I SA/Ol 78/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Zofia Skrzynecka, sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Protokolant referent stażysta Milena Małyszko, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 18 marca 2015r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) określa, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" nr "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" w przedmiocie zarzutów J.M. w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelnik Urzędu Skarbowego (dalej Naczelnik US, Organ I instancji) prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku J.M. (dalej zobowiązany, dłużnik, strona, skarżący) na podstawie zagranicznych tytułów wykonawczych z dnia 22.09.2014r., nr "[...]" oraz nr "[...]", wystawionych przez centralne biuro łącznikowe - Izbę Skarbową w Poznaniu Biuro Wymiany Informacji Podatkowych w Koninie, wobec wniosku administracji norweskiej o dochodzenie należności pieniężnych, przekazanego wraz z zaktualizowanym tytułem wykonawczym z dnia 30.01.2014r. nr "[...]", wystawionym przez administrację norweską. Wszczęcie egzekucji administracyjnej nastąpiło w wyniku zajęcia wierzytelności pieniężnej strony z rachunku bankowego w banku A., w dniu 29.09.2014r. – data doręczenia bankowi przesyłki zawierającej zawiadomienie o zajęciu, k. 9 akt administracyjnych. Odpisy ww. tytułów doręczono zobowiązanemu 30.09.2014r. (k. 8 akt administracyjnych). Pismem z dnia 06.10.2014r. (wpływ do Urzędu Skarbowego w dniu 07.10.2014r.) zobowiązany wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie ww. tytułów wykonawczych. Podniósł niedopuszczalność egzekucji administracyjnej (art. 33 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dalej w skrócie: u.p.e.a.) oraz niespełnienie w zagranicznym tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a.). Dłużnik zarzucił również nieistnienie należności, względnie jej przedawnienie, jednak ze względu na prawną możliwość wniesienia wyłącznie zarzutów z art. 33 § 1 pkt 6 i 8-10 u.p.e.a. wskazał, że podnosi zarzuty z art. 33 § 1 pkt 6 i 10. Strona uznała, że zagraniczne tytuły wykonawcze nie spełniają wymogów odpisów tytułów wykonawczych, o których mowa w przepisie art. 26b § 2 u.p.e.a., wobec braku zamieszczonych w nich adnotacji "odpis zgodny z oryginałem". Powołany przepis art. 26b u.p.e.a. strona uznała za mający zastosowanie w sprawie, z uwagi na brzmienie art. 26 § 5 u.p.e.a.. Ponadto treść zagranicznego tytułu wykonawczego powinna być zgodna z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego. Zobowiązany nie otrzymał pierwotnego tytułu, otrzymał natomiast zaktualizowany tytuł wykonawczy, którego treść, w jego ocenie, nie odpowiada treści zagranicznych tytułów. Pomijając fakt, iż zaktualizowany tytuł wykonawczy oraz zagraniczne tytuły wykonawcze wystawione są w różnych walutach, w ocenie strony istnieją różnice w cyfrowo wyrażonych kwotach należności głównej. Powołał się na art. 102 ust. 2 pkt 3 ustawy o pomocy w zakresie elementów jakie powinien zawierać zagraniczny tytuł wykonawczy. Podniósł także, że z tytułu wykonawczego wynika, iż dochodzone są zaległe podatki za 2006r. i koszty za 2012r.. Jednakże zaktualizowany tytuł wykonawczy dotyczy zapłaty kwoty 37.692 koron norweskich należności głównej, podczas gdy należność główna wskazana w zagranicznym tytule wykonawczym wynosi 18.819,70 zł. Ponadto w zagranicznym tytule wykonawczym wskazano, iż odsetki są naliczane od 5 lutego 2014r. pomimo, że data ta nie ma żadnego pokrycia w zaktualizowanym tytule wykonawczym. Ponadto zobowiązanie nie powinno być określone jako zaległość całoroczna, gdyż nie pracował w Norwegii cały rok 2006 - część B1. poz. 3 zagranicznego tytułu wykonawczego. Postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]", Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając w oparciu o przepisy