I SA/Ol 926/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi M. G., R. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wnioskiem z dnia 28 grudnia 2017 r. skarżący R. G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną M.G. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z emerytury skarżącego w wysokości "[...]" zł, renty jego żony w kwocie "[...]" zł oraz pomocy społecznej, która w miesiącach listopad i grudzień wyniosła "[...]" zł tytułem "na opłaty". Łączny dochód rodziny wynosi "[...]" zł netto miesięcznie. Skarżący wraz z żoną jest właścicielem połowy budynku z 1900 r. wymagającego generalnego remontu położonego na działce wspólnej "[...]" o szacunkowej wartości "[...]" zł, w budynku tym znajduje się mieszkanie o powierzchni "[...]" m2 o wskazanej wyżej wartości. Ponadto wraz z żoną są współwłaścicielami nieruchomości rolnej we współwłasności z innymi osobami, jak wskazał skarżący bez możliwości sprzedaży. Innego majątku nie posiadają. Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawca wskazał na problemy ze zdrowiem, brak środków finansowych i zadłużenie. Wyjaśnił, iż jest inwalidą "znacznego stopnia", ma 82 lata, choruje na "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]". Jego żona od 1995r. jest na rencie inwalidzkiej, jest po kilku operacjach ("[...]"). Podkreślił, iż wraz z żoną ponoszą następujące koszty utrzymania: leki "[...]" zł, prąd "[...]" zł, woda "[...]" zł, gaz "[...]" zł, TV "[...]" zł, telefon "[...]" zł, śmieci "[...]" zł, środki czystości i środki papiernicze – "[...]" zł. Skarżący podniósł, iż wraz z żoną posiada zadłużenie w wysokości "[...]" zł w związku z naprawą dachu po zerwaniu go przez wichurę. Pomoc społeczna uzyskana na ten cel przez skarżących wyniosła "[...]" zł. Posiada zadłużenie z tytułu opłaty rocznej za gaz w wysokości "[...]" zł. Posiada także zadłużenie "sądowe" w wysokości "[...]" zł w związku z prowadzeniem spraw o sygn. "[...]", "[...]". Łącznie zadłużenia wynoszą "[...]" zł. Odnosząc się do posiadanego majątku wyjaśnił, że lokalizacja nieruchomości obok cmentarza oraz dewastacja i zanieczyszczenie jeziora, wspólnego lasu i gruntów przez ścieki cmentarne, śmieci i inne nieczystości pozbawiła właścicieli możliwości sprzedaży przedmiotowych nieruchomości. Na formularzu wniosku skarżący ponadto zamieścił adnotację, w której wniósł o ustanowienie radcy prawnego w osobie K. P. Ś., z kancelarii przy ul. "[...]", "[...]". Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zdaniem referendarza sądowego, skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), a więc jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja majątkowa i dochodowa skarżącego jest skomplikowana. Ponadto wnioskodawca oraz jego żona borykają się z problemami zdrowotnymi, co z natury rzeczy generuje większe, a czasami nieprzewidziane wydatki. Środki finansowe którymi dysponują (ok. "[...]" zł na dwie osoby – w tym pomoc MOPS) wystarczają na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Dodatkowo skarżący i jego żona posiadają zadłużenie. Posiadany zaś majątek nie przynosi dochodu. Sytuacja strony nie pozwala zatem na poniesienie kosztów związanych z postępowaniem przed sądem administracyjnym jak i związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru. W tej sytuacji należało przyjąć, że zaistniały okoliczności warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, o co wnosił skarżący. Jednocześnie należy wyjaśnić, że wyznaczenie konkretnej osoby jako pełnomocnika z urzędu nie należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych. Ustanawiając na rzecz strony radcę prawnego sąd nie wskazuje zatem w wydanym postanowieniu konkretnego pełnomocnika. Sąd zwracając się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie pełnomocnika może jedynie poinformować ten organ, iż strona wnosiła o ustanowienie konkretnego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z art. 244 § 3 p.p.s.a. jeżeli strona we wniosku wskazała radcę prawnego właściwa rada okręgowa izby radców prawnych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym, wyznaczy radcę prawnego wskazanego przez skarżącego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.