I SA/Ol 797/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi M. G., R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy wznowienia postępowania podatkowego w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2016r. postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wnioskiem z dnia 3 listopada 2017 r. skarżący R. G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną M. G. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z emerytury skarżącego w wysokości "[...]" zł, renty żony skarżącego w kwocie "[...]" zł oraz pomocy z MOPS w kwocie "[...]" zł tytułem dodatku "na życie" – w miesiącach październik i listopad oraz "[...]" zł tytułem dodatku na gaz – dopłata roczna. Łączny dochód rodziny wynosi "[...]" zł netto miesięcznie. Skarżący wraz z żoną jest właścicielem połowy budynku z 1900r. wymagającego remontu o powierzchni 168 m2 położonego na działce wspólnej "[...]" o szacunkowej wartości "[...]" zł, w którym znajduje się mieszkanie skarżącego i jego żony o powierzchni 154 m2 o wskazanej wyżej wartości. Ponadto są współwłaścicielami nieruchomości rolnej we współwłasności z innymi osobami, jak wskazał skarżący bez możliwości sprzedaży. Innego majątku nie posiadają. Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawca wskazał na problemy ze zdrowiem. Wyjaśnił, iż jest inwalidą "znacznego stopnia", ma 81 lat, od kilku miesięcy nie wychodzi z domu. Żona wnioskodawcy od 1995r. jest na rencie inwalidzkiej, jest po kilku operacjach (choroba nowotworowa), ponadto choruje na cukrzycę i bezwład ciała. Podkreślił, iż wraz z mężem ponoszą następujące koszty utrzymania: leki 187 zł, prąd 189 zł, woda 156 zł, gaz po przedpłacie 1350 zł -1565 (+ pomoc społeczna 300 zł), TV- 60 zł, telefon -50 zł, szambo 150 zł, śmieci 29 zł, środki czystości i środki papiernicze – 70 zł, "egzekucje komornicze" i nienależne podatki" – 334,40 zł. Ogółem wydatki 2.791 zł. Odnosząc się do posiadanego majątku wyjaśnił, że lokalizacja nieruchomości obok cmentarza oraz dewastacja i zanieczyszczenie jeziora, wspólnego lasu i gruntów przez ścieki cmentarne, śmieci i inne nieczystości pozbawiła właścicieli możliwości sprzedaży przedmiotowych nieruchomości. Na formularzu wniosku skarżący nadto zamieścił adnotacje, w której wniósł o ustanowienie radcy prawnego w osobie K. P. Ś., ul. "[...]", "[...]". Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zdaniem referendarza sądowego, skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), a więc jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja majątkowa i dochodowa skarżącego jest skomplikowana. Ponadto wnioskodawca oraz jego żona borykają się z problemami zdrowotnymi, co z natury rzeczy generuje większe, a czasami nieprzewidziane wydatki. Środki finansowe, którymi dysponują (ok. "[...]" zł na dwie osoby – w tym pomoc MOPS) wystarczają jedynie do zaspokojenia najbardziej podstawowych ich potrzeb życiowych. Posiadany zaś majątek nie przynosi dochodu. Sytuacja strony nie pozwala zatem na poniesienie kosztów związanych z postępowaniem przed sądem administracyjnym jak i związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru. W tej sytuacji należało przyjąć, że zaistniały okoliczności warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, o co wnosił skarżący. Jednocześnie należy wyjaśnić, że wyznaczenie konkretnej osoby jako pełnomocnika z urzędu nie należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych. Ustanawiając na rzecz strony radcę prawnego sąd nie wskazuje zatem w wydanym postanowieniu konkretnego pełnomocnika. Sąd zwracając się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie pełnomocnika może jedynie poinformować ten organ, iż strona wnosiła o ustanowienie konkretnego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z art. 244 § 3 p.p.s.a. jeżeli strona we wniosku wskazała radcę prawnego właściwa rada okręgowa izby radców prawnych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym, wyznaczy radcę prawnego wskazanego przez skarżącego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.