art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), dalej "k.p.a.", w związku z art. 18, art. 33 § 1 pkt 6 i 10 oraz art. 33 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 1015 ze zm.), uznał za nieuzasadnione zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie ww. zagranicznych tytułów wykonawczych. Pismem z dnia 13.11.2014r. zobowiązany wywiódł zażalenie na powyższe postanowienie Organu egzekucyjnego. Skarżący ponowił dotychczasową argumentację przedstawioną w treści zarzutów. Wniósł o uchylenie postanowienia Organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Dyrektor Izby Skarbowej (dalej Dyrektor IS, Organ odwoławczy, Organ II instancji) uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu ww. postanowienia z dnia "[...]" powołał się na art. 2 § 1 pkt 9, art. 27 § 1 pkt 9, art. 33 § 2 pkt 2, art. 34 § 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2014r. poz. 1619), i stwierdził, że postępowanie Organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów zostało przeprowadzone prawidłowo i zgodnie z trybem określonym w art. 34 u.p.e.a.. W jego ocenie Organ I instancji prawidłowo uznał, że wniesione zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. zagranicznych tytułów wykonawczych, są nieuzasadnione. W odniesieniu do zarzucanego niedoręczenia "odpisów" tytułów wykonawczych, które w ocenie strony powinny być sporządzone zgodnie z przepisem art. 26b u.p.e.a., w związku z jego podobnym brzmieniem z art. 26 § 5 u.p.e.a., Organ II instancji podał, że wymogi odpisu tytułu wykonawczego określone w przepisie art. 26b u.p.e.a. nie dotyczą sytuacji wystawienia tytułów wykonawczych kierowanych do zobowiązanego celem wszczęcia postępowania egzekucyjnego, zgodnie z przepisem art. 26 § 5 u.p.e.a.. W szczególności odpis tytułu wykonawczego, o którym mowa w przepisie art. 26 § 5 pkt 1 i 2 u.p.e.a., doręczany zobowiązanemu w celu wszczęcia egzekucji administracyjnej, nie jest tożsamy z "odpisem tytułu wykonawczego", uregulowanym w przepisie art. 26b u.p.e.a.. Powołany art. 26b u.p.e.a. ma zastosowanie w innych przypadkach, wymagających sporządzenia dodatkowych, kolejnych odpisów tytułów wykonawczych, stanowiących kopię tytułu pierwotnego. Te okoliczności nie występują w przedmiotowej sprawie. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił uwagę na art. 26 § 5 u.p.e.a. określający moment wszczęcia egzekucji administracyjnej - z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego (pkt 1 art. 26 § 5), bądź też z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego (pkt 2). Powołał się na art. 123 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 11 października 2013r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz.U. poz. 1289), zwanej dalej "ustawą o wzajemnej pomocy" i wyjaśnił, że sporządzonego na podstawie ww. przepisu art. 26b u.p.e.a. odpisu tytułu wykonawczego, nie doręcza się zobowiązanemu ponownie. Użyty w przepisie art. 26 § 5 u.p.e.a. zwrot "doręczenie odpisu tytułu wykonawczego" należy odczytywać jako obowiązek doręczenia sporządzonego wydruku tytułu, w przypadku wszczynania egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych przekazanych drogą elektroniczną. Zdaniem Dyrektora IS Organ I instancji prawidłowo ocenił, że doręczone zobowiązanemu zagraniczne tytuły wykonawcze zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, według ustalonego wzoru (określonego w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19.11.2013r. w sprawie wzorów wniosków o udzielenie pomocy kierowanych do państw trzecich, zaktualizowanego tytułu wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego oraz zarządzenia zabezpieczenia, Dz. U. z 2013r., poz. 1356), dalej rozporządzenie z 19.11.2013r.. Przy tym jak ocenił, nie ma racji skarżący, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego niekonsekwentnie odniósł się do podniesionych zastrzeżeń, bądź też że przedstawił jedynie techniczny aspekt sporządzania tytułów wykonawczych, nie mający wpływu na ocenę podnoszonych zastrzeżeń. Z kolei w zakresie kolejnego zarzutu Dyrektor IS uznał, że treść zagranicznych tytułów wykonawczych, wystawionych przez centralne biuro łącznikowe, odpowiada jednak treści zaktualizowanego tytułu wykonawczego, wystawionego przez zagranicznego wierzyciela, a ponadto zagraniczne tytuły wykonawcze zawierają obowiązkowe elementy wskazane w przepisie art. 102 ust. 2 ustawy o wzajemnej pomocy. W zakresie różnicy kwot wskazanych w zaktualizowanym tytule wykonawczym i w zagranicznych tytułach wykonawczych, Organ odwoławczy oparł się na wyjaśnieniach Organu I instancji, iż różnice w cyfrowo wyrażonych kwotach wynikają z faktu określenia należności w różnych walutach. O ile zaktualizowany tytuł wykonawczy z dnia 30.01.2014r. został wystawiony przez zagranicznego wierzyciela, a żądane należności zostały wyrażone w koronach norweskich, o tyle zagraniczne tytuły wykonawcze z dnia 22.09.2014r. wystawione przez centralne biuro łącznikowe - Izbę Skarbową w Poznaniu Biuro Wymiany Informacji Podatkowych w Koninie, zostały przeliczone na złotówki polskie. Różnica w kwotach jest zatem dla Organu oczywista. Ponadto wbrew twierdzeniom strony nie stanowi uchybienia w wystawieniu zagranicznego tytułu wskazanie daty 05.02.2014r., od której nalicza się dalsze odsetki za zwłokę. Dyrektor IS wyjaśnił, że powyższa data w istocie nie wynika z treści zaktualizowanego tytułu wykonawczego, ale z art. 75 ust. 2 ustawy o wzajemnej pomocy, który stanowi, iż odsetki nalicza się od dnia otrzymania przez centralne biuro łącznikowe wniosku o odzyskanie należności pieniężnych. Wniosek o dochodzenie należności centralne biuro łącznikowe otrzymało właśnie w dniu 05.02.2014r.. Natomiast w zakresie nieistnienia obowiązku, określenia nieprawidłowego okresu za który zaległość podatkowa jest należna, przedawnienia dochodzonych należności, czy też braku doręczenia zobowiązanemu pierwotnego tytułu wykonawczego, Dyrektor IS uznał, że nie mogły one być przedmiotem rozpoznania przez Organ egzekucyjny w trybie zarzutów wnoszonych na podstawie art. 33 u.p.e.a.. Wskazał na art. 33 § 2 u.p.e.a. oraz art. 104 ustawy o wzajemnej pomocy i podał, że wszelkie zastrzeżenia dłużnika dotyczące istnienia należności, jej wysokości, jak również doręczenia pierwotnego tytułu wykonawczego, powinny być kierowane do wierzyciela dochodzonych należności, i podlegają rozpoznaniu zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie. W skardze wniesionej do Sądu zobowiązany zarzucił naruszenie następujących przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy: – art. 33 § 1 pkt 6 w zw. z art. 26 § 1 w zw. z art. 26b § 2 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż prowadzenie egzekucji było dopuszczalne pomimo wadliwości przy wszczęciu przedmiotowego postępowania wynikającej z braku doręczenia odpisu tytułu wykonawczego wydanego według właściwych przepisów u.p.e.a., – art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na niespełnieniu w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy, – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia Organu I instancji w sytuacji, gdy istniały podstawy do uchylenia tego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora IS, jak też postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego, oraz zasądzenie od Organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu, według norm przepisanych. Przytaczając okoliczności faktyczne zaistniałe w przedmiotowej sprawie skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, iż Organ egzekucyjny nie doręczył zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, a zatem nie doszło do skutecznego wszczęcia egzekucji. Wskazał, że odpis tytułu wykonawczego, sporządzony przez Organ egzekucyjny, zawiera adnotację "odpis zgodny z oryginałem", datę sporządzenia, imię i nazwisko oraz podpis pracownika, który sporządził odpis /zgodnie z art. 26b § 2 u.p.e.a./. Dłużnik otrzymał w korespondencji odebranej w dniu 30 września 2014r. dokument zatytułowany zagraniczny tytuł wykonawczy, jednakże dokument ten nie stanowi odpisu tytułu wykonawczego w rozumieniu ustawy, gdyż nie zawiera informacji, że stanowi "odpis". Dodatkowo nie zawiera adnotacji, o której mowa w art. 26b § 2 u.p.e.a. "odpis zgodny z oryginałem". Dokument ten zawiera jedynie pieczątkę "za zgodność z oryginałem", co należy traktować jako brak formalny odpisu tytułu wykonawczego. W ocenie skarżącego ustawodawca nie pozostawił w tym zakresie Organom dowolności, gdyż sformułowanie: odpis zgodny z oryginałem - zostało wzięte w cudzysłów, co oznacza, iż tylko taka forma jest prawnie dopuszczalna. Strona powołała się na wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2012r. sygn. akt II FSK 2615/10 w zakresie wpływu względów formalnych na prowadzoną egzekucję administracyjną. Skarżący zarzucił, że stanowisko Organu egzekucyjnego co do tego, iż nie miał on obowiązku wystawienia odpisu tytułu wykonawczego, jest błędne i niekonsekwentne. Organ odwoławczy błędnie uznaje, że ustawodawca w ramach jednego aktu normatywnego użył sformułowania "odpis tytułu wykonawczego" w dwóch, różnych znaczeniach, w tym, iż art. 26b ma zastosowanie do sytuacji, w których wymagane jest sporządzenie dodatkowych, kolejnych odpisów tytułów wykonawczych. Powoływany przez Organ art. 26 § 1d u.p.e.a. odnosi się wyłącznie do kwestii technicznej ułatwiającej obieg dokumentów pomiędzy poszczególnymi Organami. Przy czym ustawa wskazuje konkretnie, których przepisów nie stosuje się do zagranicznych tytułów wykonawczych, m.in. art. 27, art. 27a, art. 28b i art. 29, a zatem wśród nich nie ma ww. art. 26b i art. 26 § 5 u.p.e.a.. Zobowiązany podkreślił, że otrzymał jedynie zaktualizowany tytuł wykonawczy, którego treść nie odpowiada wystawionym na tej podstawie zagranicznym tytułom wykonawczym. Powołał się na art. 102 ust. 2 pkt 3 ustawy o wzajemnej pomocy i przedstawił podniesione już w piśmie w sprawie zarzutów zastrzeżenia co do daty 05.02.2014r., wskazanej w zagranicznym tytule wykonawczym, od której nalicza się dalsze odsetki za zwłokę. W ocenie dłużnika powyższa data nie znajduje pokrycia w zaktualizowanym tytule wykonawczym. Ponadto nie jest zrozumiałe wskazanie w zagranicznym tytule wykonawczym okresu należności od 01.01.2006r. do 31.12.2006r., w związku z faktem, że nie pracował w Norwegii cały rok. W jego opinii, dochodzony obowiązek nie może być zatem ujęty jako należność całoroczna. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(jedn. tekst Dz. U. z 2014r. poz. 1647), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwaną dalej także jako "p.p.s.a."), sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a., jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu podatkowego oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. poz. 1289) ustalono wzór zagranicznego tytułu wykonawczego. Zagraniczny tytuł wykonawczy został wystawiony według ustalonego wzoru. W przypadku tytułu wykonawczego otrzymanego przez organ egzekucyjny przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej sporządza się jego wydruk. Na wydruku umieszcza się potwierdzenie zgodności danych zawartych w wydruku tytułu wykonawczego z treścią tytułu wykonawczego otrzymanego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej ze wskazaniem daty dokonania wydruku oraz imienia, nazwiska, stanowiska służbowego i podpisem osoby dokonującej potwierdzenia, działającej z upoważnienia organu egzekucyjnego. W konsekwencji uznać należy, że urzędowo poświadczony wydruk tytułu wykonawczego, który został doręczony dłużnikowi, odpowiada pojęciu odpisu tytułu wykonawczego. Nie jest uzasadniony zarzut dotyczący naliczenia odsetek. Według art. 75 ust. 1 powołanej ustawy " Od należności pieniężnych państw członkowskich, o których mowa w art. 2 pkt 1-3, nalicza się odsetki w wysokości i na zasadach określonych w przepisach działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). 