I SA/Ol 536/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.G. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2014r., sygn. akt I SA/Ol 536/13, oddalającego skargę B.G. - Przedsiębiorstwo A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym od stycznia do grudnia 2007r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2014r. sygn. akt I SA/Ol 536/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę B.G. - Przedsiębiorstwo A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym od stycznia do grudnia 2007r. W dniu 29 stycznia 2014r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku z dnia 16 stycznia 2014r., składając jednocześnie sam wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu tego wyroku. W uzasadnieniu Skarżący podał, że na skutek ciężkiej choroby znalazł się w szpitalu, gdzie udzielono mu pomocy, a następnie do dnia złożenia wniosku stan zdrowia uniemożliwiał mu podjęcie działań prawnych w niniejszej sprawie. Do wniosku dołączył kopie: karty informacyjnej leczenia szpitalnego oddziału ratunkowego SP ZOZ w W. oraz badania - elektrokardiogramu z dnia 22 stycznia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić ponadto okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Do warunków przywrócenia terminu należą zatem dokonanie spóźnionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.), złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny spóźnienia (art. 87 § 1 p.p.s.a.) oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004r., sygn. akt FZ 13/04). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (publ. system informatyczny LEX nr 344095). Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę (por. postanowienie NSA z dnia 26.11.2008r., sygn. akt II OZ 1231/08). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący uprawdopodobni brak swojej winy i wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała cały czas. O braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy zachodzi przeszkoda, której strona przy użyciu największego wysiłku nie mogła usunąć. W okolicznościach sprawy takiego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wykazano. W ocenie Sądu niedochowanie przez Skarżącego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Jak wynika z akt sprawy Skarżący został prawidłowo powiadomiony, że posiedzenie Sądu w niniejszej sprawie odbędzie się w dniu 16 stycznia 2014r., o godz. 11:45, sala B. Zatem Strona miała świadomość, że w tym dniu zostanie rozpoznana jej skarga. Poinformowano także, że niestawiennictwo stron nie wstrzyma rozpoznania sprawy. Z akt sprawy wynika, że zgodnie z pouczeniem w dniu 16 stycznia 2014r. odbyła się rozprawa, a po jej zamknięciu i naradzie Sąd ogłosił wyrok. Zaważyć wypada, że wyrok zapadł w dniu 16 stycznia 2014r. i skarżący do dnia 23 stycznia 2014r. miał możliwość sporządzenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Jedynie w trakcie pobytu na oddziale ratunkowym SP ZOZ w W. w dniu 22 stycznia 2014r. nie miał tej możliwości. Przedłożona kopia karty informacyjnej leczenia szpitalnego może jedynie potwierdzić pobyt Skarżącego w szpitalu tego dnia w godzinach od 09:33 do 12:20. Zatem niezależna od Wnioskodawcy przyczyna nie istniała przez cały okres biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Powoływanej we wniosku ciężkiej choroby, ani nawet złego stanu zdrowia, który uniemożliwiałby Stronie wykonywanie zwykłych, codziennych czynności, nie potwierdził uprawniony lekarz – do wniosku takiego zaświadczenia nie załączono. Nawet w dniu 22 stycznia 2014r. Skarżący miał więc możliwość sporządzenia i nadania osobiście, czy też z pomocą osób trzecich, wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku z dnia 16 stycznia 2014r. Ponadto, jak wynika z akt sądowych sprawy, Skarżący na wcześniejszej rozprawie w dniu 12 grudnia 2013r. uzasadniał wniosek o odroczenie rozprawy zbyt krótkim czasem na zapoznanie się ze sprawą przez jego adwokata, ustanowionego bezpośrednio przed rozprawą (karta nr 47 akt sądowych). Mimo zapowiedzi nie ustanowił on pełnomocnika procesowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.