II SA/Ol 1360/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 7 listopada 2014 r., Nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 7 listopada 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w "[...]" utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w "[...]" z dnia 24 września 2014 r., która wymierzono "[...]" karę pieniężna z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W złożonej skardze Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. W skardze zawarła również wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargowe organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r. starszy referendarz sądowy odmówił zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił spóźniony sprzeciw od powyższego postanowienia, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt II GZ 194/15, oddalił zażalenie na to postanowienie. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 12 października 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2.000 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono stronie w dniu 20 października 2015 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 27 października 2012 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego skargi, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.