II SA/Ol 1217/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu o niskich wygranych postanawia 1. umorzyć postępowanie sadowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania Spółki A, umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie wydanej przez Naczelnika Urzędu Celnego w "[...]" decyzji z dnia "[...]" cofającej rejestrację nr "[...]" automatu o niskich wygranych "[...]", nr fabr. "[...]" wobec stwierdzonej bezprzedmiotowości prowadzonego postępowania, gdyż taką przesłankę stanowi fakt wycofania wskazanego automatu do gier z eksploatacji przez Spółkę. Wskazano, że stosownie do art. 23a ust. 6 ustawy o grach hazardowych rejestracja automatu wygasa z upływem okresu na jaki została dokonana, a także w przypadku wycofania z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier. Skoro w dniu "[...]" wygasło poświadczenie rejestracji wskazanego automatu z powodu jego wycofania przez Spółkę brak było podstaw do orzekania w zakresie cofnięcia rejestracji. Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożył pełnomocnik Spółki, który wniósł o jej uchylenie, jak również uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej Spółki kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zarzucił skarżonym decyzjom naruszenie: art. 208 § 1 w związku z art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy Ordynacja podatkowa poprzez ich niezastosowanie i pozostawienie w obrocie rozstrzygnięcia merytorycznego, podczas gdy wobec braku przedmiotu postępowania należało wyeliminować z obrotu także nieprawidłowe rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji; art. 23a ust. 6 i ust. 7 ustawy o grach hazardowych poprzez ich niezastosowanie i pozostawienie w obrocie prawnym rozstrzygnięcia o cofnięciu uprawnień strony, które w chwili wydawania orzeczenia już nie istniały w związku z wycofaniem przez stronę tego automatu; art. 127 w związku z art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez zaniechanie rzeczywistej weryfikacji decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 54 § 2 w związku z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego, wobec uwzględnienia skargi w całości. Organ wskazał, że decyzją z dnia "[...]" działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 208 § 1 w związku z art. 233 § 1 pkt 2a Ordynacji podatkowej, 1) uchylił w całości własną decyzję z dnia "[...]", 2) uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w "[...]" z dnia "[...]", 3) umorzył postępowanie w tej sprawie, 4) stwierdził, że decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nie została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu wyjaśniono powołując się na przepis art. 23a ustawy o grach hazardowych oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312), iż rejestracja automatu lub urządzenia do gier wygasa z upływem okresu na jaki została dokonana (6 lat), jak również w przypadku wycofania automatu lub urządzenia do gier z eksploatacji. W rozpoznawanej sprawie Spółka w dniu "[...]" wycofała przedmiotowy automat do gier, co spowodowało wygaśnięcie udzielonej rejestracji i z tym dniem stało się bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji tego automatu do gier. Wprawdzie okoliczność powyższa miała miejsce po dniu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, jednakże okoliczność powyższa skutkowała koniecznością umorzenia całego postępowania w tej sprawie nie zaś tylko postępowania odwoławczego. Decyzja ta została doręczona skarżącej Spółce w dniu "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 3, str. 403 oraz postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, dostępne - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych rzeczonej sprawy wynika, iż Dyrektor Izby Celnej po wniesieniu skargi przez Spółkę uwzględnił zarzuty w niej zawarte i decyzją z dnia "[...]" uwzględnił skargę uchylając własną decyzję z dnia "[...]" oraz decyzję organu pierwszej instancji z dnia "[...]", jednocześnie umarzając postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu . Nastąpiło więc zdarzenie, w następstwie którego przestała istnieć przyczyna wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego. Mimo bowiem, iż skarga strony została przekazana Sądowi wraz z decyzją organu odwoławczego wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., to postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte z chwilą złożenia skargi w organie odwoławczym stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 2, str. 439 i nast.). Skoro w niniejszej sprawie organ skorzystał z tej możliwości uchylając w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji umarzając jednocześnie postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu to wszczęte postępowanie sądowe w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego obejmujących uiszczony przez stronę skarżącą wpis w kwocie 200 zł oraz koszty zastępstwa prawnego adwokata - § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.) w kwocie 240 zł oraz opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.