I SA/Ol 737/21

WyrokWSA w Olsztynie2022-01-27

Skład orzekający: Andrzej Brzuzy, Katarzyna Górska, Anna Janowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo ustalił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2020, uwzględniając powierzchnie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez najemcę, pomimo braku pełnej współpracy ze strony właścicielki nieruchomości?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości. Właścicielka nieruchomości, będąca jednocześnie członkiem zarządu spółki będącej najemcą, utrudniała postępowanie dowodowe, udzielając sprzecznych wyjaśnień i nie współpracując z organami. Organy wykazały, że na nieruchomości prowadzona jest działalność gospodarcza, co uzasadnia zastosowanie wyższych stawek podatkowych, a zebrany materiał dowodowy, w tym umowa najmu i dane z rejestrów, potwierdza te ustalenia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2020 wobec B. D. Organ I instancji ustalił, że część nieruchomości skarżącej jest związana z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę A na podstawie umowy najmu. Skarżąca kwestionowała te ustalenia, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania podatkowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Skarżąca wniosła skargę do WSA, domagając się uchylenia decyzji SKO.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Brzuzy (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Górska asesor WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2020 r. oddala skargę. Decyzją z [...] Burmistrz Miasta [...] (dalej jako: "Burmistrz", "Organ I instancji", "Organ podatkowy") ustalił wobec B. D. (dalej jako: "Strona", "Skarżąca", "Podatniczka") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2020 r. w kwocie 3.101,00 zł należnego od działek zabudowanych, stanowiących jej własność. Przeprowadzone postępowanie podatkowe dało podstawę Organowi I instancji do zakwalifikowania części nieruchomości należących do Strony jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Spółkę A(dalej jako: "Spółka"). Jak wynika z akt podatkowych sprawy oraz uzasadnienia rozstrzygnięcia Organu I instancji, przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości objęte zostały: - budynki mieszkalne o powierzchni użytkowej 44,67 m2, - budynki pozostałe - gospodarcze o powierzchni 162,84 m2, - budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 131,86 m2, - grunty pozostałe o powierzchni 511,58 m2, - grunty pozostałe o powierzchni 285,00 m2, - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 81,42 m2. Z akt tych wynika ponadto, że zawiadomieniem o zmianie z [...] Starosta Powiatowy [...] poinformował Burmistrza o dopisaniu na działce [...] o powierzchni użytkowej 0.0593 ha - budynku o funkcji "nie określony innym atrybutem FSB" o powierzchni zabudowy 88,00 m2, którego budowę zakończono w roku [...] (k. 2 akt podatkowych). Pismem z 28 listopada 2019 r. Organ podatkowy wezwał Stronę o szczegółowe wyjaśnienia, dotyczące przedmiotowego budynku niemieszkalnego oraz działki, na której został on posadowiony (k. 4 akt podatkowych) celem ustalenia, czy jest prowadzona na nich działalność gospodarcza i przez kogo. Z odpowiedzi Strony wynikało, że na działce oznaczonej nr [...], na mocy umowy najmu prowadzona jest działalność gospodarcza przez Spółkę (k. 5 akt podatkowych). Wskazała ona też, że działalność ta prowadzona jest również w budynku mieszkalnym. Dodała jednocześnie, że budynki zlokalizowane na ww. działce pełnią dla niej funkcje mieszkalne. Z uwagi na powyższe, postanowieniem z [...] Burmistrz wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2020 r. należnego od działek zabudowanych, oznaczonych numerami geodezyjnymi [...] i [...], położonych w obrębie [...], w gminie [...], stanowiących własność Strony. Natomiast 13 lutego 2020 r. Podatniczka przedłożyła Organowi podatkowemu Informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych (IN-1) oraz Załącznik do ww. Informacji - dane o przedmiotach opodatkowania podlegających opodatkowaniu (ZIN-1). Z danych tam wskazanych wynikało, że: - działka o nr [...] (położona w obrębie [...]) ma powierzchnię 0,0593 ha; • budynek mieszkalny jednorodzinny położony na działce nr [...] ma powierzchnię użytkową 119,20 m2; • poddasze użytkowe w budynku mieszkalnym położonym na działce nr [...] ma powierzchnię użytkową 68,60 m2; • piwnica w budynku mieszkalnym położonym na działce nr [...] ma powierzchnię użytkową 27,80 m2; • weranda przy budynku mieszkalnym położonym na działce nr [...] ma powierzchnię użytkową 29,30 m2; • ogród zimowy położony na działce nr [...] o powierzchni użytkowej 81,83 m2; - działka nr [...] (położona w obrębie [...]) ma powierzchnię 0,0285 ha; • budynek gospodarczy położony na działce nr [...] ma powierzchnię użytkową 121,62 m2. W kolejnym wezwaniu Burmistrz zwrócił się do Strony o wyjaśnienie, czy posiada dokumentację architektoniczno-budowlaną dla budynków posadowionych na działkach o nr [...] i [...] oraz czy dla tych budynków była wprowadzona zmiana sposobu użytkowania. Zobowiązał również Stronę do przedłożenia umowy najmu zawartej ze