I SA/Ol 634/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na uchwałę Rady Miejskiej w Mrągowie z dnia 25 października 2012 r., Nr XXIV/9/2012, w przedmiocie określenia stawek w podatku od nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Z.K., A.D., J.K., Z.K. i R.R., na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), dalej jako: "u.s.g.", wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Mrągowie z dnia 25 października 2012 r., Nr XXIV/9/2012, w przedmiocie określenia stawek w podatku od nieruchomości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismami z dnia 17 września 2013 r. wezwano skarżących do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi poprzez wskazanie naruszenia ww. uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia, jak również wskazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wezwano organ do usunięcia tego naruszenia prawa. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej A.D. w dniu 18 września 2013 r. W wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty przez ww. skarżącą, zaś z nadesłanych przez pozostałych skarżących kopii wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 9 maja 2013 r. wynikało, że przed wniesieniem A.D. nie wyczerpała trybu zaskarżenia do sądu administracyjnego ww. uchwały. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Mrągowa wniósł o jej oddalenie, wskazując, że ww. uchwała Rady Miejskiej w Mrągowie z dnia 25 października 2012 r. Nr XXIV/9/2012 nie naruszyła prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W świetle art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z § 4 ww. przepisu, w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Przepis art. 53 § 2. p.p.s.a. stanowi z kolei, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie natomiast do art. 101 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W świetle powołanych zatem wyżej przepisów, dla skuteczności skargi do sądu administracyjnego wnoszonej w trybie art. 101 u.s.g. niezbędnym jest uprzednie wezwanie organu, który wydał kwestionowaną przez stronę uchwałę lub zarządzenie, do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym, w świetle uchwały NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (Lex nr 260435), przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż skarga A.D. na ww. uchwałę Rady Miejskiej w Mrągowie z dnia 25 października 2012 r., Nr XXIV/9/2012, w przedmiocie określenia stawek w podatku od nieruchomości, nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a więc została wniesiona z naruszeniem trybu określonego w art. 52 i art. 53 § 2 p.p.s.a., nakazującego wniesienie skargi w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w ww. uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., stwierdzając, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a., i wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 u.s.g., mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. W ocenie NSA, m.in. powyższe względy decydują o tym, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie w przypadku wnoszenia skargi na uchwałę organu gminy. Zatem wniesienie skargi bez wyczerpania określonego wyżej trybu zaskarżenia spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.