I SA/Ol 97/14

Dnia 20 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2014 roku wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia łącznego zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia I SA/Ol 97/14 Uzasadnienie A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia łącznego zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych, w której został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Uzasadniając powyższy wniosek pełnomocnik Skarżącej wskazał, że w stosunku do Strony wszczęto egzekucję, a wykonanie decyzji może narazić ją na znaczny uszczerbek majątkowy, w postaci pozbawienia środków na niezbędne utrzymanie. Ponadto egzekucja spowoduje konieczność poniesienia znacznych kosztów egzekucyjnych, których Skarżąca chciałaby uniknąć. Pełnomocnik wskazał, że Skarżąca jest zatrudniona na etacie i otrzymuje około 3000 zł brutto. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W świetle powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostało uzależnione od wykazania przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Strona obowiązana jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Odnosząc przytoczoną wyżej regulację prawną do rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należało, że wniosek Skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie. Strona nie wykazała bowiem, że wykonanie zaskarżonego aktu organu administracji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków. Strona ograniczyła się wyłącznie do wskazania, iż na podstawie wystawionego tytułu wykonawczego wszczęto wobec niej postępowanie egzekucyjne, w wyniku którego, może zostać pozbawiona niezbędnych środków na jej utrzymanie. Należy natomiast zauważyć, że konieczność zapłaty zobowiązania podatkowego i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, jest zwykłym następstwem wydania decyzji podatkowej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego nie naprawiłoby (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 450/09, opubl.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego sam fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie stanowi automatycznej podstawy wstrzymania wykonania decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku jest możliwe jedynie w sytuacji uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami, czego jednakże w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała. Dokonując oceny przedmiotowego wniosku, Sąd miał na względzie że przedstawione przez Skarżącą informacje nie dawały pełnego obrazu jej kondycji finansowej. Strona wskazała jedynie, że jest zatrudniona na etacie i otrzymuje około 3000 zł brutto. Skoro zaś przedłożone przez Stronę dane nie pozwalały na wyprowadzenie nie budzącej wątpliwości oceny co do jej rzeczywistego stanu majątkowego, niemożliwym było również aktualnie dokonanie ustaleń co do tego, czy prowadzenie egzekucji administracyjnej spowoduje, jak twierdzi Skarżąca, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznego uszczerbku majątkowego. Ocena wniosku, prowadziła zatem do konstatacji, że Wnioskodawczyni nie przedstawiła wystarczających argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji i tym samym nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za jej wstrzymaniem. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, a także dyspozycję art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.