Spółką, na którą powoływała się w odpowiedzi udzielonej na poprzednie wezwanie. Odpowiadając na powyższe Podatniczka wyjaśniła, że oddała ona Spółce w najem od [...] na czas nieokreślony: podwórze, parter oraz piwnicę budynku mieszkalnego. Organ I instancji zwrócił się także do Starostwa Powiatowego [...] o wydanie dla obu działek i posadowionych na nich budynków wypisów z właściwych rejestrów oraz o udzielenie informacji, czy były wydawane pozwolenia na budowę lub czy przyjęto zgłoszenia budowy budynków posadowionych na ww. działkach, jak również o przekazanie informacji dotyczących powierzchni użytkowej oraz dat zakończenia ich budowy. Z odpowiedzi przekazanej przez Starostę wynikało, że w 2015 r. zgłoszono przystąpienie do robót budowlanych, nie wymagających pozwolenia, wiaty wolnostojącej zlokalizowanej na działce o nr [...] (oznaczenie działki przed wykreśleniem). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował Burmistrza również, że do inspektoratu: - 30 września 2010 r. wpłynęło zawiadomienie o zakończeniu rozbudowy budynku usługowego o wiatę garażową, komunikację, pomieszczenie techniczne i kotłownię z adaptacją poddasza na cele mieszkaniowe o powierzchni użytkowej, odpowiednio części mieszkaniowej 39,10 m2 i części usługowej 31,88 m2 zrealizowaną na podstawie pozwolenia na budowę z 2004 r. Budynek posadowiony jest na działce oznaczonej nr [...] (oznaczenie sprzed zmiany) - (k. 40 akt podatkowych); - [...] wpłynęło zawiadomienie o zakończeniu rozbudowy obiektu budowlanego przyjęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], z którego wynikało, że na działce nr [...] zakończono rozbudowę budynku gospodarczego o powierzchni użytkowej 132,36 m2, zrealizowaną na podstawie pozwolenia na budowę z [...] oraz decyzji zmieniającej z [...] (k. 40 akt podatkowych); - 13 stycznia 2020 r. wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie ogrodu zimowego. Inwestycja realizowana na podstawie pozwolenia na budowę z [...] oraz decyzji zatwierdzającej projekt z [...] (k. 40 akt podatkowych). W aktach sprawy znajduje się również decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] w sprawie udzielonego pozwolenia na użytkowanie ogrodu zimowego, o powierzchni użytkowej 81,83 m2, zlokalizowanego na działce [...]. Burmistrz wskazał także, iż z przesłanych 6 kwietnia 2020 r. (według stanu na ten dzień) przez Starostę Powiatowego wypisów z rejestru gruntów i z kartoteki budynków wynikało, iż: - działka nr [...] ma powierzchnię użytkową 0,0593 ha, • budynek (oznaczony jako mieszkalny) o powierzchni zabudowy 182,00 m2. Brak wskazania powierzchni użytkowej, • budynek (oznaczony jako pozostałe budynki niemieszkalne) o powierzchni zabudowy 88,00 m2. Brak wskazania powierzchni użytkowej; - działka nr [...] ma powierzchnię użytkową 0,0285 ha, • budynek (oznaczony jako pozostałe budynki niemieszkalne) o powierzchni zabudowy 115,00 m2. Brak wskazania powierzchni użytkowej. Natomiast z przedłożonej przez Podatniczkę dopiero 15 czerwca 2020 r. (wskutek kolejnego wezwania) umowy najmu z [...] wynikało, że oddaje ona w najem Spółce: podwórze, parter oraz piwnicę budynku mieszkalnego (§3 umowy), zlokalizowanego na działce nr [...]. W aktach sprawy znajduje się również decyzja Starosty Powiatowego z [...] (k. 77 akt podatkowych) zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego o pomieszczenia gospodarcze o powierzchni użytkowej 39,24 m2 na działce nr [...]. Jak wskazuje Organ I instancji, 23 lipca 2020 r. przeprowadzone zostały oględziny gruntów oznaczonych nr [...] i nr [...] oraz posadowionych na nich budynków (k. 74, 76, 78-80 akt podatkowych). Podczas tej czynności Strona złożyła oświadczenie, że nie wyraża zgody na dokonanie pomiarów wewnętrznych budynków posadowionych na ww. działkach oraz dokumentacji zdjęciowej przez pracowników Urzędu Miejskiego [...], zezwalając jedynie na oględziny gruntów i posadowionych na nich budynków z zewnątrz oraz dokonanie pomiarów gruntu od strony drogi powiatowej. Celem oględzin było ustalenie: jakie budynki posadowione są na działkach nr [...] i nr [...], ich powierzchni użytkowych, czy na tych działkach prowadzona jest działalność gospodarcza oraz na jakiej powierzchni jest ona prowadzona, a także czy w budynku mieszkalnym posadowionym na działce [...] jest prowadzona działalność gospodarcza. Z ustaleń poczynionych w trakcie niniejszej czynności oraz ze składanych wówczas oświadczeń Strony wynikało, że: - w budynku gospodarczym posadowionym na działce [...] nie jest prowadzona działalność gospodarcza (zgodnie z oświadczeniem Skarżącej), - w budynku mieszkalnym nie jest prowadzona działalność gospodarcza (zgodnie z oświadczeniem Skarżącej), - zgodnie z umową najmu zawartą ze Spółką Podatniczka oddała w najem parter budynku mieszkalnego, część piwnicy oraz podwórko na działce nr [...], które są wykorzystywane na cele mieszkaniowe (zgodnie z oświadczeniem Strony), - Skarżąca wskazała, że: "(...) nie interesuje ją, co Spółka A robi, czy prowadzi w budynku mieszkalnym w ogrodzie zimowym oraz na gruncie działki nr [...] (...) działalność gospodarczą ora w jakim zakresie