I SA/Ol 489/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie: zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie M.B.zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie: zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. We wniosku podniesiono m.in., że wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji w całości jest uzasadnione z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci uniemożliwienia kontynuowania leczenia z uwagi na brak środków finansowych. Skarżąca wraz z małżonkiem utrzymują się ze skromnych świadczeń emerytalnych. Oboje są w starszym wieku 72 i 74 lat, co wiąże się z wieloma schorzeniami. Mąż skarżącej przebył operację tętniaka mózgu i cierpi na nadciśnienie. Zdaniem strony mając na uwadze wysokość wyliczonego przez organ zobowiązania podatkowego wobec skarżącej i fakt, że takie samo zobowiązanie podatkowe zostało ustalone wobec jej męża obowiązek zapłaty znacznej kwoty, przy skromnych świadczeniach emerytalnych jakie otrzymują może wywołać istotny uszczerbek finansowy w funkcjonowaniu rodziny skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), dalej jako p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wymieniony w powyższym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia ma charakter zamknięty. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest co do zasady stanem niepożądanym, zaś przysługujące adresatowi takiego aktu prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania norm prawa administracyjnego. Wskazując na ukształtowane na gruncie ww. przepisu orzecznictwo sądów administracyjnych, podnieść należy, że "szkoda", o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z 20.12.2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, zaś powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag Sąd uznał za zasadne stanowisko strony, iż wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków, o jakich mowa w przytoczonej powyżej regulacji prawnej. Rozpoznając wniosek, Sąd uwzględnił z jednej strony łączną wysokość dochodzonych przez organy podatkowe od skarżącej i jej małżonka zaległości podatkowych, z drugiej zaś – wiek i stan zdrowia męża skarżącej po przebytej operacji tętniaka mózgu i w związku z chorobą układu krążenia (nadciśnienie). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja wraz z decyzją wydaną wobec małżonka skarżącej, która stanowi przedmiot zaskarżenia w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 490/16, nakładają obowiązek zapłaty kwoty po 24.679, jeśli uwzględni się, że skarżąca i jej małżonek utrzymują się ze świadczeń emerytalnych, obowiązek zapłaty ww. kwoty może więc zdaniem Sądu, wywołać istotny uszczerbek finansowy w funkcjonowaniu rodziny skarżącej. W tym kontekście zawarte we wniosku o wstrzymanie uwagi odnośnie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji, zasługują na uwzględnienie. To zaś determinuje uznanie, że zachodzą podstawy zastosowania instytucji ochrony tymczasowej, unormowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.