I SA/Ol 831/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. D. na decyzję Dyrektora "[...]’ Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie: ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wnioskiem z dnia 8 lutego 2016 r. skarżący L. D. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" w przedmiocie: ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej w wysokości 43 682,72 zł. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, że wraz z żoną są emerytami i nie posiadają żadnego majątku. Są schorowanymi, starszymi ludźmi ( skarżący ma 74 lata, zaś żona 70 lat). Skarżący podniósł, że obecnie jest w trakcie leczenia związanego ze stwierdzonym u niego nowotworem lewego oka. Poza tym choruje na serce. Wyjaśnił, że otrzymuje dochód z tytułu emerytury w kwocie 1.043 zł, zaś żona wnioskodawcy otrzymuje emeryturę w kwocie 907 zł miesięcznie. Przeprowadzona egzekucja z emerytury skarżącego i jego żony spowoduje, że nie będzie ich stać na zakup leków oraz na pokrycie kosztów leczenia onkologicznego. Z kolei, z formularza wniosku PPF wynika, że małżonkowie z uzyskiwanych dochodów ponoszą wydatki : żywność – 500 zł, zakup odzieży, obuwia -150 zł, środki czystości itp. – 100 zł, zakup lekarstw – 400 zł, spłata kredytu na zakup aparatu słuchowego – 280 zł, koszty dojazdów do lekarzy i wizyt lekarskich- 100 zł, energia elektryczna- 100 zł, gaz- 50 zł, woda – 30 zł. Nadto w odpowiedzi na wezwanie Referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2016 r., skarżący pismem z dnia 25 stycznia 2016 r. wyjaśnił, że: - żona otrzymuje emeryturę w kwocie 907,23 zł netto miesięcznie, - nie korzysta z żadnej pomocy finansowej. Zamieszkuje na zasadzie służebności u syna K. D., z tego tytułu przekazuje synowi kwotę 100 zł za energię elektryczną i stałą kwotę za wodę – 30 zł. Pozostałe koszty utrzymania mieszkania tj. koszty ogrzewania, zakupu opału ponosi syn wnioskodawcy. - nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z synem, Do pisma skarżący załączył: potwierdzenia spłaty rat kredytu – 287,17 zł miesięcznie, kserokopię biletów PKP, odpis z rachunku bankowego A. D. za okres od 30.11.2015 r. do 31.12.2015 r., przekaz pocztowy potwierdzający wysokość uzyskiwanej przez wnioskodawcę emerytury, kserokopię faktury VAT z tytułu opłaty za energię elektryczną, kserokopię karty leczenia szpitalnego z dnia 30.07.2010 r., kserokopie karty informacyjnej z leczenia szpitalnego z dnia 18.03.2015 r., skierowanie do poradni specjalistycznej z dnia 18.03.2015 r., zaświadczenie z Banku Spółdzielczego o stanie konta wnioskodawcy na dzień 25.01.2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozpoznając wniosek skarżącego, należało zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia ma charakter zamknięty. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Wskazując zaś na ukształtowane na gruncie ww. przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny, podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, w związku ze złożonym wnioskiem skarżący dostatecznie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków, o jakich mowa w przytoczonej powyżej regulacji prawnej. Rozpoznając wniosek, Sąd miał na względzie, z jednej strony że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej w wysokości 43 682,72 zł, z drugiej zaś – sytuację majątkową i zdrowotną skarżącego wynikającą z przedłożonej, w związku z ubieganiem się o prawo, dokumentacji. Sąd uznał, że w świetle tej dokumentacji, przekonywującą jest argumentacja strony skarżącej, iż wykonanie decyzji może skutkować istotnym pogorszeniem jej sytuacji. Z dokumentów oraz oświadczeń wnioskodawcy obrazujących jego sytuację majątkową i rodzinną wynika bowiem, iż skarżący wraz z żoną utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z emerytury – w kwocie 1.950 zł netto miesięcznie. Świadczenia te muszą zaspokajać potrzeby życiowe zarówno jego, jak i jego żony. Ponadto wnioskodawca ponosi wysokie koszty leczenia ok. 400 zł miesięcznie oraz koszty dojazdów do placówek leczniczych ok. 100 zł miesięcznie. W tym kontekście jako uzasadnione jawią się zaprezentowane we wniosku uwagi o istnieniu realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To z kolei determinuje uznanie, że w sprawie zachodzi przesłanka zastosowania instytucji ochrony tymczasowej unormowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.