II SA/Ol 1105/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby postanawia odrzucić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 23 października 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 1105/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby. W dniu 5 grudnia 2012r. skarżący zwrócił się na urzędowym formularzu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2013r. tutejszy Sąd odmówił skarżącemu ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2013r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. Pismem z dnia 11 lutego 2014r. A. Z. wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Ol 1105/12. Jednocześnie złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014r., sygn. akt I OW 59/14 Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy, podkreślając, że wyrok oddalający skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w przedmiocie uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby jest prawomocny i postępowanie w tej sprawie zostało zakończone. Rozpatrując wniosek skarżącego z dnia 11 lutego 2014r. o ustanowienie radcy prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z tym unormowaniem strona może skorzystać z instytucji prawa pomocy dopuszczającej ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, jeśli złoży taki wniosek na urzędowym formularzu przed wszczęciem postępowania lub w jego toku oraz spełni ustawowe przesłanki przyznania tego prawa. Obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości działania przez sąd z urzędu w materii przyznania prawa pomocy, jak również możliwości złożenia wniosku w tym przedmiocie po zapadnięciu prawomocnego wyroku (postanowienia), a więc już prawomocnym zakończeniu postępowania. Pogląd ten wyrażany był już wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych i nie budzi wątpliwości (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 czerwca 2009 r. o sygn. akt I OZ 488/09, z dnia 7 stycznia 2010 r. o sygn. akt I OZ 1177/09, z dnia 20 października 2005 r. o sygn. akt II FZ 653/05 oraz z dnia 20 lutego 2014r. o sygn. akt I FSK 1465/12, publ. na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W rozpoznawanej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie oddalający skargę na wskazaną decyzję stał się prawomocny od dnia 29 grudnia 2012r., gdyż skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej w terminie otwartym do jej wniesienia Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 28 listopada 2012r. Natomiast 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie z dniem 28 grudnia 2012r. Skoro więc wyrok z dnia 23 października 2012r., sygn. akt II SA/Ol 1105/12 jest prawomocny, wniosek strony o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. W związku z powyższym Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji