I SA/Ol 614/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi T. W. na pisemną interpretację Ministra Finansów z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia odmówić przywrócenia skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skargą z dnia 11 sierpnia 2009r. T. W., reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył pisemną interpretację Ministra Finansów z dnia "[...]" w przedmiocie zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Zarządzeniem z dnia 17 września 2009r. pełnomocnik strony skarżącej wezwany został, pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni, do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie odebrane zostało w dniu 24 września 2009r. przez pełnomocnika strony skarżącej. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 1 października 2009r. W tym terminie wpis nie został uiszczony. W dniu 8 października wpłynął do sądu wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wraz z kserokopią dowodu uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu złożonego wniosku pełnomocnik wskazała, iż przed udaniem się na tygodniowy wyjazd do Hiszpanii, w dniu 25 września 2009r , w systemie bankowości elektronicznej zdefiniowała przelew tytułem wniesienia opłaty w wysokości 200 zł za wpis od wniesionej skargi. Po powrocie z wyjazdu, tj. w dniu 6 października 2009r. po sprawdzeniu wszystkich operacji na koncie stwierdziła, że zdefiniowany przez nią przelew nie został zrealizowany przez bank. Po stwierdzeniu braku wpisu w dniu następnym uiściła wpis, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu. W jej ocenie niedochowanie terminu stanowiło okoliczności, za które nie miała żadnego wpływu. Tym samym brak winy w uiszczeniu wpisu należy uznać za co najmniej uprawdopodobniony, zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a. ). Dodatkowo na wezwanie sądu o nadesłanie bankowego potwierdzenia , iż w dniu 25 września 2009r. pełnomocnik zdefiniowała przelew kwoty 200 zł w systemie bankowości elektronicznej oraz podania przyczyn niezrealizowania przelewu przez bank, pełnomocnik wskazała, że w systemie bankowości elektronicznej bank nie potwierdza zdefiniowania przelewu. Jedynym potwierdzeniem jest wydruk z systemu bankowości elektronicznej. Konsultantka Banku "[...]", podczas rozmowy telefonicznej, poinformowała pełnomocnika, iż powodem niezrealizowania zdefiniowanego przelewu były przyczyny techniczne – przerwa w transmisji w czasie akceptowania przelewu. Na monitorze pełnomocnika przelew został potwierdzony i zaakceptowany kodem, natomiast kod ten nie dotarł do serwera banku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1-4 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doszło do uchybienia terminu. Konieczne więc stało się rozważenie, czy argumenty podnoszone przez pełnomocnika skarżącego uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności. Zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie rozstrzygają jednak jaki dzień w przypadku obrotu bezgotówkowego należy przyjąć za dzień opłaty sądowej. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie poglądem, za datę uiszczenia wpisu należy przyjąć dzień zlecenie przelewu. Pogląd ten został przedstawiony m.in. w postanowieniu NSA z dnia 12 maja 2005 r. (sygn. akt FSK 1403/04), w postanowieniu NSA z dnia 3 marca 2008 r. (sygn. akt I FSK 100/08) - orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych. Pogląd ten jest także utrwalony w doktrynie: "W razie uiszczenia wpisu na rachunek bankowy datą uiszczenia opłaty jest data przyjęcia przelewu przez bank, w którym zlecający przelew ma rachunek z kwotą wystarczająca na pokrycie wpisu" (vide: Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II 2006r., s. 507). Wobec powyższego stwierdzić należy, że od dnia przyjęcia zlecenia przez bank strona nie ponosi odpowiedzialności za nieuiszczenie wpisu w terminie. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony twierdzi, że zdefiniowany przez nią przelew nie został zrealizowany przez bank z przyczyn technicznych – przerwa w czasie akceptacji przelewu. Tym samym stwierdzić należy, że nie doszło do przyjęcia przelewu przez bank, a zatem w niniejszym przypadku nie można przerzucić odpowiedzialności za nieterminowe uiszczenie wpisu na bank. Pełnomocnik strony skarżącej brak zrealizowania wpisu od złożonej skargi stwierdziła dopiero po powrocie z wyjazdu po sprawdzeniu wszystkich operacji na koncie. Tymczasem zdaniem sądu, należycie dbający o swoje interesy pełnomocnik, dokonując zlecenia przelewu w dniu 25 września 2009r. powinien sprawdzić, czy został on przyjęty przez bank i ewentualnie w razie stwierdzenia jego nie przyjęcia przez bank winien powtórzyć zlecenie przelewu. Pomimo wezwania przez sąd do wskazania przyczyn niezrealizowania przelewu przez bank pełnomocnik w odpowiedzi powołała się jedynie na telefoniczną rozmowę z konsultantem banku. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 10 oraz art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych (Dz. U. Nr 169, poz. 1385 ze zm.) pełnomocnik strony skarżącej, na podstawie umowy o usługi bankowości elektronicznej powinien w takim przypadku niezwłocznie wszcząć procedurę reklamacyjną odnośnie tej operacji. Z akt sprawy nie wynika aby tego rodzaju procedura została wszczęta, a jej wynik doprowadził do ustalenia, iż w tym wypadku nie zrealizowanie transakcji z zastosowaniem pieniądza elektronicznego nastąpiło bez winy posiadacza (pełnomocnika skarżącego). Procedury reklamacyjnej przewidzianej w przywołanych przepisach nie można zastępować powoływaniem się na telefoniczną rozmowę z konsultantem. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie doszło w wyznaczonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego, a zebrany materiał dowodowy nie mógł zostać uznany za potwierdzający to, iż do uchybienia temu terminowi doszło bez winy zobowiązanego do jego uiszczenia. Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.