II SA/Ol 1302/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.D. spółki jawnej w E. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. D. spółki jawnej w E. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "[...]" sp. j. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z "[...]" uchylającą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z "[...]" o nałożeniu na nią kary pieniężnej w wysokości 8000 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, niezawierający uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm., w skr. p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Według przepisu art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwestia, iż wniosek o udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej musi wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, nie ma w niniejszej sprawie znaczenia, jako że przedmiotem tej ochrony mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu polega zatem na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W niniejszym postępowaniu Spółka objęła wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzję nierozstrzygającą sprawy co do jej istoty, gdyż decyzję uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazującą mu sprawę do ponownego rozpoznania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym decyzja kasacyjna, jako akt mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11 i z 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 489/10; http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Kasacyjny charakter rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie zostają nałożone jakiekolwiek obowiązki na adresata tego rodzaju decyzji. Obowiązek prawny powstaje natomiast po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy (lub w inny sposób kończące postępowanie). Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dlań następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponownie wydaną decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego będzie można bowiem zakwestionować w drodze odwołania zaś decyzja organu odwoławczego podlegać będzie zaskarżeniu do sądu administracyjnego wraz z wnioskiem o jej wstrzymanie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.