II SA/Ol 149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie rozbudowy budynku oddala skargę. Postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. z dnia "[...]" podjęto postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego o przydomową oranżerię (ogród zimowy) w miejscowości Ł. gm. K. na działce nr "[...]" należącej do J.K. W uzasadnieniu wskazano, iż przedmiotowe postępowanie zostało zawieszone postanowieniem z dnia "[...]" do czasu rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny zagadnienia wstępnego, tj. wydania wyroku w sprawie skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. o nałożeniu na J. K. obowiązku przedłożenia dokumentacji niezbędnej do oceny możliwości legalizacji rozbudowy wskazanego wyżej budynku mieszkalnego. Podano, iż prawomocnym wyrokiem z dnia "[...]" (sygn. akt II SA/Ol 452/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. oddalił przedmiotową skargę. Podniesiono, iż stosownie do treści art. 97 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania i dlatego organ podjął postępowanie w niniejszej sprawie. Na powyższe postanowienie zażalenie J. K., zarzucając Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w E. nieznajomość procedury administracyjnej, gdyż sprawy administracyjne winny być rozstrzygane w formie decyzji zgodnie z art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, a organ zobowiązany jest do informowania stron o czynnościach dowodowych. W związku z tym podniósł, iż w jego ocenie przedmiotowe postanowienie prawdopodobnie także dotknięte jest wadą nieważności. Wskazał ponadto, iż organ nadzoru budowlanego ignoruje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 24 września 2008r.. Postanowieniem z dnia "[...]"Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podkreślono, iż przytoczony w treści zażalenia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. nie dotyczy przedmiotowej sprawy. Wskazano, iż stosownie do art. 97 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Podano, iż przyczyna wymieniona w art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego ustępuje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie. Wskazano, iż wyrokiem z dnia "[...]" (sygn. akt II SA/Ol 452/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. oddalił skargę J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie nałożenia przez organ nadzoru budowlanego obowiązku przedłożenia dokumentacji. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 28 października 2008r. Zatem w tej dacie ustała bezpośrednia przesłanka zawieszenia postępowania, co stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego zobowiązało organ do podjęcia postępowania. W związku z tym organ odwoławczy uznał, że postanowienie organu I instancji zostało wydane zgodnie z prawem, zaś zarzuty odwołującego nie znajdują odzwierciedlenia w istniejącym stanie faktycznym. Skargę na to postanowienie złożył J.K., wnosząc o jego uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Skarżący wskazał, iż w niniejszej sprawie jest prowadzone postępowanie w przedmiocie rozbudowy budynku mieszkalnego przydomową oranżerię, podczas gdy bezsporny jest fakt, że na przedmiotowej nieruchomości nigdy nie było i nie ma oranżerii (ogrodu przydomowego), a organ I instancji nie wykazał faktycznego istnienia takiego obiektu budowlanego. Zarzucił, iż protokół na podstawie którego toczy się postępowanie, został sporządzony przez niekompetentnego urzędnika, zaś skarżący podpisał go w nieświadomości. W związku z tym protokół ten oraz donos, na podstawie którego zostało wszczęte postępowanie nie mogą stanowić dowodu. Skarżący wskazał również, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 20 grudnia 2007r. orzekł o niezgodności art. 48 ust. 2 pkt 1 lit.b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z Konstytucją. Tymczasem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w E. postanowieniem z dnia "[...]" stwierdził samowolę budowlaną i zobowiązał skarżącego między innymi do dostarczenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania, ignorując orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. W ocenie skarżącego organ I instancji winien zawiesić postępowanie do czasu zmiany ustawy Prawo Budowlane, która nastąpiła w dniu 8 października 2008r. z mocą obowiązującą od dnia 6 grudnia 2008r. Obecne przepisy zobowiązują do przedstawienia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w razie braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bez względu na datę jej wydania. Zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie może żądać przedstawienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która