I SA/Ol 506/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Sędziowie sędzia WSA Wiesława Pierechod (sprawozdawca), sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 20 listopada 2013r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2008r. do listopada 2011r. I. oddala skargę; II. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz radcy prawnego kwotę 240 zł.( dwieście czterdzieści ) podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług z tytułu zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" nr "[...]" określającą B. G. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2008r. do listopada 2011r. w wysokości 0 zł. Jak wynika z motywów decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" B. G., reprezentowana przez M.L., złożyła w dniu 4 stycznia 2012r. korekty deklaracji VAT-7 za miesiące: od stycznia do grudnia 2008r., od stycznia do grudnia 2009r., od stycznia do grudnia 2010r. oraz od stycznia do listopada 2011r., w których wykazała wyłącznie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z poprzedniej deklaracji do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wys. 73.071 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego po przeprowadzeniu z urzędu postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za ww. okresy rozliczeniowe, ww. decyzją z dnia "[...]" określił B. G. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za wskazany okres w wysokości 0 zł. Jako podstawę prawną tej decyzji organ I instancji wskazał art. 21 § 3a i art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. nr 177, poz. 1054 ze zm.). Z uzasadnienia decyzji wynika, że rozstrzygnięcie jest konsekwencją ustaleń dokonanych w zakresie prawidłowości rozliczenia podatniczki w podatku od towarów i usług za poprzednie okresy rozliczeniowe, m.in. od stycznia do grudnia 2007r. oraz za grudzień 2006r. Decyzją z dnia 04.03.2013r. nr "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 10.12.2012r. nr "[...]" w części dotyczącej określenia w podatku od towarów i usług kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2007r. w wys. 0 zł, natomiast w pozostałym zakresie, tj. w części dotyczącej określenia w podatku od towarów i usług kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okresy od stycznia do listopada 2007r. - uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie. Na podstawie powyższych rozstrzygnięć organ I instancji wywiódł, że kwota 73.071 zł została "wygenerowana" przez podatniczkę poprzez: 1. wykazanie nadwyżki podatku od towarów i usług za maj 2004r. w kwocie 11.674 zł w sytuacji, gdy na podstawie ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. za maj 2004r. wystąpiło zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, 2. korektę kwoty podatku należnego w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2004r. w wysokości 10.054 zł, gdzie korekta ta nie została potwierdzona w toku przeprowadzonej kontroli podatkowej za ten miesiąc, 3. zwiększenie kwoty nadwyżki podatku z poprzedniego miesiąca o 51.926 zł w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2006r., gdzie zwiększenie nie ma związku z rozliczeniem podatku od towarów i usług za maj 2006r. Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, że deklarowana kwota nadwyżki podatku w deklaracji VAT-7 za ww. okresy w kwocie 73.071 zł nie występuje, zatem w oparciu o art. 99 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług określił w niniejszym postępowaniu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 0 zł. W odwołaniu podatniczka, reprezentowana przez M.L., wniosła o uchylenie decyzji z dnia "[...]" w całości lub zmianę zaskarżonej decyzji przez określenie nadwyżki podatku naliczonego do rozliczenia w okresie objętym decyzją w kwocie 73.071 zł zgodnie z deklaracją VAT-7 za listopad 2007r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie w rażący sposób prawa europejskiego i krajowego, zasady potrącalności podatków pośrednich i stabilizującej roli instytucji przedawnienia. W treści odwołania strona stwierdziła, że Naczelnik Urzędu Skarbowego wnosząc o uchylenie decyzji w części dotyczącej okresu od stycznia do listopada 2007r. pominął skutki prawne takiego stanu rzeczy. Według odwołującej się od dnia uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego za listopad 2007r. nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w następnych okresach rozliczeniowych wynosi 73.071 zł, co regulują przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i Ordynacji podatkowej. Odwołująca się stwierdziła, iż organ podatkowy nie wydał prawomocnej decyzji za listopad 2007r., a więc nie ma prawa do przyjęcia w decyzji określającej przeniesienie podatku VAT z listopada 2007r. na grudzień 2007r. w innej wysokości niż wynika to z deklaracji podatkowej strony i zarzut ten dotyczy całego okresu objętego decyzją. Zdaniem strony skoro podatniczka w grudniu 2007r. nie dokonała żadnych zakupów opodatkowanych ani nie dokonała żadnej sprzedaży opodatkowanej, skarżoną decyzję należy zmienić określając nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2007r. w kwocie 73.071 zł zgodnie z pozycją wykazaną w deklaracji za listopad 2007r. Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji z dnia "[...]" wskazał, że na ocenę wykazanych przez stronę w złożonych korektach deklaracji VAT-7 kwot nadwyżek podatku naliczonego nad należnym w wys. 73.071 zł za okresy rozliczeniowe objęte niniejszą decyzją, miały wpływ ww. rozstrzygnięcia za grudzień 2007r. oraz za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, m.in. za grudzień 2006r. w decyzjach tych stwierdzono, że nie występuje wykazana kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej Naczelnik Urzędu Skarbowego w zaskarżonej decyzji z dnia "[...]" zasadnie zakwestionował zadeklarowane przez podatniczkę w korektach deklaracji VAT-7 za poszczególne okresy od stycznia 2008r. do listopada 2011r. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wys. 73.071 zł, a tym samym określił je w wysokości 0 zł. Organ odwoławczy powołał się na własną decyzję z dnia 04.03.2013r. nr "[...]", w której uzasadnieniu powołując się na uchwałę NSA w Warszawie w składzie siedmiu sędziów sygn. akt I FPS 9/08 z dnia 29.06.2009r. stwierdził za poszczególne miesiące od stycznia 2007r. do listopada 2007r. przedawnienie kwot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z czym wskazał w uzasadnieniu decyzji z dnia 04.03.2013r., że po upływie terminu przedawnienia nie jest możliwe merytoryczne rozpatrzenie sprawy za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2007r., a także dokonywanie zmian sposobu rozliczenia tego podatku, zadeklarowanych przez podatnika. Jednocześnie w decyzji tej Dyrektor Izby Skarbowej rozpoznał merytorycznie odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 10 grudnia 2012r. nr "[...]" za grudzień 2007r., gdyż za ten miesiąc kwota nadwyżki nie uległa przedawnieniu. W tym zakresie wskazał, iż przyczyną złożenia korekty deklaracji VAT-7 za grudzień 2007r. było wykazanie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 73.071 zł z poprzedniego okresu rozliczeniowego. Na wysokość deklarowanej przez stronę nadwyżki podatku od towarów i usług za grudzień 2007r. miała wpływ zadeklarowana w korekcie deklaracji VAT-7 za grudzień 2006r. kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 73.071 zł. W tym zakresie, tj. odnośnie prawidłowości złożonej korekty deklaracji VAT-7 za grudzień 2006r., przeprowadzone było postępowanie podatkowe przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, który decyzją z dnia 06.07.2012r. nr "[...]" określił B. G. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2006r. w wysokości 0 zł zamiast zadeklarowanej w wys. 73.071 zł. Dyrektor Izby Skarbowej, w wyniku rozpoznania odwołania, decyzją z dnia "[...2]" nr "[...]" utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie. W motywach uzasadnienia tej decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż przyczyną złożenia korekty deklaracji VAT-7 za grudzień 2006r. było wykazanie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 73.071 zł z poprzedniego okresu rozliczeniowego. Kwota nadwyżki podatku od towarów i usług w wysokości 73.071 zł z deklaracji VAT-7 za listopad 2006r. wynika ze złożonych w dniu 30 grudnia 2011r. korekt deklaracji VAT-7 za poszczególne miesiące od czerwca 2006r. do listopada 2006r. Z uwagi na art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, termin przedawnienia kwot nadwyżki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca 2006r. do listopada 2006r. upłynął z dniem 31 grudnia 2011r. Powyższe spowodowało, że organ podatkowy nie mógł przeprowadzić postępowania w sprawie określenia kwoty nadwyżki podatku od towarów i usług za miesiące poprzedzające grudzień 2006r. Jednocześnie w ww. decyzji z dnia "[...2]" nr "[...]" organ wskazał, iż dla ustaleń odnośnie wysokości deklarowanej przez stronę nadwyżki podatku od towarów i usług za grudzień 2006r. kluczowe znaczenie miały ustalenia w zakresie korekty deklaracji VAT-7 za czerwiec 2004r. z zadeklarowaną kwotą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 21.585 zł. Powyższe było przedmiotem oceny zarówno przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w decyzji z dnia 29.12.2011r. nr "[...]", jak i Dyrektora Izby Skarbowej w decyzji z dnia 12.04.2012r. nr "[...]", i zostało uznane za niewiarygodne, a tym samym uznano, iż nadwyżka ta nie występuje. W rezultacie w decyzji z dnia "[...2]" nr "[...]" uznano, iż zadeklarowana za grudzień 2006r. kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 73.071 zł nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Organ odnotował, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie prawomocnym wyrokiem z dnia 17 stycznia 2013r. sygn. akt I SA/Ol 628/12 oddalił skargę podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...2]" nr "[...]". Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy nie zgodził się z naruszeniem zasady stabilizującej rolę instytucji przedawnienia. Zauważył, że w związku ze stwierdzonym w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 04.03.2013r. nr "[...]" przedawnieniem kwot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okresy od stycznia do listopada 2007r. umorzono postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe. Jest to jednak orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia, a więc skutkujące tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Nie można zatem uznać, że taka decyzja, o charakterze procesowym, wywarła wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a prawidłowość takiego stanowiska potwierdza również wyrok WSA w Olsztynie z dnia 17 stycznia 2013r. sygn. akt I SA/Ol 628/12. Tym bardziej, iż decyzją ostateczną z dnia 04.03.2013r. nr "[...]", na którą strona wniosła nierozpoznaną jeszcze skargę do WSA w Olsztynie, utrzymano w mocy decyzję organu I instancji w zakresie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2007r., tj. za miesiąc bezpośrednio poprzedzający okresy rozliczeniowe objęte obecnie skarżoną decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"r., który miał wpływ na niniejsze rozstrzygnięcie. Zaskarżona decyzja została bowiem oparta na przesłankach faktycznych, które wynikają z poprzednich okresów rozliczeniowych. Korekty podatniczki w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okresy poprzedzające miesiące objęte niniejszą decyzją, zostały podważone we wcześniejszych postępowaniach. Zatem odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że niniejsza sprawa dotyczy rozliczenia w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2008r. do listopada 2011r., nie można więc w niej orzekać za miesiąc grudzień 2007r., jak chce tego odwołująca się. Nie budzi przy tym wątpliwości, że przedmiotowa sprawa, pozostaje w bezpośrednim i ścisłym związku ze sprawą dotyczącą poprzedniego okresu rozliczeniowego. Organ II instancji nie zgodził się z poglądem wyrażonym w odwołaniu, że umorzenie postępowania w sprawie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad 2007r. spowodowało, iż należy zmienić rozliczenie za grudzień 2007r. określając nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2007r. w kwocie 73.071 zł zgodnie z pozycją wykazaną w deklaracji za listopad 2007r. Dyrektor Izby Skarbowej uznał taki wniosek za całkowicie bezpodstawny. Wskazał, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika jednoznacznie, że korekta deklaracji VAT-7 za grudzień 2007r. w sensie merytorycznym nie odzwierciedlała stanu faktycznego, co ustalono w oparciu o rozstrzygnięcia organów podatkowych za poprzednie okresy rozliczeniowe, które miały wpływ na zaskarżoną decyzję, gdyż strona w złożonych korektach deklaracji VAT-7 za miesiące objęte niniejszym postępowaniem (tj. od stycznia 2008r. do listopada 2011r.) wykazała wyłącznie kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikające z poprzedniego okresu rozliczeniowego do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wys. 73.071 zł. Wobec powyższego za bezpodstawny organ uznał również zarzut odwołania, że powyższa decyzja w sposób rażący narusza prawo krajowe i europejskie poprzez naruszenie zasady potrącalności podatków pośrednich. Podkreślił, że zasada ta wyraża prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony. Jednak podatnik może skorzystać z tego prawa w sytuacji, gdy zostały ku temu spełnione przesłanki wymagane przepisami prawa. Tymczasem w okresach rozliczeniowych, których dotyczy przedmiotowa sprawa, strona nie wykazała w korektach deklaracji VAT-7 ani podatku należnego ani podatku naliczonego do odliczenia, a jedynie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z poprzedniej deklaracji do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, które zostały zakwestionowane już we wcześniejszych postępowaniach. Dlatego też nie może być mowy o naruszeniu ww. zasady w tym postępowaniu. W ocenie organu odwoławczego skoro nie uznano nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc grudzień 2007r. w kwocie 73.071 zł, co wynika z ostatecznej decyzji z dnia 04.03.2013r. nr "[...]", to nie ma podstaw do zmiany obecnie zaskarżonej decyzji organu I instancji z dnia "[...]"r., jak domaga się tego autor odwołania. Powołane bowiem wcześniej decyzje organów podatkowych stanowiły istotny dowód w sprawie i miały wpływ na wynik niniejszego rozstrzygnięcia. W skardze wniesionej do Sądu skarżąca, reprezentowana przez dotychczasowego pełnomocnika, wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji uznając, że jest ona sprzeczna z ww. decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 04.03.2013r. nr "[...]". Zdaniem strony organ podatkowy nie może pomijać nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 133 § 1 i 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd administracyjny, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, rozstrzyga