I SA/Ol 853/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.G. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. P.G. w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą z dnia 15 listopada 2010 r., zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Dyrektora Izby Celnej. W uzasadnieniu podniósł, iż prowadzi przedsiębiorstwo niewielkich rozmiarów. Organy celne wszczęły w związku z tą działalnością szereg postępowań w przedmiocie określenia należności publicznoprawnych, przy czym Dyrektor Izby Celnej wydał już 7 decyzji utrzymujących w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje pogorszenie już i tak trudnej sytuacji finansowej wnioskodawcy. W konsekwencji grozi mu znaczna szkoda majątkowa i trudności w prowadzeniu firmy. Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazując na ukształtowane na gruncie powołanego przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag należy podzielić stanowisko strony skarżącej, iż natychmiastowe wykonanie decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności w wysokości 6.033 zł, w sytuacji, gdy toczą się wobec niej inne postępowania, może spowodować znaczną dla niej szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Rozpoznając przedmiotowy wniosek należało mieć również na uwadze, że wyrokami z dnia 18 listopada 2010 r. tut. Sąd uwzględnił skargi strony na wydane w podobnym stanie faktycznym decyzje organu celnego w sprawach o sygn. akt I SA/Ol 654/10 – 660/10 oraz I SA/Ol 700/10 – 704/10. Natomiast w sprawach o sygn. akt: I SA/Ol 739/10 – 741/10, I SA/Ol 748/10 – 753/10 oraz I SA/Ol 877/10 – 879/10 Sąd umorzył postępowania sądowe na skutek uwzględnienia złożonych w tych sprawach skarg strony przez organ II instancji w przewidzianym w art. 54 § 3 p.p.s.a. trybie autokontroli. W tym kontekście jako uzasadniona jawi się argumentacja wnioskodawcy o istnieniu realnego zagrożenia pogorszenia, już i tak trudnej sytuacji finansowej w ramach prowadzonej działalności. Powyższe determinuje uznanie, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a zarazem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.