I SA/Ol 639/11

Dnia 14 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2012 roku wniosku J.J.Z., reprezentowanego przez r. pr. M.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.J.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia : oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej . UZASADNIENIE" J.J.Z., reprezentowany przez r. pr. M.S., wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że odpis wyroku z uzasadnieniem otrzymał 14 grudnia 2011r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 14 stycznia 2012r. Wniosek o przywrócenie terminu i skargę kasacyjną pełnomocnik nadał w Urzędzie Pocztowym w O. 6 lutego 2012r. W uzasadnieniu wniosku radca prawny podał, że w styczniu 2012 r. chorował na grypę. Ponadto wskazał, że pracuje on w dwóch zakładach pracy, w tym na uczelni. W związku z tym miał on nadmiar obowiązków służbowych. W tej sytuacji nie mógł on sporządzić i wnieść skargi kasacyjnej w ustawowym w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części uzasadnienia jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W doktrynie i orzecznictwie podkreślono, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999r., II UKN 667/98, OSNAP – 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004r. FZ 13/04 niepubl.). Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. W przypadku występowania w procesie za pośrednictwem pełnomocnika, ryzyko negatywnych skutków zachowań pełnomocnika ponosi mocodawca (postanowienie NSA W-wa, 2011-09-23, sygn. akt II FZ 498/11 ,LEX nr 948965). W przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącego nie wskazał kiedy chorował i nie przedstawił na tę okoliczność zaświadczenia lekarskiego. W przypadku choroby trzeba ponadto wykazać, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności oraz że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu. Nie można uznać , wskazywany we wniosku nadmiar obowiązków służbowych, za usprawiedliwioną przyczynę w uchybieniu terminowi wniesieniu skargi kasacyjnej. Radca prawny może udzielić dalszego pełnomocnictwa (substytucji) innemu radcy prawnemu, adwokatowi, prawnikowi zagranicznemu wykonującemu stałą praktykę w zakresie wynikającym z ustawy o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej. A zatem pełnomocnik skarżącego wykonujący zawód radcy prawnego nie musiał sporządzić skargi kasacyjnej osobiście. W takim przypadku, gdy nie mógł wykonać czynności osobiście, był on zobowiązany zlecić jej wykonanie pełnomocnikowi substytucyjnemu. W związku z tym nie można przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie zaistniał brak winy strony w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.