na podstawie akt administracyjnych, w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a –c p.p.s.a sąd może uchylić zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie przepisów dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze wskazane wyżej reguły orzekania Sąd stwierdza, że skarga jest oczywiście nieuzasadniona. Z akt sprawy oraz treści zaskarżonej decyzji wynika, że skarżąca (jej pełnomocnik) z określonych przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U nr 54 poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, elementów konstrukcji podatku oraz zasad wykonywania obowiązku podatkowego i zobowiązań w tym podatku, uczyniła samoistną podstawę do składania deklaracji oraz korekt deklaracji bez związku z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Podatniczka składała bowiem deklaracje podatkowe, za miesiące objęte zaskarżoną decyzją tj od stycznia 2008r do listopada 2011r. i wcześniejsze, (w odniesieniu do których zapadły odrębne rozstrzygnięcia), w których wykazywała pierwotnie stany "0". Później pojawiła się w pozycji deklaracji "nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy kwota 21.585 zł, a następnie w deklaracjach korygujących z dnia 4.01.2012r. kwota 73.071 zł. Zarówno w deklaracjach składanych pierwotnie jak i w korektach deklaracji złożonych w dniu 4.01.2012r. strona nie wykazywała żadnych dostaw ani nabyć towarów i usług, podatku należnego ani naliczonego, co oznacza, że wątpliwym jest jej status podatnika i zasadność figurowania w rejestrze jako czynny podatnik VAT. Oczywistym jest jednak, że skoro organ podatkowy I instancji dopiero na skutek korekt deklaracji dokonanych w dniu 4.01.2012r. wszczął postępowanie celem zweryfikowania zasadności i poprawności wykazywania kwot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne miesiące to wynik tej weryfikacji nie mógł być inny, niż określony w decyzji. Organ podatkowy, wskazując na wydane wcześniej decyzje stwierdził, że podatniczka "wygenerowała" kwotę 73.071 zł nadwyżki podatku naliczonego nad należnym poprzez: 1. wykazanie nadwyżki podatku od towarów i usług za maj 2004r. w kwocie 11.674 zł w sytuacji, gdy na podstawie ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. za maj 2004r. wystąpiło zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, 2. korektę kwoty podatku należnego w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2004r. w wysokości 10.054 zł, gdzie korekta ta nie została potwierdzona w toku przeprowadzonej kontroli podatkowej za ten miesiąc, 3. zwiększenie kwoty nadwyżki podatku z poprzedniego miesiąca o 51.926 zł w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2006r., gdzie zwiększenie nie ma związku z rozliczeniem podatku od towarów i usług za maj 2006r. Wbrew stanowisku skarżącej, decyzja dotycząca miesiąca, w którym podatnik po raz pierwszy wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w określonej kwocie,- powielając to w kolejnych deklaracjach czy ich korektach - w której stwierdzono, że taka nadwyżka nie wystąpiła, ma charakter prejudycjalny dla decyzji obejmujących następne okresy rozliczeniowe, niezależnie od okoliczności, że za część miesięcy postępowanie zostało umorzone z uwagi na przedawnienie zobowiązań. Nie budzi żadnych wątpliwości, że zaskarżona decyzja została oparta na ustaleniach faktycznych dokonanych w decyzjach wydanych w odniesieniu do poprzednich okresów rozliczeniowych. Stwierdzono w nich brak podstaw faktycznych i prawnych do wykazywania jakiejkolwiek nadwyżki. Organy podatkowe zasadnie powołały się na te decyzje i wskazały na poczynione tam ustalenia. Prawidłowość stanowiska organów podatkowych, że nie wystąpiła nadwyżka podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2006r. a zatem nie mogła być wykazana w deklaracjach korygujących za ten miesiąc, potwierdził WSA w Olsztynie w prawomocnym wyroku z dnia 17 stycznia 2013r. sygn. akt I SA/Ol 628/12. Oczywistym jest, że nie mogła ta nadwyżka wystąpić w następnych okresach rozliczeniowych, wobec braku czynności podlegających opodatkowaniu. Reasumując, należy podzielić stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że podatnik ma prawo i obowiązek dokonywania rozliczenia podatku VAT w składanych deklaracjach oraz do korekty tych deklaracji wyłącznie w sytuacji, gdy zostały ku temu spełnione przesłanki wymagane przepisami prawa, przede wszystkim, gdy zaistniały rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, dające określone uprawnienia. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. O wynagrodzeniu radcy prawnego za pomoc prawną udzieloną z urzędu Sąd orzekł na podstawie § 2 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163 poz.1349 ze zm.) w związku z art. 250 p.p.s.a. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie może być mowy o jakichkolwiek należności pieniężnej, która stanowiłaby podstawę obliczenia wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, a jest to inna sprawa.