II SA/Ol 1028/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant starszy sekretarz sądowy Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"r. nr "[...]" w przedmiocie przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz radcy prawnego P. B. kwotę 240zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Decyzją z dnia "[...]’ wydaną przez Prezydenta "[...]" cofnięto A. P. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B na okres dwóch lat, "[...]" do "[...]". W uzasadnieniu powołano się na prawomocny wyroku Sądu Rejonowego z dnia 16 marca 2010r. orzekający wobec A. P. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres 2 (dwóch) lat, za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości. Następnie decyzją z dnia "[...]" Prezydent "[...]" orzekł - na podstawie art. 103 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami - o przywróceniu A. P. z dniem "[...]" uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B. Odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia tej decyzji, wskazując że w całości uwzględnia ona żądanie strony. Od decyzji tej odwołał się A. P., zarzucając organowi pierwszej instancji, że pominął przywrócenie mu uprawnienia kategorii A na motocykle. Podał, że uprawnienia tej kategorii nie zostały mu cofnięte. W związku z tym wniósł o administracyjne przywrócenie uprawnień kategorii A i wydanie prawa jazdy z uwzględnieniem kategorii B i A w ramach jednej opłaty oraz rozważenie możliwości zwolnienia z opłaty za wymianę prawa jazdy. Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że ustały przyczyny, które spowodowały cofnięcie odwołującemu się uprawnień do kierowania pojazdami, bowiem upłynął okres zakazu prowadzenia pojazdów określony decyzją z dnia "[...]", a ponadto zainteresowany poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami, które zaliczył z wynikiem pozytywnym. Zaistniały zatem przesłanki do przywrócenia odwołującemu się uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B i organ pierwszej instancji przywrócił stronie te uprawnienia. Odnosząc się natomiast do argumentów podniesionych w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, iż organ pierwszej instancji nie mógł przywrócić uprawnienia kategorii A, bowiem uprawnienia tej kategorii nie zostały odwołującemu się cofnięte i w tej sytuacji brak jest w świetle art. 103 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami podstaw do ich przywrócenia. W celu wydania uprawnień w tym zakresie odwołujący się może wystąpić ze stosownym wnioskiem do organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdami. Odnośnie kwestii opłaty za wydanie prawa jazdy Kolegium wskazało, że zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 11 stycznia 2013r. w sprawie wysokości opłat za wydanie dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, wysokość opłaty za wydanie prawa jazdy – wynosi 100 zł i przepisy rozporządzenia nie przewidują możliwości zwolnienia z tej opłaty. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniósł A. P., domagając się wpisania do prawa jazdy uprawnień dotyczących kategorii A oraz zwolnienie go z opłaty za wydanie prawa jazdy. Podniósł, że 15 lat temu bezprawnie pozbawiono go prawa jazdy kategorii A, a teraz bezprawnie żąda się od niego uczestniczenia w kursie na kategorię A i ponoszenia wydatków z tym związanych. Podał, że obecnie obowiązujące przepisy ustawy o kierujących pojazdami odnoszą się tylko do kwestii przywrócenia mu prawa jazdy kategorii B. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zakwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego. Przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie jest zasadna. