I SA/Ol 597/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2009r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka A (dalej cyt. jako spółka), reprezentowana przez pełnomocnika, po wniesieniu skargi złożyła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu złożonego wniosku podniosła, że w niniejszej sprawie istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że WSA zawiesi postępowanie sądowo-administracyjne z uwagi na złożone zapytanie do Trybunału Konstytucyjnego, którego odpowiedź może mieć wpływ na wynik sprawy (sygn. P 50/11 i P 24/12). Dodatkowo podniesiono, że spółka nie posiada środków pieniężnych, aby uregulować kwotę 200.000 zł wynikającą z naliczonego podatku akcyzowego, zaś słabnąca koniunktura wyklucza uzyskanie szybko pieniędzy ze sprzedaży majątku. W sytuacji skierowania tytułów wykonawczych i zawiadomienia banków i jej dłużników będą się oni starali odzyskać pożyczone pieniądze, co pozbawi ją stabilności finansowej i doprowadzi w konsekwencji do jej upadku, a co najmniej do trudnych do odwrócenia konsekwencji w postaci ograniczenia jej działalności. Podkreślono, że cały zysk za 2011r. został przeznaczony na pokrycie strat z lat poprzednich, zaś bieżące zyski nie stanowią de facto czystego zysku, a jedynie pokrywają poniesione wcześniej wydatki i straty. Jeżeli zapadłoby korzystne dla spółki rozstrzygnięcie w sądzie, skutki egzekucji byłyby trudne do odwrócenia, ewentualne odsetki od niesłusznie naliczonego zobowiązania w żaden sposób nie zrekompensują spółce poniesionych strat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Zasadą jest bowiem, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.). Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.) stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 1241556). Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., I FSK 983/08). Wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest, bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa podatkowego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową okolicznością, a przesłanki uzasadniające wstrzymanie tego aktu nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. W analizowanej sprawie skarżąca spółka, wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej, nie wykazała zaistnienia przesłanek wynikających z powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a., nie wskazała bowiem żadnych zdarzeń (okoliczności), które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Wskazać należy, iż głównym argumentem podnoszonym we wniosku jest pogarszająca się sytuacja gospodarcza rzutująca na sytuację ekonomiczną spółki. Tymczasem prowadząc działalność gospodarczą strona skarżąca powinna była, też liczyć się z różnymi zagrożeniami, łącznie z czasowym lub stałym brakiem płynności finansowej, jak również wykazać przezorność, zapobiegawczość, staranność, dbałość, rzetelność oraz umiejętność i operatywność w przezwyciężaniu ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ze złożonego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych – CIT-8 wynika, że spółka za 2011r. osiągnęła dochód w wysokości 763.886,63 zł, zaś z bilansu sporządzonego na dzień 30 czerwca 2012r. wynika, że posiada zysk w wysokości 537.809,60 zł, podczas gdy na dzień 31 marca 2012r. zysk wyniósł 167.539,92 zł. Widać więc, że zysk spółki rośnie i to po spłaceniu strat z lat poprzednich, na które to uchwałą wspólników nr "[...]" został przekazany cały osiągnięty za 2011r. zysk. Spółka posiada również aktywa trwałe o wartości 3.583.118,75 zł. Dodatkowo podkreślenia wymaga, iż nawet poniesienie straty w roku podatkowym przez spółkę nie jest tożsame z groźbą wypełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Groźba wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody powinna dopiero zostać wykazana przez skarżącą, a nie jest nim brak dochodu do opodatkowania, przy uzyskiwanym przychodzie i wskazanych należnościach. W orzecznictwie podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania są spełnione, jeśli wykonanie decyzji skutkuje groźbą zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Niemniej podkreśla się, że niebezpieczeństwo wystąpienia tego zdarzenia powinno jednak zostać uprawdopodobnione, a nie oparte na gołosłownych stwierdzeniach (vide: postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2009r., sygn. akt II FZ 186/09). Podnoszony zaś przez stronę skarżącą argument o wysokim prawdopodobieństwie zawieszenia postępowania, w niniejszej sprawie, nie został przewidziany w zamkniętym katalogu przesłanek pozytywnych wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie może zatem stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.