była ostateczna w dniu wszczęcia postępowania, czego nie zauważył organ odwoławczy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wyjaśniono, iż badając kwestię podjęcia zawieszonego przez organ I instancji postępowania, organ odwoławczy nie rozstrzyga merytorycznie w zakresie całokształtu sprawy, w tym również nie rozstrzyga w przedmiocie prawidłowości postanowienia z dnia "[...]". Wskazano, iż w przypadku, gdy skarżący uzna, że występują przesłanki do ponownego zawieszenia przedmiotowego postępowania winien wystąpić z umotywowanym wnioskiem o jego zawieszenie do organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.nr153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na postanowienie Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Oznacza to, że skarga powinna zostać uwzględniona, jeśli tylko Sąd, niezależnie od zarzutów w niej podniesionych i wniosków w niej sformułowanych, stwierdzi istnienie naruszenia prawa skutkujące koniecznością wzruszenia zaskarżonego aktu ( art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie o podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Organ administracji publicznej jest obowiązany podjąć postępowanie z urzędu lub na wniosek strony, gdy stwierdzi ustąpienie przyczyny, z powodu której zawieszono postępowanie (art. 97 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Przyczyna wymieniona w art. 97 § 1 pkt 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego ustępuje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia rozstrzygającego zagadnienie wstępne. Podjęcie postępowania zgodnie z art. 97 § 2 w zw. z art. 101 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie na podstawie art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Od momentu podjęcia postępowania prowadzone są dalsze czynności, w tym dowodowe, a strona może w tym postępowaniu aktywnie uczestniczyć, składać własne wnioski dowodowe czyli realizować własne prawo do czynnego udziału w postępowaniu określone w art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy jednak podkreślić, iż postanowienie o podjęciu postępowania ma charakter incydentalny i nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w E. postanowieniem z dnia "[...]" zawiesił postępowanie w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego o przydomową oranżerię (ogród przydomowy) w miejscowości Ł. gm. K. na działce nr "[...]" należącej do J. K. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Organ uznał bowiem, iż wpływ na wynik sprawy będzie miało orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O., do którego strona wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentacji niezbędnej do oceny możliwości legalizacji rozbudowy budynku mieszkalnego bez wymaganego zgłoszenia. W związku zaś z uprawomocnieniem się z dniem 28 października 2008r. wyroku Sądu z dnia "[...]" (sygn. akt II SA/Ol 452/08) oddalającego wskazaną skargę, orzeczono o podjęciu przedmiotowego postępowania. Skoro przesłanką zawieszenia przedmiotowego postępowania było rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez sąd administracyjny, to z chwilą uprawomocnienia się wyroku Sądu odpadła przyczyna zawieszenia postępowania, a w związku z tym zaskarżone postanowienie o podjęciu postępowania jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Wprawdzie w ocenie Sądu zastrzeżenie może budzić fakt, iż postępowanie zostało zawieszone z uwagi na wskazaną przez organ skargę do Sądu, jednak z chwilą podjęcia postępowania postanowienie o jego zawieszeniu utraciło byt prawny, a w związku z tym Sąd nie znalazł podstaw do jego zakwestionowania. Organowi pierwszej instancji wskazać jedynie należy, iż zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 97 § 2 Kodeksu) organ podejmuje, a nie "odwiesza" postępowanie administracyjne. Uchybienie to nie miało jednak żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących nieprawidłowego postanowienia o nałożeniu obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, to pozostają one poza zakresem tej sprawy. Przedmiotem skargi było wyłącznie postanowienie o podjęciu postępowania i tylko w tym zakresie Sąd mógł badać legalność orzeczeń wydanych przez organy administracji. Jak zaś wskazano wyżej postanowienie o podjęciu postępowania nie kończy postępowania administracyjnego. Ponadto w sprawie kwestionowanego przez skarżącego postanowienia orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. wskazanym wyżej wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2008r., a w związku z tym sprawa ta ma powagę rzeczy osądzonej. Wobec powyższego skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.