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja orzekająca o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, a nie rozstrzygająca o wydaniu, bądź też odmowie wydania prawa jazdy określonej kategorii. W tym zakresie organy słusznie zastosowały art. 103 ust. 3 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz.U. Nr 30, poz. 151 ze zm., dalej jako: u.k.p.), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Przepisy tej ustawy weszły w życie z dniem 19 stycznia 2013r. i zastąpiły uchylone tą ustawą stosowne przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). Z uwagi na fakt, że przepisy u.k.p. nie zawierają przepisów przejściowych, które odnosiłoby się do sytuacji osób, którym cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami określonych kategorii pod rządami poprzednich regulacji prawnych, w odniesieniu do orzekania o ich przywróceniu zastosowanie mają nowe regulacje, co też trafnie ustaliły i przyjęły organy w obu decyzjach. Z akt sprawy wynika, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 16 marca 2010r. orzeczono w stosunku do skarżącego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B. Na tej podstawie została wydana decyzja Prezydenta "[...]" z dnia "[...]" o cofnięciu skarżącemu uprawnień kategorii B. Z uwagi na okoliczność, że upłynął okres na jaki cofnięto skarżącemu uprawnienia, a ponadto spełnił on warunki do przywrócenia prawa jazdy, poddając się m.in. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do prowadzenia pojazdów, to organ wydając zaskarżoną decyzję orzekł o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, czyli tylko w takim zakresie w jakim uprawnienia te zostały mu cofnięte decyzją z "[...]". Zresztą w tym zakresie skarżący nie kwestionuje prawidłowości zaskarżonej decyzji. Natomiast odnosząc się do kwestii przywrócenia mu prawa jazdy kategorii A wskazać należy, że w swoim wniosku o wydanie prawa jazdy, w związku z którym wszczęto postępowanie i wydano decyzję o przywróceniu uprawnień do prowadzenia pojazdów kategorii B, skarżący nie wskazywał, że domaga się wydania prawa jazdy także kategorii A. W związku z tym organ administracji publicznej nie miał podstaw do orzekania o przywróceniu uprawnień w zakresie szerszym niż to wynikało z wniosku skarżącego, ani też wydanej przez siebie decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Ponadto skoro skarżący twierdzi, że w dalszym ciągu posiada prawo jazdy kategorii A, to w pierwszej kolejności wystąpić do organu I instancji ze stosownym wnioskiem o wydanie mu prawa jazdy tej kategorii. Dopiero bowiem w takim postępowaniu organ administracji będzie mógł ustalić, czy faktycznie uprawnienia do prowadzenia pojazdów tej kategorii skarżący posiada, a następnie podjąć stosowne rozstrzygnięcie, co do którego skarżącemu będą służyły środki zaskarżenia w trybie postępowania administracyjnego. Przy czym na marginesie należy wskazać, że w znajdujących się w aktach sprawy dokumentach potwierdzających uprawnienia skarżącego do kierowania pojazdami, wydanych po "[...]’, brak jest wpisów odnośnie posiadania uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A, a ponadto w aktach tych znajduje się decyzja Kierownika Wydziału Komunikacji i Łączności Urzędu Miejskiego w "[...]" z "[...]" (k. 17) o cofnięciu mu prawa jazdy kategorii A i B. Jednakże ustalenia co do okoliczności, czy uprawnienia te zostały skarżącemu przywrócone mogą być dokonane wyłącznie przez organ administracji w postępowaniu, które może zainicjować wyłącznie skarżący wyżej wskazanym wnioskiem, a w związku z tym w niniejszym postępowaniu pozostają poza zakresem kontroli Sądu. Natomiast odnośnie podnoszonej przez skarżącego kwestii opłat za wydanie dokumentu prawa jazdy, to pozostaje ona poza zakresem niniejszej sprawy, gdyż – jak wskazano wyżej – przedmiotem zaskarżenia jest wyłącznie decyzja orzekająca o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami określonej kategorii, a nie decyzja orzekająca o wydaniu prawa jazdy. Jedyną opłatą jaką musiał ponieść skarżący w postępowaniu administracyjnym toczącym się w niniejszej sprawie była opłata ewidencyjna, o której mowa w powołanym wyżej art. 103 ust. 3 u.k.p., w wysokości 0,50 zł. Opłata ta został pobrana zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 22 maja 2013r. w sprawie opłaty ewidencyjnej stanowiącej przychód Funduszu – Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców (Dz.U. z 2013r. poz. 617), które nie przewiduje żadnych zwolnień z tej opłaty. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. O wynagrodzeniu radcy prawnego ustanowionego w ramach pomocy prawnej orzeczono zgodnie z art. 250 p.p.s.a.