jest ona prowadzona.", - Skarżąca stwierdziła, że korzysta z ogrodu zimowego oraz z działki [...] wraz z innymi domownikami do celów mieszkalnych (zgodnie z oświadczeniem Strony). Jednocześnie do protokołu oględzin dołączono wyliczenie powierzchni gruntów przeznaczonej na prowadzenie działalności gospodarczej, dokonane przez pracowników Urzędu Miasta [...], z którego wynikało, że powierzchnia ta wynosi łącznie 81,42 m2. W związku z brakiem współpracy ze Stroną oraz nieudostępnieniem przedmiotu oględzin, Burmistrz wezwał Podatniczkę do przedłożenia do oględzin wyników pomiarów powierzchni użytkowej budynków posadowionych na obu działkach. Wskutek wezwania Strona przekazała Organowi podatkowemu wyniki pomiarów powierzchni użytkowej następujących budynków (k. 84 akt podatkowych): 1. budynek mieszkalny, posadowiony na działce nr [...]: - piwnica: • o wysokości w świetle od 1,40 m - 2,20 m, jest: pomieszczenie 9,19 m2, kotłownia 8,15 m2, klatka schodowa - 2,24 m2, • o wysokości w świetle powyżej 2,20 m, jest: korytarz - 6 m2; - pomieszczenia na parterze: • o wysokości w świetle od 1,40 m - 2,20 m, jest: taras - 3,55 m2, korytarz 1 m2, • o wysokości w świetle powyżej 2,20 m, jest: taras 29,11 m2, klatka schodowa 3,60 m2, korytarze - 34,20 m2, pomieszczenia - 51,60 m2; - poddasze: • o wysokości w świetle od 1,40 m - 2,20 m, jest: pomieszczenie - 62,27 m2, korytarz 2,17 m2, taras - 15,30 m2, • o wysokości w świetle powyżej 2,20 m, jest: taras 4,80 m2, klatka schodowa 20,12 m2; 2. budynek inny niemieszkalny (ogród zimowy), posadowiony na działce [...] o wysokości w świetle powyżej 2,20 m, jest - 81,83 m2; 3. budynek gospodarczy, posadowiony na działce nr [...]: - parter: • o wysokości w świetle od 1,40 m - 2,20 m, jest - 2,96 m2, • o wysokości w świetle powyżej 2,20 m, jest: pomieszczenia 5,01 m2, klatka schodowa otwarta 3,23 m2, korytarz (pomieszczenie techniczne) - 100,49 m2; - poddasze: • o wysokości w świetle od 1,40 m - 2,20 m, jest - 20,24 m2, • o wysokości w świetle powyżej 2,20 m, jest: 41,63 m2, klatka schodowa otwarta 5,96 m2, korytarz - 4,11 m2. Wobec podanych przez Podatniczkę informacji, Burmistrz wezwał ją do wyjaśnienia: czy wykazane powierzchnie użytkowe kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m są powierzchniami użytkowymi stanowiącymi 100 % powierzchni użytkowych, czy są to powierzchnie użytkowe zaliczone przez Stronę do opodatkowania i stanowiące 50% tych powierzchni; czy wykazane przez nią klatki schodowe w budynku mieszkalnym oraz klatki schodowe otwarte w budynku gospodarczym spełniają definicję "klatki schodowej", czy "schodów"; czy wykazane przez nią tarasy w budynku mieszkalnym spełniają definicję "tarasu", czy też stanowią część budynku w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych; czy w ogrodzie zimowym posadowionym na działce nr [...] jest prowadzona restauracja, jeżeli tak to przez kogo oraz w jakim zakresie jest prowadzona; czy na dzień udzielenia odpowiedzi zawierała w okresie od stycznia 2020 r. inne umowy lub aneksy dotyczące wynajmu gruntów rzeczonych działek oraz budynków na nich posadowionych (k. 94-95 akt podatkowych). Ponadto, wezwał w charakterze świadków A. O. (k. 91-92 akt podatkowych) oraz Podatniczkę (k. 88-89 akt podatkowych) - członków zarządu Spółki do złożenia wyjaśnień, czy w okresie od 1 stycznia 2020 r. do chwili obecnej Spółka zajęła na prowadzenie działalności gospodarczej grunt działek nr [...], pomieszczenia parterowe i piwnicę w budynku mieszkalnym, posadowionym na ww. działce. W przypadku odpowiedzi pozytywnej Organ podatkowy zwrócił się do świadków z prośbą o podanie powierzchni użytkowej parteru i piwnicy w ww. budynku mieszkalnym zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej oraz powierzchni zajętego gruntu działki nr [...]. Ponadto zapytał, czy w księgach rachunkowych prowadzonych przez Spółkę wpisano koszty zakupów towarów, zużytej energii elektrycznej w budynku mieszkalnym nr 13 w [...] lub inne wydatki z nią związane (wywóz nieczystości, rachunki za telefon, elementy wyposażenia tego budynku a jeżeli tak, to za jaki okres ww. Spółka dokonała wpisów poniesionych kosztów. Pomimo skierowanej przez Stronę i świadka oraz zaakceptowanej przez Burmistrza prośby o wydłużenie terminu, Organ ten nie otrzymał stosownych odpowiedzi w zakresie objętym ww. wezwaniami. W dniu 9 września 2020 r. Organ I instancji otrzymał pismo od Podatniczki, w którym zażądała zakończenia postępowania podatkowego i uznania, iż stan faktyczny sprawy jest zgodny z prawdą obiektywną. Oznajmiła ona również, że dane wskazane w deklaracji na podatek od nieruchomości na rok 2020 są zgodne ze stanem faktycznym, a prowadzone przez Burmistrza postępowanie nie wnosi żadnych dowodów i ma charakter nękania obywatela zamiast postępowania podatkowego (k. 109-110 akt podatkowych). Dodatkowo Organ podatkowy ustalił, że Spółka składa w Urzędzie Skarbowym deklaracje VAT-7 za 2020 r, w których wykazuje obrót, a jedynym adresem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest [...](k. 113 akt podatkowych). Na podstawie posiadanej dokumentacji, analizowanej przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów administracyjnych, Organ podatkowy wyraził przekonanie, że działalność Spółki w postaci usług gastronomicznych ma charakter profesjonalny, zorganizowany i jest nakierowana na osiąganie zysku. Prowadzenie więc przez Spółkę działalności gospodarczej na podwórzu działki nr [...] (zajętym przez stoły, ławy i parasole ogrodowe) oraz na parterze i w piwnicy budynku mieszkalnego posadowionego na ww. działce (będące przedmiotem umowy najmu zawartej w dniu [...] pomiędzy Podatniczka a Spółką) przesądzają, iż są one zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Przyjęte w sprawie stanowisko wyraził w wydanym rozstrzygnięciu. W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej jako: "SKO", "Organ II instancji", "Organ odwoławczy") decyzją z [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ odwoławczy uznał za nieuzasadnione stanowisko Strony wyrażone w odwołaniu, jakoby Burmistrz nie posiadał podstawy faktycznej i prawnej do prowadzenia postępowania wymiarowego. Tymczasem bezsporne jest, że od 2001 r. Strona jest właścicielką nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 0.0791 ha, położonej w obrębie geodezyjnym [...] (gmina [...]), zabudowanej budynkiem mieszkalno-użytkowym, który został przystosowany do działalności gospodarczej: usługi nieuciążliwe-gastronomia. Skarżąca oświadczyła, że obecnie działka ta oznaczona jest nr [...]i ma powierzchnię 0,0593 ha. Od [...] jest ona także właścicielką nieruchomości oznaczonej jako działka [...] o powierzchni 0.0285 ha położonej w tym samym obrębie geodezyjnym, zabudowanej budynkiem "innym niemieszkalnym". Powyższe stanowi o tym, że na Stronie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości i już tylko z tego powodu, konieczne było prawidłowe ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego. Jak wynika z materiałów sprawy, od [...] Strona oddała Spółce w najem na czas nieokreślony: podwórze, parter oraz piwnicę budynku mieszkalnego z prawem korzystania z pomieszczeń usytuowanych na parterze i w piwnicy budynku mieszkalnego przez zameldowane tam osoby. W umowie najemca oświadczył, że zamierza prowadzić działalność gospodarczą zgodnie z przedmiotem działalności, tj. gastronomia. Organ odwoławczy podkreślił jako istotny fakt, że Strona jest jednym z członków zarządu ww. Spółki. SKO wywiodło, iż podstawę ustaleń faktycznych w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości w stosunku do osób fizycznych stanowi Informacja IN-1, którą w myśl art. 6 ust. 6 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170, ze zm. - dalej jako "U.p.o.l.") osoby te są zobowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie, albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. Informację taką Skarżąca złożyła dopiero 13 lutego 2020 r., pomimo że obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciążył na niej znacznie wcześniej. W Informacji tej nie wykazała przedmiotów opodatkowania związanych z działalnością gospodarczą ignorując fakt, że części z nich jest w posiadaniu Spółki. Z tego powodu nie mogła być ona uznana za miarodajną, w kontekście związania gruntów i budynków z działalnością gospodarczą. Organ II instancji stwierdził, że wobec wskazanych okoliczności, Burmistrz miał obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, z którego wywiązał się w sposób właściwy, o czym świadczy szereg podjętych czynności dowodowych, w tym oględziny przeprowadzone w sposób ograniczony, z uwagi na sprzeciw Podatniczki odnoszący się do dokonania pomiarów powierzchni użytkowej budynków, a także wykonanie dokumentacji zdjęciowej. Zgromadzony materiał dowodowy, w ocenie SKO, pozwolił Organowi I instancji sporządzić obszerne i wszechstronne uzasadnienie decyzji opisujące przebieg postępowania oraz źródła dowodów i ustalenia faktyczne. Organ odwoławczy stwierdził też, że nie można mieć wątpliwości, iż na nieruchomości należącej do Strony, Spółka prowadzi działalność gospodarczą, o czym świadczą nie tylko akta podatkowe sprawy, ale również materiały ogólnodostępne w postaci strony internetowej: [...] oraz na portalu społecznościowym facebook.com. SKO uznało za niezasługujące na uwzględnienie twierdzenie Skarżacej, będącej członkiem organu zarządczego ww. Spółki, że nie wie ona czym ta Spółka się zajmuje. Tymczasem przedmiotem jej działalności jest prowadzenie Restauracji [...] na nieruchomościach stanowiących własność Podatniczki, co zobligowało Organ podatkowy do ustalenia wysokości zobowiązania, częściowo z zastosowaniem najwyższych stawek podatkowych. