I SA/Ol 703/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zofia Skrzynecka Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziego WSA Andrzeja Błesińskiego w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego WSA/post.1 - sentencja postanowienia M. K. (zwany dalej skarżącym) reprezentowany przez doradcę podatkowego G. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Na rozprawie w dniu 27 listopada 2014 r. stawił się B. O., który złożył pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego wraz z oświadczeniem E. K., przewodniczącego Związku Zawodowego A oraz kopią deklaracji M. K. o wstąpieniu do Związku i kopią statutu tego Związku. Skarżący oświadczył, że intencją jego jest to, aby B. O. reprezentował go przed Sądem jako osoba będąca członkiem tego samego Związku. Jednocześnie skarżący oświadczył, że wypowiedział pełnomocnictwo doradcy podatkowemu. Na rozprawie Sąd postanowił odmówić dopuszczenia B. O. do udziału w sprawie jako pełnomocnika skarżącego, wskazując, że art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. nie dopuszcza możliwości, aby osoba z tego samego związku zawodowego była pełnomocnikiem innego członka związku w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezgadzając się z interpretacją art. 35 p.p.s.a., skarżący wniósł o wyłączenie ze składu orzekającego Sędziego Przewodniczącego Andrzeja Błesińskiego. Strona skarżąca wyraziła stanowisko, iż z przepisów szczególnych wynika prawo do reprezentowania jej przed sądem przez członka związku zawodowego. Sędzia WSA Andrzej Błesiński złożył do akt oświadczenie z dnia 1 grudnia 2014 r., w którym wskazał, że w sprawie nie zachodzi żaden z powodów wyłączenia, o których mowa w art. 18 § 1 bądź w art. 19 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowej interpretacji art. 35 § 1 p.p.s.a. Sędzia wyjaśnił dodatkowo, iż wyrażone na rozprawie stanowisko Sądu w podobnej sytuacji było już reprezentowane w orzecznictwie sądowym ( np. wyrok WSA w Łodzi z dnia 19 września 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 103/10). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Instytucję wyłączenia sędziego regulują unormowania art. 18 – 24 p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona, wnosząc o wyłączenie sędziego, obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie jedynie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata przez nią zaufania co do obiektywizmu sędziego. W świetle powyższego bez znaczenia pozostaje subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowały utratę zaufania strony (vide: postanowienie NSA z dnia 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, Lex nr 493907). Podnieść również należy, że przepisem art. 22 § 2 p.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, iż nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10, opubl.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć należy, że wymieniony we wniosku o wyłączenie Sędzia złożył do akt sprawy oświadczenie, o którym mowa w powołanym przepisie W ocenie Sądu, skarżący nie wskazał na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności Sędziego w niniejszej sprawie. Przedstawione przez skarżącego stanowisko, iż nie zgadza się z dokonaną przez Sędziego wykładnią art. 35 p.p.s.a. nie mogło zatem podważyć wiarygodności złożonego w niniejszej sprawie oświadczenia i stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. Skarżący nie odwołał się bowiem do konkretnych okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na ocenę sposobu prowadzenia postępowania przez Sędziego. Podkreślenia wymaga, że ustawodawca użył w art. 19 p.p.s.a. pojęcia "uzasadniona wątpliwość", zatem chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności tej osoby uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82). Tytułem uzupełnienia wskazać należy, że skład rozpoznający przedmiotowy wniosek nie stwierdził również istnienia przesłanek ustawowych uzasadniających wyłączenie Sędziego. Zaś analiza przepisu art. 18 § 1 p.p.s.a. wskazuje jednoznacznie, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące, a zatem wymienione w nim przyczyny wyłączenia sędziego nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.