I SA/Ol 731/15

I SA/Ol 731/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", Nr "[....]" w przedmiocie: ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odrzucić skargę WSA/post.1 - sentencja postanowienia I SA/Ol 731/15 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 893/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Z. M. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie na podstawie art. 220 § 3 w zw. art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd wskazał, że Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wydał w dniu 8 grudnia 2014 r. zarządzenie o sygn. akt I SA/Ol 893/14, o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w wysokości 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Odpis ww. zarządzenia wraz z wezwaniem do jego wykonania, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia - pod rygorem odrzucenia skargi, został wysłany na adres skarżącej podany w skardze. Przesyłka została doręczona w dniu 27 grudnia 2014 r. w sposób zastępczy, w trybie art. 73 p.p.s.a. Pierwsze awizo doręczyciel (Poczta Polska S.A.) pozostawił w skrzynce pocztowej w dniu 11 grudnia 2014 r., a kolejne w dniu 19 grudnia 2014 r. (k.13). Wyznaczony termin do dokonania czynności upłynął bezskutecznie w dniu 5 stycznia 2015 r. Ponieważ mimo wezwania należny wpis od skargi nie został uiszczony, to Sąd I instancji skargę odrzucił. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem nadania biegu, a także o przeprowadzenie dowodu z załączonych do skargi kasacyjnej dokumentów. Postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 73 § 2 p.p.s.a., przez przyjęcie, że skierowane do skarżącej wezwanie było prawidłowo awizowane, oraz art. 73 § 4 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że w sprawie spełniono warunki formalne, umożliwiające uznanie wezwania do uiszczenia opłaty sądowej za doręczone w trybie zastępczym podczas gdy faktycznie skarżącej nie przekazano żadnej informacji o nadejściu przesyłki z Sądu I instancji – zarówno w dacie rzekomego pierwszego awizo, jak i w dacie rzekomo pozostawionego drugiego awizo, 2. art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., przez ich niewłaściwe zastosowanie wobec niezasadnego przyjęcia prawidłowości wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, podczas gdy faktycznie wezwanie nie zostało doręczone stronie, nie zostały także spełnione przesłanki warunkujące możliwość zastosowania domniemania doręczenia, statuowanego przepisami art. 73 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 października 2015 r. sygn. akt II GSK 2186/15 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. NSA uznał okoliczności przywołane przez skarżącą, przyjmując, że oznaczenie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wskazuje dwa miejsca pozostawienia awiza - na drzwiach adresata i w skrzynce oddawczej. W związku z powyższym, Sąd II instancji nakazał Sądowi I instancji ustalenie rzeczywistego procesu doręczenia spornej przesyłki (k.88-90). Sąd I instancji zwrócił się do Poczty Polskiej o udzielenie informacji odnośnie przesyłki poleconej nr "[...]" poprzez wskazanie miejsca pozostawienia awiza zarówno w dniu 11 grudnia 2014 r., jak i w dniu 19 grudnia 2014 r. Odpowiadając na wezwanie Sądu, Poczta Polska pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. poinformowała, że pierwsze awizo zostało wystawione w dniu 11 grudnia 2014 r. z powodu nieobecności adresata w domu, zaś zawiadomienie o nadejściu przesyłki pozostawiono w skrzynce oddawczej adresatki. Powtórne awizo zostało wystawione i pozostawione w skrzynce oddawczej adresatki w dniu 19 grudnia 2014r. (k.110). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W sytuacji gdy uchybienie to dotyczy skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, sąd odrzuca taką skargę. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Aby na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru, stanowiącego dokument urzędowy, przyjąć skuteczność doręczenia zastępczego, potwierdzenie to musi odzwierciedlać – poprzez stosowne adnotacje – okoliczności o których mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a.. W niniejszej sprawie kolejne etapy doręczania stronie przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu co do zasady zostały uwidocznione na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. I tak: wskazano datę pierwszego i powtórnego awizowania – co do których nie ma sporu - oraz przyczynę awizowania (mieszkanie zamknięte), datę zwrotu przesyłki z uwagi na jej nie podjęcie w terminie, a także miejsca pozostawienie awiza. Jeśli chodzi o ostatnią wskazaną okoliczność, to - w wyniku zwrócenia się do Poczty Polskiej – Sąd ustalił, że zarówno pierwsze, jak i drugie awizo zostało pozostawione w skrzynce oddawczej adresatki. W konsekwencji przyjąć należało, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona w dniu 27 grudnia 2014r. w sposób zastępczy, w trybie art. 73 p.p.s.a. Wyznaczony termin do dokonania czynności upłynął zatem bezskutecznie w dniu 5 stycznia 2015r. Ponieważ mimo wezwania należny wpis od skargi nie został uiszczony, to skargę należało odrzucić na mocy art. 220 § 3 w związku art. 58 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.