I SA/Ol 627/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A w U. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2005 r., grudzień 2006 r., luty 2007 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Spółka A z siedzibą w U. w związku z wniesioną skargą z dnia 3 sierpnia 2010 r. zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Dyrektora Izby Celnej. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie wyrządzeniem jej znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 137, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. W szczególności Spółka nie posiada majątku, z którego mogłaby nastąpić egzekucja. Stąd wykonanie decyzji doprowadzi do trwałej niezdolności Spółki do prowadzenia działalności i może skutkować koniecznością złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. W załączeniu strona przedłożyła dokumenty potwierdzające jej sytuację finansową, tj. bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2009 r., rachunek zysków i strat za 2009 r., a także wyciągi z rachunku bankowego za okres 16 stycznia – 31 marca 2010 r. oraz 13 kwietnia – 31 lipca 2010 r. Ponadto wskazała, że w podobnej sprawie dotyczącej innego okresu rozliczeniowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 411/09, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt I GSK 40/10, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wskazując na ukształtowane na gruncie powołanego przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). Ponadto zauważyć należy, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, przy czym przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine, posługując się zwrotem "zachodzi niebezpieczeństwo", wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (postanowienie NSA z 30.06.2010 r., sygn. akt I GZ 196/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag, zdaniem Sądu, należy podzielić stanowisko skarżącej, iż natychmiastowe wykonanie decyzji może spowodować znaczną dla niej szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Rozpoznając wniosek, należy mieć na uwadze, że w toku postępowania egzekucyjnego z majątku strony skarżącej, organ dokonał zajęcia rachunków bankowych w celu zaspokojenia zobowiązań z tytułu podatku akcyzowego o znacznej wysokości – 1.990.684 zł. W oparciu o przedstawione dokumenty obrazujące sytuację majątkową Spółki (bilans na dzień 31 grudnia 2009 r. oraz rachunek zysków i strat za 2009 r.) Sąd uznał, że wykonanie decyzji nakładającej obowiązek zapłaty tak znacznej kwoty zobowiązania podatkowego może spowodować zaprzestanie prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej, a w konsekwencji jej upadłość. W tym kontekście jako uzasadnione jawią się zaprezentowane we wniosku uwagi o istnieniu realnego zagrożenia likwidacji prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Powyższe determinuje uznanie, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a zarazem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając w przedmiocie niniejszego wniosku, Sąd miał również na uwadze, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 411/09, oraz postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt I GSK 40/10, wstrzymano wykonanie decyzji w sprawie ze skargi Spółki na decyzję, którą określoną zobowiązania w podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2006 r. w łącznej kwocie 1.182.921 zł. Mając powyższe na uwadze, uznając iż na obecnym etapie postępowania wykonanie decyzji mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodować trudne do odwrócenia skutki, na mocy przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.