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie Strona wniosła o uchylenie decyzji SKO oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Podniesiono w niej zarzut naruszenia prawa procesowego w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci: - art. 120, art. 121 §1 i 2, art. 122, art. 123 §1 i art. 124 w związku z art. 180 §1, art. 181, art. 187 §1 i art. 191 i art. 193 §2 i §3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, ze zm. - dalej jako: "O.p."), poprzez naruszenie przepisów i zasad postępowania podatkowego prowadzące między innymi do błędnego ustalenia stanu faktycznego oraz do przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów, - art. 120, art. 191, art. 241 §1 w związku z art. 240 §1 pkt. 5 O.p., poprzez wszczęcie postępowania podatkowego bez wskazania dowodów na to pozwalających, - art. 120 i art. 191 w związku z art. 207 §1 i §2, art. 210 §1 pkt. 4, 5 i 6 O.p. w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b, art. 6 ust. 8 U.p.o.l. - poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej i faktycznej, w oparciu o przekonanie organu podatkowego oraz w oparciu o okoliczności, które nie mogą zostać uznane za udowodnione. W motywach skargi Strona podniosła, że nadal pozostają jej nieznane powody wszczęcia przez Burmistrza postępowania podatkowego. Faktycznie złożyła ona wymaganą przepisami prawa podatkowego Informację IN-1 oraz Załącznik ZIN-1 w dniu 13 lutego 2020 r., natomiast wcześniej nie zaszły żadne zmiany wymagające zrealizowania obowiązku informacyjnego. Skarżąca podniosła również, że oględziny dokonane przez pracowników Urzędu Miasta nie mogą stanowić dowodu w sprawie. Uczestnicy tych czynności dokonali pomiarów nie mając ku temu ani wiedzy, ani instrumentów technicznych, czy właściwych uprawnień. Widząc brak przygotowania merytorycznego pracowników Organu podatkowego, Strona nie wyraziła zgody na dokonanie pomiarów. Ponadto, jej zdaniem, w decyzji nie wskazano metodologii pomiarów, ani ich wyników cząstkowych. Podano, tylko parametry techniczne miary taśmowej, zapominając, iż miara taśmowa nie jest miernikiem obiektywnym. Zdaniem Strony, Organ podatkowy naruszył w tym zakresie rażąco prawo procesowe, prowadząc do błędnego ustalenia stanu faktycznego. Odpowiadając na skargę SKO podtrzymało dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 §2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) Sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 §1 P.p.s.a. Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Uchylenie zaskarżonego aktu następuje w szczególności w przypadku, gdy narusza on przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 §1 w zw. z art. 145 §1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie stanowiącej przedmiot orzekania Sądu, istota rzeczy odnosi się do kwestii oceny zasadności określenia Skarżącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok podatkowy 2020 r. Zgodnie z art. 1a. ust. 1 pkt 3 U.p.o.l., przez grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej należy rozumieć - grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a; Według art. 2 ust. 1 U.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jak stwierdza art. 3 ust. 1 pkt 1 U.p.o.l., podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3. W myśl art. 3 ust. 4 U.p.o.l, jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach, z zastrzeżeniem ust. 4a-6. Jak stanowi art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 U.p.o.l., podstawę opodatkowania stanowi, dla gruntów - powierzchnia dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa. Przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d U.p.o.l. stwierdza, że Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie od budynków lub ich części związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń - 4,27 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Równocześnie art. 6 ust. 1 i 3 U.p.o.l. mówi, że obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie. Przepis art. 6 ust. 6 U.p.o.l. stwierdza, że osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3 (Jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie. Odnosząc się do istoty sporu, na wstępie podkreślenia wymaga, że Sąd nie znajduje podstaw, aby za zasadne uznać zarzuty naruszenia tak licznie przywołanych w skardze przepisów prawa: - art. 120, art. 121 §1 i 2, art. 122, art. 123 §1 i art. 124 w związku z art. 180 §1, art. 181, art. 187 §1 i art. 191 i art. 193 §2 i §3 O.p. poprzez naruszeniu przepisów i zasad postępowania w toku postępowania podatkowego, prowadzące między innymi do błędnego ustalenia stanu faktycznego oraz do przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów, - art. 120, art. 191, art. 241 §1 w związku z art. 240 §1 pkt 5 O.p. poprzez wszczęcie postępowania podatkowego bez wskazania dowodów na to pozwalających, - art. 120 i art. 191 w związku z art. 207 §1 i §2, art. 210 §1 pkt. 4, 5 i 6 O.p. w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b, art. 6 ust. 8 U.p.o.l. poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej i faktycznej, w oparciu o przekonanie Organu podatkowego oraz w oparciu o okoliczności, które nie mogą zostać uznane za udowodnione. W pierwszej kolejności zgodzić się należy z Organem odwoławczym, że przepisy te w żaden sposób nie zostały powiązane z okolicznościami rozpatrywanej sprawy. Stanowią jedynie ogólnikowe stwierdzenia. Rolą zaś Sądu nie jest domyślanie się motywów Skarżącej, na podstawie których sformułowała zawarte w skardze zarzuty. Niemniej jednak, należy zwrócić uwagę, iż Organy obu instancji w sposób skrupulatny dokonały ustaleń w sprawie, popierając je obszernym materiałem