II SA/Ol 1173/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2014 roku sprawy ze skargi M. P. na uchwałę Rady Gminy z dnia 6 lutego 2013 r. Nr XXIII/173/2013 w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 ( trzysta ) złotych. W dniu 25 września 2013 r. M. P. wywiódł skargę na uchwałę nr XXIII/173/2013 Rady Gminy Świętajno z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Świętajno wnosząc o uchylenie § 3 ust. 2 tej uchwały. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na wydany wcześniej wyrok w sprawie II SA/Ol 765/13 stwierdzający nieważność uchwały z 6 lutego 2013 r. w części obejmującej § 2 ust. 2 pkt. 5 i pkt 6 oraz § 3 ust. 2 od słów " za cały sezon letni, a w sezonie zimowym według ich potrzeb". Powyższy wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem w sprawie II OSK 22/04. W odpowiedzi na pytanie sądu skarżący pismem z dnia 17 listopada 2014 r. stwierdził, że w związku z oddaleniem skargi kasacyjnej w sprawie II SA/Ol 765/13 cofa swoją skargę i wnosi o zwrot kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm) dalej zwanej: ustawą p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z treści art. 60 ustawy p.p.s.a. wynika, że skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd w punkcie 1 postanowienia postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W zakresie zwrotu kosztów znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżący uiścił wpis w kwocie 300 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.