestora i wykonanych przez inwestora, którym była Spółdzielnia Mieszkaniowa A. Dokument ten stanowił potwierdzenie jednego z wielu etapów prowadzonej przez inwestora inwestycji, świadczy jednoznacznie o tym, że inwestor otrzymał zgodę na adaptację strychu na lokale mieszkalne, które po ich wykończeniu sprzedał. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że gdyby inwestor nie przeprowadził prac adaptacyjnych, o których mowa w projekcie przedwykonawczym, przedmiotem zbycia, potwierdzonym aktem notarialnym, nie mogłyby być lokale mieszkalne. Również przywołany przez pełnomocnika Strony protokół z dnia 08.01.2002r. jest jednym z wielu dokumentów, niezbędnym w prowadzonej przez inwestora inwestycji. Jest dokumentem, który, świadczy o tym, że przedmiotem przekazania był lokal mieszkalny, a nie jak wskazał pełnomocnik, pomieszczenie, które należy przystosować do celów mieszkalnych. W protokole tym strona potwierdziła "przyjęcie lokalu mieszkalnego położonego na poddaszu nr "[...]" powierzchni użytkowej 88,76m2 w budynku przy ul. "[...]" w "[...]", w standardzie przez siebie wskazanym. Organ odwoławczy podkreślił, iż wszystkie dokumenty, tj. umowa, aneks, polecenie przelewu, potwierdzają zdarzenie dotyczące lokalu mieszkalnego położonego na poddaszu. Nabycie odrębnej własności lokalu mieszkalnego, na poczet którego wpłaty strona dokonywała do Spółdzielni i Syndyka w czterech w/w transzach w latach 2000-2002, nastąpiło aktem notarialnym z dnia 03.12.2002r., Rep. "[...]". Organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu I instancji, iż wydatek poniesiony już w 2000r. (w postaci zaliczek na zakup nowo wybudowanego lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym w stanie surowym od inwestora, który wybudował ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej) i kontynuowany w tym samym zakresie w roku podatkowym 2002, podlegał odliczeniu zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "d" w/w ustawy. Natomiast wydatki udokumentowane imiennymi fakturami i rozpoczęte przez M. R. K. w 2002r. dotyczyły wykończenia przedmiotowego lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym do dnia zasiedlenia tego lokalu (zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "f" w.cyt. ustawy). Ten rodzaj wydatku jest nową inwestycją prowadzoną przez stronę. Strona nie nabyła prawa do odliczenia tego rodzaju wydatków, gdyż w związku z tym, że wydatki na ten cel nie zostały rozpoczęte najpóźniej do końca 2001r., w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym, nie nastąpiła kontynuacja tej inwestycji. W kwestii zgłoszonego przez pełnomocnika wniosku dowodowego z przesłuchania świadka – H. S., organ odwoławczy uznał, iż okoliczności mające być przedmiotem dowodu zostały wystarczająco stwierdzone innymi dowodami W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pełnomocnik M. R. K. zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 4 ust.2 ustawy z dnia 21 listopada 2001 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 134, poz.1509), oraz naruszenie zasad postępowania, ( art. 122 Ordynacji podatkowej), poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych. Wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż z §1 pkt 1 aneksu do umowy z dnia 22.08.2000r. wynika, iż M. R. K. zaproponowano udostępnienie pomieszczenia na poddaszu z możliwością adaptowania go na pomieszczenia mieszkalne. Zdaniem pełnomocnika Spółdzielnia zobowiązała się do wybudowania jedynie poddasza, a gdy zostanie ono zaadoptowane przez kupujących dla celów mieszkalnych, do ustanowienia na ich rzecz odrębnej własności lokalu mieszkalnego. Wskazał również, iż w świetle prawa budowlanego na inwestorze spoczywają określone obowiązki związane z wykonaniem prac budowlanych a po ich zakończeniu zawiadomienie stosownego organu. Załączona do skargi kserokopia zawiadomienia o zakończeniu budowy z dnia 30.05.2003r. zdaniem pełnomocnika potwierdza, że strona nie nabyła mieszkania w końcu grudnia 2001r., a zatem było to pomieszczenie w którym należało dokonać prac adaptacyjnych. Okoliczność tę potwierdzać ma również cena za wybudowanie m2 pomieszczenia tj. 950 zł. Według pełnomocnika cena a także określony w aneksie standard świadczą, iż nie było to mieszkanie tylko strych. Pełnomocnik wskazał ponadto, iż w §4 notarialnej umowy przedwstępnej z