dowodowym. Dotyczy to zarówno powierzchni przedmiotu opodatkowania (gruntów, budynków) związanych, jaki i nie związanych z działalnością gospodarczą. Ustalenia te oparte zostały o następujący materiał dowodowy: - wezwania kierowane do Skarżącej i odpowiedzi na te wezwania (k. 3, 5, 17, 33, 56, 82, 84, 89, 95, 104, 107 akt podatkowych), - pismo Strony z 7 września 2020 r. (k. 109 akt podatkowych), - wezwania kierowanego do A. Z. O., członka zarządu Spółki (k. 92, 101 akt podatkowych), - złożoną 13 lutego 2020 r. przez Stronę Informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych (IN-1) oraz Załącznik do niej - dane o przedmiotach opodatkowania podlegających opodatkowaniu (ZIN-1) - k. 8-13 akt podatkowych), - wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego, według stanu na dzień 4 marca 2020 r. dotyczący Spółki (k. 16 akt podatkowych), - pisma kierowane: do Starostwa Powiatowego i odpowiedzi na te pisma (k. 19, 21, 30, 47, 58, 67-73 akt podatkowych), do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego i odpowiedzi na pismo (k. 23, 38-40 akt podatkowych), do Naczelnika Urzędu Skarbowego i odpowiedzi na to pismo (k. 111, 113 akt podatkowych), - decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie ogrodu zimowego (k. 32, 40 akt podatkowych), - wypisów z rejestru gruntów dla działek nr [...] i nr [...] oraz wypisów z kartoteki budynków posadowionych na tych działkach (k. 43-46 akt podatkowych), - kopii umowy najmu, zawartej [...] pomiędzy Skarżącą a Spółką (k. 63-64 akt podatkowych), - protokołu oględzin z 23 lipca 2020 r. i oświadczenia Strony z 23 lipca 2020 r. (k. 76, 78-80 akt podatkowych), - wydruków ze stron internetowych (k. 124-136 akt podatkowych). Należy również podnieść, że Organ I instancji nie tylko miał prawo, ale i obowiązek wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2020 r., należnego od działek zabudowanych, oznaczonych nr [...] i [...]. Otrzymał bowiem ze Starostwa Powiatowego zawiadomienie o zmianie z [...], dotyczące pomiaru powykonawczego budynku niemieszkalnego posadowionego na działce nr [...] o powierzchni zabudowy 88,00 m2, którego budowę ukończono w [...] (k. 2 akt podatkowych). To spowodowało, że wezwał Stronę do złożenia stosownych wyjaśnień w tym zakresie (k. 3 akt podatkowych). Skarżąca udzieliła odpowiedzi 15 grudnia 2019 r. Następnie Burmistrz postanowieniem z [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiotowej sprawie. W tym miejscu, zwrócić uwagę należy na to, że podstawę ustaleń faktycznych w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości w stosunku do osób fizycznych stanowi Informacja IN-1, którą w myśl art. 6 ust. 6 U.p.o.l. osoby te są zobowiązane złożyć właściwemu Organowi podatkowemu w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie, albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. Informację taką Strona złożyła dopiero 13 lutego 2020 r., pomimo iż, np. [...] zawarła umowę najmu, na mocy której oddała Najemcy podwórze, parter oraz piwnicę budynku mieszkalnego, który zamierza prowadzić na nich działalność, zgodnie z przedmiotem działalności Spółki. Słusznie zatem zauważyło SKO, w zaskarżonej decyzji, że obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciążył na Skarżącej znacznie wcześniej. Autorzy komentarza do art. 6 ust. 6 U.p.o.l. zauważają bowiem, że: "W przypadku wystąpienia w trakcie roku podatkowego zmiany sposobu użytkowania budynku lub gruntu albo ich części mającej wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku (o czym stanowi art. 6 ust. 3) osoby fizyczne powinny poinformować o tym organ podatkowy w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian" - L. Etel, R. Dowgier, G. Liszewski, B. Pahl, Podatki i Opłaty Lokalne. Komentarze Praktyczne, 2020 r., s. 620. Co istotne także, w Informacji tej Skarżąca nie wykazała przedmiotów opodatkowania, związanych z działalnością gospodarczą, ignorując fakt, że część z nich jest w posiadaniu Spółki, której je wynajęła. Z tego powodu złożona Informacja nie mogła być uznana za miarodajną w kontekście związania gruntów i budynków z działalnością gospodarczą. Konieczne było więc prawidłowe ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego. Jak zaś wskazał NSA w wyroku z 18 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 2928/15: "W deklaracjach, o których mowa w art. 6 ust. 6 (...), podatnik powinien zawrzeć takie dane, które umożliwią organowi wydanie prawidłowej decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości." (też wyrok NSA z 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2058/11 - przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest więc tak, jak twierdzi Podatniczka w skardze, iż: "(...) Rzeczywiście podatnik ma obowiązek złożyć informację w ciągu 14 dni od zaistnienia zmiany. Ale Skarżąca była właścicielem nieruchomości od wielu lat i żadnych zmian nie wprowadziła, które wymagałyby zrealizowania obowiązku informacyjnego ciążącego na niej znacznie wcześniej." (k. 5 akt sądowych). Jak bowiem wykazano już wcześniej, przed złożeniem 13 lutego 2020 r. Informacji IN-1 oraz Załącznika ZIN-1 zaszły