II SA/Ol 1034/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2016 r. wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wykonania rowu lub rurociągu zapewniającego swobodny odpływ wody z przepustu drogowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że postanowieniem z 11 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną E. P. i T. P. (dalej jako "skarżący") od wyroku tego Sądu z 3 grudnia 2015 r. oddalającego skargę skarżących na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 20 lipca 2015 r. w przedmiocie wykonania rowu lub rurociągu zapewniającego swobodny odpływ wody z przepustu drogowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący reprezentowani przez fachowego pełnomocnika wnieśli skargę kasacyjną od wyroku z 3 grudnia 2015 r. Zarządzeniem z 4 lutego 2016 r. wezwano skarżących (na adres fachowego pełnomocnika) do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi 11 lutego 2016 r. Braki nie zostały uzupełnione, w związku z tym Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący. Postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r., sygn.. akt II OZ 554/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie. Pismem z dnia 20 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżących zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że strona skarżąca nie dokonała objętej niniejszym wnioskiem czynności w zakreślonym terminie, ponieważ przesyłkę pocztową (odebraną w biurze Kancelarii w dniu 11 lutego 2016 r.) doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej wyłącznie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1-4 powołanej ustawy, w przypadku uchybienia terminu do wniesienia skargi, strona powinna wystąpić z wnioskiem o jego przywrócenie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu, a ponadto równocześnie z wnioskiem złożyć skargę. Wskazane w powołanych przepisach przesłanki skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że nawet w przypadku zachowania przez wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 87 § 1-4 p.p.s.a., przywrócenie terminu będzie niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu było zawinione przez stronę. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Ocenić bowiem należy, że pełnomocnik skarżącego, wnioskując o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, dopełnił warunków formalnych umożliwiających rozpoznanie tego wniosku. Wniosek ten został bowiem złożony w dniu 20 czerwca 2016 r. Natomiast postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 554/16 oddalającego zażalenie strony na postanowienie tut. Sądu z 11 kwietnia 2016 r. odrzucającego skargę kasacyjną E. P. i T. P. (dalej jako "skarżący") od wyroku tego Sądu z 3 grudnia 2015 r., zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 13 czerwca 2016 r. Spełnienie przez wnioskodawcę warunków formalnych, o których mowa w art. 87 § 1-4 p.p.s.a., umożliwia jednak Sądowi jedynie rozpoznanie takiego wniosku, które w istocie polega na ocenie, czy podniesione przez wnioskodawcę okoliczności wyłączają jego winę w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Kryterium braku winy, jako przesłanka pozytywna wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się jednak z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, w tym związanych z wnoszeniem skargi. Przy ocenie braku winy należy zatem przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i uwzględniać jedynie te przeszkody, których strona nie mogła usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuści się choćby lekkiego niedbalstwa w prowadzeniu swojej sprawy. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniu z dnia 31 maja 2016 r., zapadłym na gruncie niniejszej sprawy po rozpatrzeniu zażalenia strony na postanowienie tut. Sądu z 11 kwietnia 2016 r. odrzucającego skargę kasacyjną E. P. i T. P. (dalej jako "skarżący") od wyroku tego Sądu z 3 grudnia 2015 r. NSA podniósł, że w niniejszej sprawie reprezentujący skarżących fachowy pełnomocnik wskazał, że w skierowanej do niego przesyłce z Sądu I instancji znajdowało się jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, a ponadto brak ten został uzupełniony, jak i pełnomocnik nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Na dowód tego załączył notatkę urzędową sporządzoną przez pracownicę kancelarii oraz kserokopię dziennika korespondencji. Jednocześnie jednak z akt sprawy wynika, że na adres pełnomocnika skarżących zostały łącznie wysłane wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej oraz wezwanie do uiszczenia wpisu. Świadczy o tym zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania z czytelną adnotacją "braki formalne skargi kasacyjnej + wpis" (k. 102). W aktach sprawy znajduje się ponadto odpis przesłanego skarżącym wezwania do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej podpisane przez kierownika sekretariatu z adnotacją o wysłaniu i przekazaniu do biura podawczego Sądu (k. 100). Przesłane zaś wraz ze skargą kasacyjną dokumenty nie dowodzą ani nawet nie uprawdopodobniają, że pełnomocnik skarżących nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Twierdzeniom pełnomocnika skarżących przeczy znajdujący się w aktach sprawy odpis wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Trudno bowiem zakładać, że w toku czynności pracownika sekretariatu wykonującego przedmiotowe zarządzenia, sporządzony i wszyty do akt sprawy został odpis, a nie sporządzony został oryginał wezwania. Ponadto, profesjonalny pełnomocnik lub jego pracownik (którego ewentualne zaniedbania obciążają pełnomocnika), kwitując własnoręcznym podpisem i datą zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z sądu administracyjnego, powinien zweryfikować zgodność opisu przesyłki z jej zawartością, a w przypadku rozbieżności wyjaśnić ewentualne wątpliwości w siedzibie sądu czy chociażby telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej. Jest to niezwykle istotne z uwagi na doniosłe skutki jakie wiążą się z zachowaniem terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W niniejszej sprawie upoważniona pracownica kancelarii pokwitowała własnoręcznym podpisem odbiór przesyłki, na której zwrotnym potwierdzeniu odbioru wyraźnie wskazano, że zawiera wezwanie do uzupełnienia braków formalnych oraz wezwanie do uiszczenia wpisu. Podobnie nadesłana przez pełnomocnika kserokopia dziennika korespondencji zawiera w opisie przesyłki otrzymanej z Sądu I instancji określenie "braki" a nie "brak", co może prowadzić do wniosku, że do kancelarii przesłano zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu, jak również wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Zauważyć przy tym należy, że w niniejszej sprawie skarżącego reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, od którego niewątpliwie należy wymagać większej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Trudno jednak za profesjonalne uznać usprawiedliwianie swojej niestaranności poprzez wskazywanie, że nie doręczono pełnomocnikowi stosownego wezwania, skoro wszystko wskazuje na to, że zostało ono skutecznie doręczone. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji