II SA/Ol 1263/16

Dnia 17 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 roku na rozprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A W, w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O z dnia "[...]"r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta O z dnia "[...]"r. w sprawie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że wykonanie ostatecznej decyzji prowadziłoby do sytuacji, że nie można byłoby odwrócić jej negatywnych skutków, jak również doszłoby do wyrządzenia znacznej szkody. Wskazał, że jest to uzasadnione m.in. okolicznością, iż stale przebywa za granicą i przyjazd do Polski w celu poddania się badaniu lekarskiemu jeszcze przed rozpoznaniem skargi wiąże się z nadmiernymi trudnościami organizacyjnymi i kosztami, których aktualnie nie jest w stanie ponieść. Opuszczenie bowiem miejsca zamieszkania, choćby krótkotrwałe i przyjazd do Polski doprowadzi do sytuacji, iż utraci swoje centrum życiowe zagranicą, bez możliwości odzyskania go w przyszłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Podnieść należy, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma przy tym charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014r., sygn. akt II OZ 752/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004r. sygn. FZ 65/04, CBOSA). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Podnieść należy, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie oznacza pozbawienia skarżącego uprawnienia do kierowania pojazdami. Zatem wykonanie tej decyzji, czyli poddanie się badaniom lekarskim, nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Badania takie mają na celu jedynie ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań lekarskich do kierowania pojazdami. W związku z tym podnoszona przez skarżącego okoliczność, że obecnie nie ma on możliwości wykonania badań lekarskich nie świadczy o zaistnieniu przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.