I SA/Ol 833/15

POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.R. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia składek postanawia odrzucić skargę. I.R. wniosła za pośrednictwem organu w formie dokumentu elektronicznego na adres skrzynki mailowej organu, skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia składek. Przedmiotowa skarga została wydrukowana przez pracownika organu oraz opatrzona pieczęcią wpływu do organu w dniu 30 listopada 2015r.. Wydrukowany egzemplarz skargi skarżąca podpisała w dniu 14 grudnia 2015r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). W niniejszej sprawie ostatni trzydziesty dzień do wniesienia skargi liczony od dnia 28 października 2015r. (doręczenia zaskarżonej decyzji stronie skarżącej) przypadał na dzień 27 listopada 2015r. (piątek), w którym skarżąca wysłała drogą elektroniczną skargę o godz. 23:57 (karta nr 2 akt sądowych). Skardze tej nadany został jednak wymiar materialny w dniu 30 listopada 2015r. (poniedziałek), w którym skarga została wydrukowana, co skutkowało możliwością przyjęcia, że skarga w tej dacie została wniesiona do Sądu – za pośrednictwem organu (art. 54 § 1 ppsa). Skuteczne wniesienie skargi kierowanej do Sądu dopiero w dniu 30 listopada 2015r. oznacza jednak, że czynność ta nastąpiła z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ppsa. Powyższe jest zgodne z oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażoną w postanowieniu z dnia 6 maja 2015r. sygn. akt I OSK 1035/15. NSA w uzasadnieniu ww. orzeczenia wyjaśnił, że w ustawie ppsa, "w przeciwieństwie chociażby do Kodeksu postępowania administracyjnego, nie przewidziano możliwości wniesienia pisma drogą elektroniczną. Dokonanie tej czynności w takiej formie skutkuje zaś koniecznością doprowadzenia do sytuacji, w której wniesionej przez stronę skardze – w świetle przepisów postępowania sądowoadministracyjnego - może zostać nadany bieg". Możliwość wniesienia skargi drogą elektroniczną została przewidziana w art. 54 § 1a ppsa, jednak przepis ten wchodzi w życie dopiero od dnia 11 lutego 2017r., wobec zmian dokonanych przez art. 4 pkt 9) lit. a) ustawy z dnia 10 stycznia 2014r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r. poz. 183 ze zm.). Obecnie obowiązuje uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014r., sygn. akt I OPS 10/13, w której wskazano, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym - z uwagi na treść art. 46 ppsa - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013r., poz. 262 ze zm.), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W powołanej uchwale podkreślono także, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednolicie, że pismo takie – po jego wydrukowaniu – jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku. Pismo procesowe złożone w postaci elektronicznej - w zakresie nieunormowanym szczególnymi przepisami - nie wywołuje skutków prawnych, które ustawa wiąże ze złożeniem pisma procesowego, przy czym nie chodzi o brak formalny pisma, lecz o jego pierwotny, nieusuwalny brak skuteczności spowodowany użyciem nieautoryzowanej techniki (p. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2009r., sygn. akt I KZP 39/08, OSNKW 2009, nr 5, poz. 36, z dnia 15 lipca 2010r., sygn. akt III SW 87/10, OSNP 2011, nr 3-4, poz. 53 oraz z dnia 25 października 2011r., sygn. akt III SW 70/11, OSNP 2012, nr 11-12, poz. 144). Najwcześniejszą datę, w której pismo nadane drogą elektroniczną może być uznane za wniesione do sądu, jest data jego wydrukowania. Wówczas dopiero pismo takie uzyskuje wymiar materialny, a więc przyjmuje cechy pisma tradycyjnego. Wykonany wydruk należy, jako pismo wpływające do sądu, oznakować pieczęcią (tzw. prezentatą) oraz podpisem pracownika przyjmującego pismo, ze wskazaniem sądu, daty i godziny wpływu oraz liczby załączników. Miarodajny jest bowiem rzeczywisty czas wydrukowania, wtedy bowiem zapis elektroniczny uzyskuje swą zmaterializowaną - tradycyjną, papierową - formę (p. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012r. sygn. akt III CZP 9/12). Zatem w rozpoznawanej sprawie nie ma możliwości dokonania kontroli sądowoadministracyjnej wydanej przez organ decyzji. Wynika to z faktu nieprawidłowego zachowania strony, która wysłała skargę drogą elektroniczną w dniu 27 listopada 2015r. (piątek) o godz. 23:57. Pracownik organu wydrukował skargę przesłaną przez skarżącą na skrzynkę elektroniczną niezwłocznie, bo w najbliższym dniu roboczym - 30 listopada 2015r. (poniedziałek), i dopiero z tym dniem należy wiązać czynność, jaką jest wniesienie skargi. Skoro zatem w niniejszej sprawie wniesienie skargi do Sądu, za pośrednictwem organu, nastąpiło w dacie jej wydrukowania przez pracownika organu, co miało miejsce w dniu 30 listopada 2015r., a ostatni dzień na wniesienie skargi przypadał na dzień 27 listopada 2015r. przyjąć należy, że skarga złożona została z uchybieniem terminu i dlatego podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.