2. Odsetki nalicza się od dnia otrzymania przez centralne biuro łącznikowe wniosku o odzyskanie należności pieniężnych". Za uzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na niespełnieniu w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy, Zgodnie z treścią art. 102 ust. 1 treść zagranicznego tytułu wykonawczego powinna być zgodna z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego. Zagraniczny tytuł wykonawczy powinien zawierać co najmniej: 1) nazwę i adres siedziby lub inne dane dotyczące organu lub urzędu występującego z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych; 2) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres zamieszkania lub siedziby oraz inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu; 3) określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnych wyrażonych w złotych oraz okresu, którego dotyczą należności pieniężne; 4) oznaczenie pierwotnego tytułu wykonawczego; 5) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu zagranicznego tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej. W zagranicznym tytule wykonawczym wykazuje się należności pieniężne po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w sposób określony w art. 85 ust. 3. Zgodnie z treścią art. 41ust. 1 powołanej ustawy wniosek o odzyskanie należności pieniężnych oraz jednolity tytuł wykonawczy powinny zawierać co najmniej: 1) nazwę i adres siedziby lub inne dane dotyczące wierzyciela lub organu egzekucyjnego, innego organu lub urzędu: a) odpowiedzialnego za określenie wysokości należności pieniężnych, b) od którego można uzyskać dalsze informacje dotyczące należności pieniężnych lub możliwości zaskarżenia obowiązku zapłaty tych należności, jeżeli jest inny niż określony w lit. a; 2) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu; 3) określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnych, wyrażonych w złotych i w walucie państwa, do którego wniosek jest kierowany, oraz okresu, którego dotyczą należności pieniężne; 4) oznaczenie pierwotnego tytułu wykonawczego. Zagraniczny tytuł wykonawczy zawiera określenie wysokości należności pieniężnych w złotych. Zaktualizowany tytuł wykonawczy, w oparciu o który wystawiono zagraniczny tytuł wykonawczy, określa zapłatę kwoty wyrażonej w koronach norweskich. Wbrew wymogom powołanej ustawy zaktualizowany tytuł wykonawczy nie określał wysokości należności pieniężnych, wyrażonej w złotych. W konsekwencji nie można uznać, że treść zagranicznego tytułu wykonawczego jest zgodna z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego. Ustawa o wzajemnej pomocy nie przyznaje organowi prawa do przeliczenia we własnym zakresie należności pieniężnych, wyrażonej walucie państwa, w tym przypadku w koronach norweskich, na złote polskie. W konsekwencji za uzasadniony należy uznać zarzut określony w art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. poprzez niespełnienie w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy w związku z treścią art. 41ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy. Uznając zatem złożoną skargę za zasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Organ uwzględni wskazania Sądu i dokona oceny zarzutów egzekucyjnych z uwzględnieniem faktu, że treść zagranicznego tytułu wykonawczego nie jest zgodna z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego. O treści określonej w pkt II wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152, zaś o zwrocie kosztów postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200, 205 i 209 tej ustawy (pkt III wyroku).