I SA/Ol 538/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Sędzia WSA Zofia Skrzynecka ( spr.) Protokolant Monika Gajowniczek po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 8 września 2010 r. sprawy ze skargi D. K. na ocenę Agencji Rozwoju Regionalnego S. A. z dnia "[...]" nr "[,,,]" w przedmiocie wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013 postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. D.K., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą A z siedzibą w M., złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr "[...]" pt.: "Poprawa konkurencyjności firmy A poprzez budowę i adaptację prywatnego przedszkola w gminie D., wieś R." do konkursu "[...]" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013. Pismem z dnia "[...]", Nr "[...]" Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej, gdyż nie spełniał kryterium kwalifikowalności kategorii wydatków. Uzasadniając powyższe, wskazano, że według dołączonego projektu budowlanego budynek przedszkola miał obejmować również część mieszkalną. W związku z powyższym wniosek o dofinansowanie nie został zakwalifikowany do dalszej oceny merytorycznej i strategicznej. Pismem z dnia 5 lipca 2010 r. D.K. złożyła protest na powyższą informację z dnia "[...]". W odpowiedzi, pismem z dnia "[...]", Nr "[...]", Agencja Rozwoju Regionalnego poinformowała, że protest został rozpatrzony negatywnie. Jak wynika z przedstawionego przez Agencję zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo to zostało skutecznie doręczone w dniu 20 lipca 2010 r. (k.143 akt sądowych). W dniu 3 sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga na ocenę wniosku o dofinansowanie, do której strona dołączyła kopię wniosku o dofinansowanie wraz załącznikami (k. 11 – 121 akt sądowych), informację z dnia "[...]" o negatywnej ocenie formalnej wniosku (k. 122), protest (k. 123) oraz informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu z dnia "[...]" (k. 124). Skarga została opłacona w dniu 24 sierpnia 2010 r. wpisem stałym w wysokości 200 zł (k. 140). Pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r. Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała, że skarżąca nie zwróciła się do Agencji o wydanie oryginału wniosku o dofinansowanie. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o pozostawienie jej bez rozpatrzenia, ponieważ skarga ta nie spełnia wymogu kompletności, gdyż nie dołączono do niej oryginału wniosku o dofinansowanie i informacji w przedmiocie oceny projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) zwana dalej "ustawą", przewiduje sądową kontrolę rozstrzygnięć zapadających w postępowaniu o dofinansowanie projektów ze środków programów operacyjnych. Uregulowania te mają charakter szczególny w stosunku do trybu kontroli sądowej aktów i czynności organów administracji publicznej realizowanej na zasadach ogólnych, określonej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Wprawdzie przepisy p.p.s.a. określone dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 mają, zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym tą ustawą, lecz wyłączono wprost zastosowanie art. 52 – 55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 – 122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Zakres tych wyłączeń nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w art. 30e ustawy przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie. Istotne jest bowiem ustalenie zakresu w jakim ustawodawca wprowadził szczególne regulacje, wyłączające stosowanie przepisów p.p.s.a. niewymienionych w art. 30e ustawy. Takim szczególnym uregulowaniem są unormowania w art. 30c ust. 2 oraz ust. 5 ustawy. Określają one zasady wnoszenia skargi do sądu i wymogi formalne skargi na negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu oraz skutki wniesienia skargi niespełniającej tych wymogów. Z uwagi na odmienność regulacji i przyjęte w ustawie rozwiązania zapewniające przyśpieszenie postępowania, na instytucje informujące wnioskodawcę o wynikach procedury odwoławczej, nałożono obowiązek pouczenia o możliwości i zasadach wnoszenia skargi do sądu i to bez względu na to czy wnioskodawca jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 30c ust. 4 ustawy). W art. 30c ust. 2 ustawy (inaczej niż w art. 57 § 1 p.p.s.a.) wprowadzono szczególne wymogi, związane z kompletnością skargi. Przepis ten stanowi, że skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (tj. o wyniku procedury odwoławczej), bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Stosownie zaś do art. 30c ust. 5 pkt 1 – 3 ustawy wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została w przewidzianym ustawą terminie. Informacja o wyniku procedury odwoławczej (niezasadności protestu) doręczona bowiem została w dniu 20 lipca 2010 r., a skarga złożona w dniu 3 sierpnia 2010 r. Jednakże należna opłata sądowa została uiszczona dopiero w dniu 24 sierpnia 2010 r. (k. 140 akt sądowych). Ze względu jednak na brak szczegółowego pouczenia w informacji Agencji o negatywnym rozpatrzeniu protestu z dnia "[...]" o terminie uiszczenia i wysokości wpisu stałego od skargi, należy uznać, że pozostawienie skargi bez rozpatrzenia ze względu na uiszczenie wpisu po terminie, o którym mowa w art. 30c ust. 5 pkt 3 ustawy, byłoby obciążone nadmiernym formalizmem. Wniesioną w niniejszej sprawie skargę należy pozostawić bez rozpatrzenia, jednakże z innego niż podany powyżej powodu. Zauważyć bowiem należy, że skarga nie spełnia kryterium kompletności. Zawarte w informacji o wyniku procedury odwoławczej pouczenie w tym zakresie zawierało wskazanie wszystkich wymogów formalnych, jakim powinna odpowiadać skarga w zakresie kompletności. W postanowieniu z dnia 21.04.2010 r. sygn. akt II GSK 345/10 (CBOiS) Naczelny Sąd Administracyjny rozważając kwestię kompletności dokumentacji stwierdził, że "przewidziany w tym przepisie obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej (...). Wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając skargę, dysponuje zatem tylko dokumentacją wniesioną przez skarżącego (...). Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu". Przepis art. 30c ust. 2 ustawy wyraźnie stanowi o wniosku, informacjach w przedmiocie oceny i o kopiach wniesionych środków odwoławczych. Zatem niewątpliwie w przypadku wniosku i informacji chodzi o oryginalne dokumenty, podczas gdy wniesione środki odwoławcze powinny być przedstawione w kopiach. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca nie złożyła wymaganego oryginału wniosku i informacji. Złożone zostały jedynie kopie tych dokumentów. Ponadto strona nie przedłożyła wszystkich załączników do wniosku , tj. zał. Nr 2b – Zaświadczenie organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 i zał. Nr 17 – Promesa kredytowa /umowa kredytowa/ promesa leasingu, choć z przedstawionej Listy załączników do wniosku (k. 20 akt) wynika, że zostały one złożone wraz z wnioskiem. Sąd nie ma zatem możliwości ustalenia, czy przedłożone kopie wniosku wraz z załącznikami odpowiadają w każdym elemencie dokumentom podlegającym ocenie przez Agencję. Stosownie do art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że kategoryczne brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że Sąd nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznawania skargi, do której nie dołączono dokumentów o których mowa w art. 30 c ust. 2 ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 29.07.2009r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 31.03.2010r., sygn. akt I SA/Ol 111/10). Wprawdzie przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, jednakże wniesienie skargi niekompletnej w rozumieniu art.30 c ust.2 ustawy nie obliguje sądu administracyjnego do zastosowania art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znosi bowiem stosowanie art.49 § 1 p.p.s.a w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia