II SA/Ol 1174/13

PostanowienieWSA w Olsztynie2014-01-16

Skład orzekający: Katarzyna Matczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim wyklucza z kręgu uprawnionych osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się znacznym stopniem niepełnosprawności, jest zgodny z Konstytucją RP?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie sądowe, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który bada zgodność art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych z Konstytucją RP. Wniosek o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego został odmówiony z powodu niespełnienia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia, podczas gdy skarżąca nie podjęła zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem. Potencjalne stwierdzenie niezgodności przepisu z Konstytucją mogłoby zmienić sytuację prawną skarżącej na korzyść.
Stan faktyczny
Skarżąca T.S. złożyła wniosek o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego na męża, jednak organ I instancji odmówił jego przyznania, wskazując na niespełnienie przesłanki rezygnacji z zatrudnienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Konstytucji RP, argumentując, że poświęciła swoje życie opiece nad niepełnosprawnymi członkami rodziny i nie powinna być dyskryminowana. Wcześniej przyznano jej świadczenie pielęgnacyjne.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium odwoławcze, działając na podstawie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), przyznało T.S. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym S.S. na okres od dnia 1 lutego 2012 r. do 31 marca 2014 r. Następnie w wyniku złożenia wniosku o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego na męża, decyzją z dnia [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, działając na podstawie art. 16a w związku z art. 5 ust. 2 i art. 16a ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy o świadczeniach rodzinnych, odmówił przyznania T.S. wnioskowanego świadczenia. W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że specjalny zasiłek opiekuńczy nie przysługuje, jeżeli osoba ubiegająca się o to prawo nie rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się znacznym stopniem niepełnosprawności. Organ wskazał, że wnioskodawczyni przed przyznaniem świadczenia pielęgnacyjnego nie pracowała zawodowo, gdyż ostatni okres zatrudnienia ustał w 1994 r. dlatego wnioskowane świadczenie jej nie przysługuje. Ma natomiast nadal możliwość korzystania z pomocy w postaci zasiłków celowych oraz okresowych. T.S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania wnioskodawczyni specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym mężem S.S. Zarzuciła, że wprawdzie organy orzekające w tej sprawie wykazały zrozumienie dla jej trudnej sytuacji związanej z koniecznością opieki nad chorym mężem lecz wobec braku spełnienia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia odmówiły wnioskowanego świadczenia. Stwierdziła, że działanie organów narusza art. 32, art. 69 i art. 71 § 1 Konstytucji RP. Wyjaśniła, że nie powinna być dyskryminowana w życiu społecznym tylko dlatego, że swoje życie poświeciła osobom chorym i niepełnosprawnym. W 1994 r. zrezygnowała z zatrudnienia, gdyż jej teściowa doznała udaru i musiała się nią opiekować oraz dwiema upośledzonymi od urodzenia szwagierkami. W kolejnych latach zmarła teściowa oraz jedna ze szwagierek W., więc opiekowała się faktycznie jedynie I., nad która jej mąż sprawował opiekę prawną. W 2011 r. mąż doznał udaru i do chwili obecnej znów sprawuje opiekę nad dwójką niepełnosprawnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując w całości argumenty przedstawione w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wskazać należy, iż praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nst). Ekonomika procesowa, a także względy sprawiedliwości mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego skarżonym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. W rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13) do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczona możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Wskazać należy, że od 1 stycznia 2013 r. ustawa zmieniająca w odmienny sposób uregulowała prawo do świadczenia pielęgnacyjnego oraz wprowadziła nowe świadczenie w postaci specjalnego zasiłku opiekuńczego. W świetle dodanego tą nowelą art. 17 ust. 1b świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia. Zgodnie zaś z dodanym art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielniej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Możliwość otrzymania tego nowego świadczenia uzależniona została od spełnienia kryterium dochodowego. W ocenie WSA w Poznaniu na skutek zmian w ustawie świadczeniowej, dotyczących w szczególności modyfikacji warunków nabywania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego oraz wprowadzenie nowego świadczenia w postaci specjalnego zasiłku opiekuńczego, w którym pominięto jedną kategorię dotychczasowych opiekunów osób niepełnosprawnych tj. osób które bezpośrednio przed podjęciem opieki nad osobą niepełnosprawną nie rezygnowały z zatrudnienia lub inne pracy zarobkowej lecz nie podejmowały zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, doszło do nierównego traktowania osób zajmujących się opieką nad osobami niepełnosprawnymi, co wymaga wyjaśnienia przez Trybunał Konstytucyjny zgodności ze wskazanymi przepisami konstytucyjnymi nowej regulacji art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Ustawodawca odebrał bowiem w ten sposób znacznej grupie osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego prawo do tego świadczenia, otrzymywanego dotychczas na podstawie decyzji administracyjnej wprowadzając nową regulację, która w sposób odmienny traktuje dotychczasowych opiekunów osób niepełnosprawnych. Słusznie dostrzeżono, że osoby pobierające świadczenia pielęgnacyjne w zaufaniu do państwa i tworzonego przezeń prawa podjęły ważne decyzje życiowe i rodzinne, dotyczące przerwania zatrudnienia lub niepodejmowania zatrudnienia z powodu opieki nad niepełnosprawnym, wymagającym osobistej i bezpośredniej pielęgnacji, polegającej na systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym, rehabilitacyjnym oraz edukacyjnym, a obecnie zostały zmienione warunki nabywania tych świadczeń bez możliwości zapewnienia dostosowania się do nowych regulacji. Wskazane powyżej kwestie mają znaczenie także dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, gdyż skarżącej przyznane zostało decyzją ostateczną, na czas do 31 marca 2014 r., prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym mężem, zaś obecnie po wejściu w życie nowej regulacji art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych omówiono przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na brak spełnienia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia. Stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 16a ust. 1 ww. ustawy z Konstytucją, w zakresie w jakim pominięte zostały osoby nie podejmujące zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej oznaczałoby, że sytuacja prawna skarżącej mogłaby ulec zmianie na korzyść. Z tego względu Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło