I SA/Ol 750/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.W.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz opłaty paliwowej za kwiecień 2012r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A.W.K., reprezentowany przez adwokata, wniósł w piśmie procesowym z dnia 27 października 2016r. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez siebie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz opłaty paliwowej za kwiecień 2012r.. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" nr "[...]" określającą wysokość ww. zobowiązania w podatku akcyzowym za kwiecień 2012r. na kwotę 11.843 zł i opłacie paliwowej na kwotę 703 zł. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że zachodzi w sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zarówno u skarżącego, jak też u osób, które zatrudnia. Skarżący jest przedsiębiorcą budowlanym. Podał, że obecna trudna sytuacja rynkowa w branży budowlanej sprawia, że koszty prowadzonych inwestycji i prac zleconych przewyższają przychody, zaś przyszła rentowność inwestycji budowlanych jest bardzo niepewna. Dołączył na poparcie powyższego bilans firmy za okres styczeń - sierpień 2016r.. Wnioskodawca musi na bieżąco ponosić koszty działalności przedsiębiorstwa, w tym koszty zatrudnienia 13 osób i sumiennie się z ich opłacania wywiązuje. Jednak konieczność zapłaty w chwili obecnej spornej kwoty spowodowałaby istotne zaburzenie płynności finansowej przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącego. Zagrożona byłaby realizacja bieżących inwestycji i prac, koniecznym stałoby się również zwolnienie części pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (vide: post. NSA z 20 grudnia 2004r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe orzeczenia, przytaczane w dalszej części uzasadnienia). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004r., sygn. akt FZ 136/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13 maja 2010r., sygn. akt II FZ 182/10). Ponadto zauważyć należy, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, przy czym przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine, posługując się zwrotem "zachodzi niebezpieczeństwo", wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (postanowienie NSA z 30 czerwca 2010r., sygn. akt I GZ 196/10). Sąd rozpoznając zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek stwierdza, że żądanie strony zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu okoliczności opisane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i dane wynikające z dołączonego do wniosku bilansu firmy za okres styczeń - sierpień 2016r. wskazują na trudności w działalności gospodarczej strony. Z bilansu wynika strata w wysokości ponad 300 tys. zł. Uwzględniając przy tym przedstawianą we wniosku trudną sytuację rynkową w branży budowlanej, jak też możliwość zwolnienia części pracowników Sąd uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a.. Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.