I SA/Ol 89/10

Dnia 25 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 sierpnia 2010 roku wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005 r. postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji I SA/Ol 89/10 Uzasadnienie Pismem procesowym z dnia 26.04.2010r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy K. z dnia "[...]" utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005 r. w kwocie 95.315 zł. Podniosła, iż stosownie do art. 61 par.2 punkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w wyniku wykonania decyzji. W uzasadnieniu pisma Skarżąca wskazała, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]" stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy K. z dnia "[...]" określającej pierwotnie zobowiązanie podatkowe za 2005r. W związku z tym, za błędne uznała twierdzenie Wójta Gminy (wierzyciela), iż zobowiązanie podatkowe za 2005 rok nie uległo przedawnieniu, gdyż zostało zabezpieczone hipoteką przymusową w dniu 6 marca 2008r. Podniosła, iż powyższa hipoteka upadła w wyniku stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Ponadto dodała, iż jako osoba fizyczna nie podlegała obowiązkowi określonemu w art. 68 par.2 punkt 1 Ordynacji podatkowej, a w związku z tym, zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu w dniu 31 grudnia 2008r. Zarzuciła również, iż Wójt Gminy doprowadził do bezpodstawnego wzbogacenia się Gminy K., kwotą pobranego lecz nienależnego podatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przystępując do oceny wniosku z punktu widzenia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzić należy, że instytucja wstrzymania ma charakter wyjątkowy, a w związku z tym nie można czynić z niej powszechnie stosowanego środka. Należy także zauważyć, iż orzeczenie dotyczące wstrzymania ma charakter fakultatywny, a więc może lecz nie musi być wydane, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Natomiast w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.( por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, LEX nr 564208). Sąd wydając orzeczenie dokonał oceny wniosku Skarżącej wraz z załącznikami w aspekcie wystąpienia lub nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, Skarżąca nie przedstawiła wystarczających argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji i tym samym nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za jej wstrzymaniem. Przede wszystkim nie powiązała swojej aktualnej sytuacji finansowej z koniecznością zapłaty spornej kwoty podatku. Również sformułowane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zarzuty o przedawnieniu zobowiązania podatkowego czy też bezpodstawnym wzbogaceniu się Gminy K., nie mogą stanowić przesłanki uzasadniającej zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można bowiem uznać za przesłankę wstrzymania wykonania decyzji podnoszonych zarzutów, które będą dopiero merytorycznie badane w trakcie postępowania przed Sądem. W tej sytuacji działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.