I SA/Ol 686/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 16 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.D. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi A.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 88 zd. 1 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że Sąd otrzymując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawdza w pierwszej kolejności, czy spełnia on wymogi formalne m.in. to, czy jest on dopuszczalny i złożony w terminie. W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdza, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony, jak również w okolicznościach sprawy niedopuszczalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 22 października 2013r. sygn. akt I SA/Ol 686/13 odrzucił skargę sporządzoną i wniesioną przez A.D. w dniu 5 września 2013r., z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Postanowienie z dnia 22 października 2013r. zostało odebrane bezpośrednio przez skarżącą w dniu 25 października 2013r., co potwierdza potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej odpis tego postanowienia z uzasadnieniem (karta nr 20 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącej, ustanowiona z urzędu adwokat A.W., wyznaczona w piśmie Izby Adwokackiej z dnia 25 listopada 2013r., zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]". Jako uzasadnienie wniosku pełnomocnik podała, że skarżąca pozostawała w błędnym przekonaniu, iż zachowała termin do złożenia skargi i wniosła ją w ostatnim możliwym dniu. Uznawała, że termin do złożenia skargi jest terminem miesięcznym, a nie 30-dniowym, stąd też wynikła jej pomyłka. Dopiero w trakcie spotkania z pełnomocnikiem w dniu 05 grudnia 2013r. zrozumiała, że spóźniła się o jeden dzień. Dodatkowo strona jest w złym stanie psychicznym, spowodowanym dramatyczną sytuacją bytową i materialną, z także ciężką chorobą męża. Wniosek został nadany w dniu 06 grudnia 2013r. wraz z nową skargą, sporządzoną w tym samym dniu przez adwokata. Przy czym omawiany wniosek, wraz ze skargą i załącznikami oraz ich odpisami, pełnomocnik wysłała w dniu 06 grudnia 2013r. zarówno do Sądu, jak też do Dyrektora Izby Skarbowej. Wobec takiej argumentacji pełnomocnika Sąd stwierdza, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony. Ponieważ przyjmuje się, że bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, w sytuacji, gdy strona nie wie o uchybieniu, rozpoczyna się w dacie pozyskania tej wiedzy, to datą tą, co do zasady, jest doręczenie postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu, a wyjątkowo, zależnie od okoliczności, może być nią także data doręczenia odpowiedzi na skargę (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2011r. sygn. akt I GZ 123/11, LEX nr 821308). Mając powyższe na uwadze Sąd uznaje, że w dniu 25 października 2013r., czyli z dniem doręczenia ww. postanowienia WSA w Olsztynie z dnia 22 października 2013r. o odrzuceniu skargi, ustała przyczyna uchybienia terminowi. Wtedy bowiem skarżąca dowiedziała się, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Nie nastąpiło to w wyniku spotkania z ustanowionym z urzędu pełnomocnikiem w dniu 05 grudnia 2013r. Skarżąca dała temu ponadto wyraz w treści wniosku o przyznanie prawa pomocy z 30 października 2013r., gdzie w rubryce 5 formularza oceniła, że wniosła skargę z zachowaniem terminu do jej wniesienia i dąży do tego, aby kwestia ta została ponownie rozstrzygnięta. Termin siedmiu dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął zatem swój bieg w dniu 25 października 2013r. Upłynął natomiast w dniu 04 listopada 2013r., gdyż 01 listopada 2013r. (na który przypada siódmy dzień od doręczenia) i 03 listopada 2013r. (niedziela) to dni ustawowo wolne od pracy, a 02 listopada 2013r. to sobota. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został nadany w dniu 06 grudnia 2013r., złożono go zatem zdecydowanie z uchybieniem terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. Ponadto zwraca uwagę okoliczność, że ustanowiony z urzędu adwokat zapoznała się z aktami sprawy w dniu 29 listopada 2013r. (karta nr 63 akt sądowych), a następnie zdecydowała się na złożenie ww. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz z nową skargą w tej samej sprawie, które to pisma nadano w dniu 06 grudnia 2013r. W takiej sytuacji ww. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 22 października 2013r. o odrzuceniu skargi stało się prawomocne wobec jego niezaskarżenia skargą kasacyjną przez żadną ze stron postępowania. Pełnomocnik skarżącej nie zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, obecnie upłynął termin na skuteczne wniesienie takiego wniosku, zatem sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Stąd wniosek adwokata z dnia 06 grudnia 2013r. o przywrócenie terminu jest także niedopuszczalny z mocy ustawy, zgodnie z art. 88 zd. 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 i art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.