I SA/Ol 708/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.G. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]’, w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie S.G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podniósł, że jego sytuacja majątkowa (dochód z emerytury w wysokości 2.200 zł) nie pozwala na realizację ww. zobowiązań w łącznej wysokości 22.023 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wymieniony w powyższym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia ma charakter zamknięty. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest co do zasady stanem niepożądanym, zaś przysługujące adresatowi takiego aktu prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania norm prawa administracyjnego. Wskazując na ukształtowane na gruncie ww. przepisu orzecznictwo sądów administracyjnych, podnieść należy, że "szkoda", o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego (vide: postanowienie NSA z 20.12.2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, zaś powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku ze złożonym przez skarżącego w niniejszej sprawie wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy mieć w pierwszej kolejności na uwadze, że dochodzona przez organy kwota należności publicznoprawnych wynosi 22.023 zł, z drugiej zaś, że źródło utrzymania skarżącego to świadczenie emerytalne w kwocie 2.220,66 zł miesięcznie (k. 9 akt sąd.). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nakłada więc obowiązek zapłaty relatywnie znacznej kwoty względem uzyskiwanego dochodu. W tych okolicznościach wniosek strony o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., zasługuje na uwzględnienie. Zachodzi więc w sprawie przesłanka zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy przepisu art. 61 § 3 i § 5, orzekł jak w sentencji postanowienia.