I SA/Ol 548/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K., o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie: B. J., B. E., H. R., K. M., A. J., M. G., A. M., T. L., Z. S., I. S. i A. B. oraz referendarzy K. N., A. B. i M. K. w sprawie ze skargi R. K., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia "[...]" r., o nr "[...]", w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających za rok 2009, postanawia oddalić wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie B. J., B. E., H. R., K. M., A. J., M. G., A. M., T. L., Z. S., I. S. i A. B. oraz referendarzy K. N., A. B. i M. K. Pismem z dnia 8 listopada 2010r. R. K. złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od rozpatrywania Jego sprawy ze skargi na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. W dniu 19 listopada 2010r. skarżący wezwany został przez Sąd do uzupełnienia złożonego wniosku, poprzez wskazanie z imienia i nazwiska osób, których wniosek dotyczy oraz przytoczenie, co do każdej z tych osób uprawdopodobnionej przyczyny wyłączenia, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o wyłączenie bez rozpoznania. W piśmie z 1 grudnia 2010r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie, skarżący podtrzymał w całości złożony wniosek. W uzasadnieniu podał, że podstawą jego żądania jest naruszanie przez wymienionych wyżej Sędziów i Referendarzy, przepisów prawa i zasad niezawisłości sędziowskiej. Podniósł także, iż wydając rozstrzygnięcia w sprawach sądowoadministracyjnych wszczętych z jego skargi lub wniosku, działali Oni na szkodę skarżącego, "umyślnie doprowadzając wszystkie sprawy do przegranych". Z naruszeniem prawa nie były też uwzględniane wnioski strony o przyznanie prawa pomocy. R. K. sformułował ponadto szereg ogólnikowych twierdzeń odnośnie, Jego zdaniem, niezgodnych z prawem działań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Jak podał, "zostały rażąco naruszone i pogwałcone przez w/w Sąd" wszystkie prawa skarżącego. Stwierdził również, że "jest już zwyczajowo przyjęte w tym Sądzie, że liczy się nazwisko ofiary i układ kolesiowski...". Podnosząc powyższe, skarżący ponownie wniósł o wyłączenie WSA w Olsztynie z orzekania w jego sprawie oraz przekazanie jej do rozpoznania równorzędnemu sądowi. Wszyscy Sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożyli oświadczenie, iż między nimi a żadną ze stron postępowania nie zachodzi żaden stosunek tego rodzaju, iż mógłby wywołać wątpliwość, co do ich bezstronności oraz, że nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cyt. jako p.p.s.a. ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Na podstawie art. 24 cytowanej ustawy przepis ten ma zastosowanie także do referendarza sądowego. Przyczyną ewentualnego braku bezstronności jest stosunek osobisty łączący sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem. Stosunek osobisty jest z zasady stosunkiem emocjonalnym, może być jednak także stosunkiem natury gospodarczej (np. powiązania kredytowe) lub też spowodowany zależnością służbową. Nie stanowi natomiast przesłanki określonej w art. 19 p.p.s.a. ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień w zakresie przepisów prawa formalnego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, gdyż należy ona w ramach kontroli instancyjnej do sądu wyższej instancji. Sąd, rozpoznając wniosek o wyłączenie sędziego, nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59). Wystarczającej przesłanki, uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. wyłączenie, nie stanowi też subiektywne przekonanie strony o prowadzeniu postępowania przez sędziów czy referendarzy we wcześniejszych sprawach, w sposób wadliwy i nieobiektywny, czy też jej niezadowolenie z rozstrzygnięcia sprawy. Zarzuty te strona może bowiem podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń sądu pierwszej instancji. (p. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 września 2008r. sygn. akt I OZ 665/08) Zarzuty R. K. zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy należy uznać za ogólnikowe i niepoparte żadnymi dowodami. Wskazanie, iż osoby orzekające w sprawie łamały przepisy prawa i zasady niezawisłości sędziowskiej oraz pozostawały w bliżej nieokreślonym "układzie" z organami administracji publicznej, bez podania konkretnych sytuacji, do których te zarzuty zdaniem skarżącego mają odniesienie, nie może zostać przez Sąd uznane za przesłankę skutkującą wyłączeniem sędziów i referendarzy, zwłaszcza, iż wszyscy wskazani we wniosku sędziowie i referendarze oświadczyli, że nie istnieją w sprawie okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności . Podkreślić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Do wyłączenia sędziego nie jest wystarczająca sama podejrzliwość strony co do jego bezstronności, wynikająca z subiektywnych przekonań. Konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania odnośnie bezstronności sędziego. Wątpliwości w tym zakresie muszą być uzasadnione, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może ono być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2008r. sygn. akt II FZ 60/08). Pogląd ten Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.19 p.p.s.a. w zw. z art. 22 § 1 i § 2 i art. 24 tej ustawy, wniosek skarżącego należało oddalić, jako niezasadny.