II SA/Ol 1110/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia H. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew. W złożonym do Sądu wniosku z dnia 16 grudnia 2016 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł, że wykonanie decyzji do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez Sąd spowoduje, że zostanie mu wyrządzona znaczna szkoda, bo zostaną z jego działki usunięte drzewa i skutków usunięcia powyższych drzew nie da się już odwrócić, ponieważ zostaną już one wycięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności tego aktu. W ocenie Sądu przytoczone przez stronę skarżącą okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał, że wykonanie decyzji zezwalającej na usunięcie drzew spowoduje nieodwracalne skutki w postaci wycięcia drzew. Wskazać należy, że wykonanie decyzji zezwalającej na usunięcie przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny, może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nie są spełnione warunki do zezwolenia na usunięcie drzew, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wycięciem drzewostanu. Wskazać należy, że w toku rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a nie chodzi o ocenę, czy drzewostan stanowi przeszkodę ani czy zagraża życiu i zdrowiu ludzkiemu, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi wycinka drzew określonych w zaskarżonej decyzji nie powinna być wykonana (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt II OZ 546/16). Wobec powyższego, w ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że wycięcie drzew spowoduje trudne do odwrócenia skutki, ponieważ w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji odtworzenie utraconego drzewostanu byłoby bardzo długotrwałe i wiązałoby się z dużymi kosztami. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.