dnia 14.12.2001r. notariusz popełnił błąd, zapisując , iż zaświadczenie stwierdzające, że lokal mieszkalny nr "[...]" spełnia wymogi art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali, ma być wydane przez Urząd Miasta O. i dostarczone do umowy ustanawiającej odrębną własność lokalu i umowy przeniesienia własności. Zaświadczenie tej treści zdaniem pełnomocnika winno być wystawione przez Starostę O., ponadto bez takiego zaświadczenia nie jest możliwe nabycie własności lokalu mieszkalnego. Pełnomocnik podniósł, iż umowa przedwstępna zawarta 14 grudnia 2001r. dokumentuje nabycie prawa do dysponowania pomieszczeniem na poddaszu i możliwość prowadzenia prac adaptacyjnych. Określa ona wartość nabywanego lokalu, dotychczasowe wpłaty, wartość i termin wniesienia brakującej części ceny. Według niego umowa przedwstępna jest aneksem poświadczającym, że M. R. K. w 2001r. rozpoczęli przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkaniowe. Wskazał również, iż inwestor otrzymał zgodę na adaptację jednak dokonał jej jedynie od strony formalno – prawnej, natomiast rzeczywiście adaptacji dokonywali skarżący. Podsumowując pełnomocnik stwierdził, że do dnia zawarcia aneksu nr "[...]" do umowy z 2000r. można mówić, iż strony wiązała umowa o wybudowanie mieszkania. Natomiast po podpisaniu aneksu, tj. 30.10.2001r. umowa została przekształcona w umowę o wybudowanie poddasza, a następnie o sprzedanie go, po zaadoptowaniu przez skarżących. Przeniesienie prawa własności nastąpiło po złożeniu zawiadomienia o zakończeniu budowy tj. w dniu 07.06.2003r. aktem notarialnym Rep. "[...]" przez notariusza M. S. Pełnomocnik wskazał również na odrzucenie wniosku dowodowego przez organ odwoławczy w postaci przesłuchania świadka, przez co zarzucił nie dokonanie wszechstronnego zbadania materiału dowodowego. Do skargi zostało dołączone zawiadomienie o zakończeniu budowy oraz zawiadomienie o dokonaniu wpisu do księgi wieczystej. Dyrektor Izby Skarbowej odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W toku postępowania podatkowego poza sporem pozostawał fakt poniesienia przez skarżących wydatków mieszkaniowych korzystających z odliczenia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o których mowa w art. 27a ust.1 pkt 1 ustawy. Kwestią sporną jest sposób zakwalifikowania powyższych wydatków mieszkaniowych jako poniesionych na "przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne" , jak chcą skarżący, czy na zakup nowo wybudowanego lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym. Zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2001r., podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, obliczony zgodnie z art. 27, obniżony zgodnie z art. 27b o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, zmniejsza się na zasadach określonych w art. 2-17, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone m. in. na: – zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej (lit. "d" w/w ustawy), – (...) przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu (lit. "f" w/w ustawy). W cytowanym przepisie ustawodawca odrębnie wymienił wydatki na zakup budynku, lokalu mieszkalnego i odrębnie wydatki na przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne, oznacza to że dostrzegł różnice w obu stanach faktycznych i wyraźnie rozgraniczył wydatki poniesione na inwestycje. Skarżący zawarli w dniu 22.08.2000r. umowę ze Spółdzielnią mieszkaniową "A" dotyczącą budowy mieszkania i w tym samym miesiącu dokonali pierwszej wpłaty zaliczki na poczet kupna lokalu mieszkalnego. Pierwsze wpłaty dokonane zostały w 2000r., a następnie kontynuowane były w 2002r. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 134, poz. 1509) podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 lit. a)-f) - ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2002r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania od podatku dalszych wydatków na kontynuację danej inwestycji - poniesionych od 1 stycznia 2002r. do 31 grudnia 2004r. Przepis ten stworzył możliwość dla tych podatników, którzy jeszcze w 2001r. nabyli prawo do ulgi, do odliczenia wydatków (poniesionych do 31.12.2004r.) na kontynuację tej samej inwestycji. Respektując ochronę praw nabytych ustawodawca jednakże wyraźnie sprecyzował warunek dokonania odliczeń od podatku na zasadach obowiązujących w 2001r. a mianowicie mają to być "dalsze wydatki na kontynuację danej inwestycji". Przez użyte w powyższym przepisie sformułowanie "kontynuacja danej inwestycji" należy rozumieć ponoszenie dalszych wydatków po dniu 31 grudnia 2001 r. na np. wkład budowlany, budowę, czy zakup lokalu (budynku) mieszkalnego. W ocenie Sądu w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie można uznać, iż skarżący kontynuowali ulgę z tytułu przystosowania innego pomieszczenia na cele mieszkalne. Wydatki poniesione przez M. R. K. w 2002r. udokumentowane imiennymi fakturami na zakup materiałów budowlanych, dotyczą wykończenia lokalu mieszkalnego, jednakże nie stanowią o kontynuacji inwestycji na wykończenie lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Innymi słowy o kontynuacji takiej można by mówić w przypadku rozpoczętej w 2000r. inwestycji na przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne. W takim stanie poniesione od 1 stycznia 2002r. wydatki byłyby dalszymi wydatkami na kontynuację inwestycji. W świetle zgromadzonych dowodów, rozpoczęta w dniu 08.01.2002r. po protokolarnym odbiorze lokalu inwestycja na wykończenie lokalu mieszkalnego jest nową inwestycją. Należy stwierdzić, iż zarówno z aneksu do umowy z dnia 22.08.2000r. jak i z aktu notarialnego z dnia 03.12.2002r. dotyczącego zakupu lokalu wynika, iż lokal ten jest lokalem mieszkalnym znajdującym się na poddaszu. Również projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jest jednym z dokumentów pośrednich wymaganych zgodnie z prawem budowlanym od inwestora i wykonanych przez inwestora. Z tego projektu wynika ponadto, iż na poziomie poddasza zaprojektowano 3 mieszkania, których pomieszczenia odpowiadały powierzchniom, jak na kondygnacjach powtarzalnych. Słusznie zauważyły organy podatkowe, że gdyby inwestor nie przeprowadził prac adaptacyjnych, o których mowa w projekcie przedwykonawczym, przedmiotem zbycia potwierdzonym aktem notarialnym, nie mogłyby być lokale mieszkalne. Aktem notarialnym z dnia 03.12.2002r. ustanowiono na rzecz skarżących odrębną własność przedmiotowego lokalu oraz sprzedano skarżącym tę odrębną własność tego lokalu mieszkalnego wraz z piwnicą oraz związanymi z nimi udziałami w prawie własności wszelkich części wspólnych budynku oraz prawie użytkowania wieczystego gruntu. W ocenie Sądu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego, brak jest podstaw do stwierdzenia, że ulga z tytułu nowo wybudowanego lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym przekształciła się w ulgę z tytułu wykończenia tego lokalu mieszkalnego, z tego powodu, że w odniesieniu do wydatków na te cele nastąpiła korzystna zmiana stanu prawnego związana z zasadami odliczeń. Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych, iż wydatki rozpoczęte przez skarżących w 2000r. dotyczyły zakupu nowo wybudowanego lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym położonym na poddaszu, a wydatki rozpoczęte w 2002r. dotyczyły wykończenia tego lokalu mieszkalnego do dnia jego zasiedlenia. Przechodząc natomiast do zarzutu naruszenia przepisów postępowania podatkowego, Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 188 Ordynacji podatkowej. Wskazać bowiem należy, iż organy podatkowe dokonując oceny żądania strony co do przeprowadzenia dowodu muszą uwzględnić znaczenie zebranych już w postępowaniu dowodów. Mogą, co wynika z treści przepisu odmówić przeprowadzenia dowodu jeżeli ustalą, że żądanie strony dotyczy okoliczności, które zostały już wyczerpująco stwierdzone innymi dowodami. Takie rozwiązanie pozwala na przyspieszenie załatwiania spraw, a zatem uzasadnione jest zasadami ekonomiki procesowej. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego i uznał, że zgromadzony materiał dowodowy a w szczególności: umowa z dnia 22.08.2000r., aneks nr 1 z dnia 30.10.2001r., protokół z dnia 08.01.2002r., akt notarialny z dnia 03.12.2002r., zaświadczenie syndyka z dnia 01.04.2003r. wystarczająco stwierdzają okoliczność nabycia przez skarżących lokalu mieszkalnego znajdującego się na poddaszu budynku. Dowód z przesłuchania członka zarządu spółdzielni mieszkaniowej który "zna okoliczności sprawy" mógłby jedynie potwierdzić dane wynikające z tych dokumentów co nie rzutowałoby na wynik rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270ze zm.), oddalił skargę.