zmiany, wymagające zrealizowania przez Stronę obowiązku informacyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 6 U.p.o.l. Oprócz zarzutów natury ogólnej, w skardze Strona podniosła również, iż Organ II instancji nie ustalił, że cały budynek o powierzchni 132,00 m2 jest w posiadaniu przedsiębiorcy. Skarżąca zakwestionowała również, że na działce [...] i posadowionych na niej budynkach prowadzona jest działalność gospodarcza. Tymczasem, Organ I instancji w wydanej decyzji, na str. 5 dokonał precyzyjnych wyliczeń, zarówno powierzchni gruntu, jak i powierzchni użytkowej budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Wyliczenia te znajdują również poparcie w zebranym materiale dowodowym, m.in. w protokole oględzin (k. 76, 78-80 akt podatkowych), w wyjaśnieniach Strony dotyczących powierzchni użytkowej budynków (k. 84 akt podatkowych), wypisach z rejestrów gruntów i budynków, czy też umowie najmu ze Spółką (k. 63-64 akt podatkowych). Wskazać jednocześnie należy, że Strona wynajęła Spółce piwnicę i parter (a nie cały budynek, jak podniesiono w skardze). Zwraca uwagę też to, że przywołana w tej części przez Podatniczkę powierzchnia nie zgadza się, choćby z danymi przedstawionymi przez nią w złożonej Informacji. Sąd zauważył również, w kontekście prowadzonej na działce nr [...] i posadowionych tam budynkach działalności gospodarczej przez Spółkę, że Strona składa niespójne wyjaśnienia. W odpowiedzi na wezwanie Organu podatkowego z 15 grudnia 2019 r. (jeszcze przed wszczęciem postępowania podatkowego) Skarżąca stwierdziła, że: "Na działce oznaczonej numerem geodezyjnym [...] w miejscowości [...], w gminie [...] na mocy umowy najmu jest prowadzona działalność gospodarcza Spółki A (...)" - (k. 5 akt podatkowych). Ten stan rzeczy potwierdza umowa najmu w §2 ust. 2 (k. 64 akt podatkowych), z którego wynika, że: "Najemca oświadcza, iż w przedmiocie najmu zamierza prowadzić działalność zgodnie z przedmiotem działalności spółki.". Przedmiotem najmu jest, według ust. 1: podwórze, parter oraz piwnica budynku mieszkalnego. Jeśli zaś chodzi o przedmiot działalności Spółki, to Organ podatkowy ustalił go na podstawie danych z Krajowego Rejestru Sądowego (stan na dzień 4 marca 2020 r.), z którego wynika, iż przedmiotem przeważającej działalności przedsiębiorcy jest działalność oznaczona kodem PKD 56.10.A. Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne. Tymczasem, w protokole oględzin z 23 lipca 2020 r. (k. 79-80 akt podatkowych), co istotne podpisanym również przez Stronę, oświadczyła ona, iż: " (...) w budynku mieszkalnym nie jest prowadzona działalność gospodarcza (...)", oraz że: "(...) nie interesuje ją, co Spółka A robi, czy prowadzi w budynku mieszkalnym w ogrodzie zimowym oraz na gruncie działki nr [...] (...) działalność gospodarczą oraz w jakim zakresie jest ona prowadzona.". Widać więc sprzeczności w tym co stwierdza i oświadcza Skarżąca na różnych etapach postępowania podatkowego, jak i przed jego wszczęciem. W ocenie Sądu trudno dać wiarę twierdzeniom Skarżącej, która według KRS jest udziałowcem Spółki i wchodzi w skład jej zarządu, że nie wie, czym Spółka się zajmuje i jaką działalność prowadzi na wynajmowanym od Strony gruncie i posadowionych na nim budynkach. Nieścisłości dotyczą również wybudowanego w [...]i oddanego do użytkowania (zgodnie z decyzją z [...]) ogrodu zimowego, zlokalizowanego również na działce nr [...]. W jednej części protokołu oględzin Podatniczka stwierdza bowiem, że jest on wykorzystywany przez nią oraz innych domowników: "(...) w celu mieszkalnym (...)",w innej zaś części oświadcza, że: "(...) nie interesuje ją, co Spółka A robi, czy prowadzi (...) w ogrodzie zimowym (...) działalność gospodarczą oraz w jakim zakresie jest ona prowadzona.". Sąd zauważył także nieścisłość, odnoszącą się do wynajmowanej piwnicy. Z umowy najmu wynika, że piwnica w całości podlega wynajmowi. W protokole oględzin Podatniczka oświadczyła zaś, że: "(...) zgodnie z umową najmu zawartą ze Spółką A oddała (...) część piwnicy (...)". To wszystko jest niespójne i jak słusznie podniósł w zaskarżonym rozstrzygnięciu Organ odwoławczy nie zasługiwało na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe, trudno jest również uznać za zasadne, postawione przez Stronę w skardze pytanie: "Z jakich dokumentów rzekomo wynika, iż część nieruchomości jest w posiadaniu przedsiębiorcy" (k. 5 akt sądowych). Ten stan rzeczy, że na gruncie nr [...] i posadowionych tam budynkach, w zakresie określonym w umowie najmu prowadzona jest działalność gospodarcza potwierdzają również dołączone do akt podatkowych ogólnodostępne materiały w postaci stron internetowych (k. 124-136 akt podatkowych). Organ podatkowy potwierdził to również, kierując pismo do Naczelnika Urzędu Skarbowego. Z uzyskanej odpowiedzi wynika bowiem, że: "(...) znanym tutejszemu adresem prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę A jest [...], (...) Jednocześnie tutejszy organ podatkowy informuje, że składane są deklaracje VAT-7 za 2020 r., w których Spółka wykazuje obrót.". Kwestionując wyliczenia Organu I instancji, odnośnie powierzchni użytkowej budynków oraz powierzchni gruntu, na której są posadowione (związanych z działalnością gospodarczą), które znalazły odzwierciedlenie w załączniku do protokołu oględzin oraz na stronie 5 decyzji I instancyjnej należy zauważyć, że to przecież Strona uniemożliwiła pracownikom Urzędu Miasta dokonanie pomiarów wewnątrz budynków posadowionych, m.in. na działce nr [...]