II SA/Ol 1300/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 5 października 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Gminy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew. Formułując szereg wniosków procesowych, skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie strony tego typu skutki mogłyby prowadzić do wszczęcia wobec niej postępowania egzekucyjnego. Wskazała ponadto na nieprawidłowości zakwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania aktu musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej (postanowienia NSA: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05; z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04 – dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). To strona występująca o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić istnienie przesłanek z powołanej normy prawnej. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd, w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08). Zdaniem sądu, lektura argumentów wniosku strony skarżącej, w świetle powyższych uwag, nie uzasadnia uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku jest lakoniczne i nie zostało poparte żadnymi dokumentami. Strona skarżąca nie wykazała bowiem stosownymi dokumentami, że znajduje się w takiej sytuacji finansowej, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia skutków, które byłyby trudne do odwrócenia albo może spowodować szkodę, która byłaby dla skarżącej znaczna. Bez odpowiedniej dokumentacji (np. w postaci wyciągów z kont bankowych skarżącej) nie jest możliwe zweryfikowanie kondycji finansowej strony, na którą to okoliczność wyłącznie się ona powołuje. Co za tym idzie, ocena czy ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi doprowadzi do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody albo spowoduje trudne do odwrócenia skutki, na czym skupiono się we wniosku, nie jest możliwe. Z tych wszystkich względów sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.