. Nie przedstawiła również własnych wyliczeń w tym zakresie, chociaż z umowy najmu oraz jej oświadczeń wynika, że taka działalność przez Spółkę jest prowadzona. Co istotne też, na co zwrócił uwagę Organ odwoławczy, w przedłożonej informacji IN-1 i załączniku do niej ZIN-1 Podatniczka nie wykazała przedmiotów opodatkowania, związanych z działalnością gospodarczą, ignorując całkowicie fakt, że od [...] (zawarcia umowy najmu), część z nich jest w posiadaniu przedsiębiorcy, tj. Spółki (Najemcy) oraz fakt pobudowania ogrodu zimowego. Sąd zwrócił jednocześnie uwagę, że zarówno Skarżąca, jak i drugi z udziałowców i jednocześnie członek zarządu ww. Spółki A. Z. O. mieli możliwość wypowiedzenia się odnośnie zarówno kwestii prowadzenia działalności gospodarczej na wynajmowanych gruntach i posadowionych tam budynkach, jak i co do ich powierzchni, zajętej na tę działalność. Pomimo jednak dwukrotnych wezwań, kierowanych przez Organ I instancji do ww. osób nie udzieliły one stosownej odpowiedzi (k. 88-92 i 100-104 akt podatkowych). Zwrócić należy również uwagę, że Organ podatkowy korzystnie wyliczył Stronie powierzchnię gruntu do opodatkowania, zajętą na prowadzenie działalności gospodarczej. Z umowy najmu wynika bowiem, że Strona wynajęła całe podwórze, co w przypadku działki nr [...] przekłada się na powierzchnię 0.0593 ha. Tymczasem, z decyzji wynika, że Organ przyjął do opodatkowania powierzchnię 81,42 m2. Podobna sytuacja dotyczy również budynku mieszkalnego. Z informacji przekazanych przez Podatniczkę wynika, że budynek mieszkalny jednorodzinny położony na działce nr [...] ma dla wynajętej piwnicy i parteru (zgodnie z danymi Strony - k. 84 akt podatkowych) powierzchnię użytkową 148,64 m2, a ogród zimowy 81,83 m2. Z decyzji zaś wynika, że do opodatkowania przyjęta została jedynie powierzchnia użytkowa 131,86 m2 (s. 5 decyzji I instancji - k. 117) przy uwzględnieniu specyfiki takich powierzchni jak: "schody", "tarasy", czy "klatka schodowa" (s. 4 decyzji I instancji - k. 118). Sąd zauważył także, że w trakcie toczącego się postępowania podatkowego, mającego na celu ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2020 r., należnego od działek zabudowanych, oznaczonych nr [...] i [...] Skarżąca: - dopiero po dwukrotnym wezwaniu Organu I instancji (k. 17 i 56 akt podatkowych) przedłożyła umowę najmu ze Spółką, na okoliczność prowadzenia przez tę Spółkę działalności gospodarczej na wynajmowanym od Strony gruncie i budynkach na nim posadowionych, - oświadczyła, podczas dokonywanych przez pracowników Urzędu Miasta w dniu 23 lipca 2020 r. oględzin gruntów oznaczonych nr [...] oraz [...] oraz posadowionych na nich budynków (o czym wspomniano już wcześniej), że nie wyraża zgody na dokonanie pomiarów wewnętrznych budynków posadowionych na ww. działkach przez pracowników Urzędu Miejskiego. Wyrażając jednocześnie zgodę na oględziny gruntów i posadowionych na nich budynków z zewnątrz oraz dokonanie pomiarów gruntu od strony drogi powiatowej (k. 76 akt podatkowych), - pomimo dwukrotnego wezwania do złożenia wyjaśnień na piśmie (co było już też podnoszone), m.in. w kwestii ustalenia powierzchni użytkowej budynków oraz powierzchni gruntów zajętych przez Spółką na działalność gospodarczą nie udzieliła stosownej odpowiedzi (k. 89, 104 akt podatkowych), - pomimo dwukrotnego wezwania do złożenia wyjaśnień na piśmie, m.in. w kwestii prowadzonej w ogrodzie zimowym działalności gospodarczej oraz klatek schodowych, schodów i tarasów nie udzieliła stosownej odpowiedzi (k. 95 i 107 akt podatkowych). Wyżej wskazane postępowanie Strony przeczy zasadzie, że Podatniczka nie może czuć się zwolniona od współdziałania z Organem podatkowym w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego zwłaszcza, gdy nieudowodnienie określonej okoliczności faktycznej może prowadzić do rezultatów dla niej niekorzystnych. Z uwagi na powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd nie dopatrzył się również wadliwości w sposobie prowadzenia przez SKO postępowania, w tym wadliwości w sposobie wyjaśnienia przesłanek, jakimi kierował się dokonując zaskarżonego rozstrzygnięcia. Stanowisko Organu odwoławczego jest spójne i logiczne, a także poparte zebranym obszernie przez Organ I instancji materiałem dowodowym. Podkreślić także należy, że podatek od nieruchomości, z samej jego charakterystyki wymaga od podatnika współpracy z Organem podatkowym i czynnego udziału przy jego ustalaniu, czego w przedmiotowej sprawie z pewnością zabrakło. W ocenie Sądu, to postawa Strony, utrudniająca przeprowadzenie czynności procesowych, nieodpowiadanie na wezwania Organu I instancji, sprzeczne i niespójne wyjaśnienia, budzi zastrzeżenia i zasługuje na negatywną ocenę. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło